نميتونم تو كلمات پيدات كنم. تو حرف نداري.

شما ك رد ميشين حسايِ دماغيِ ما بكار ميوفته بزرگوار.

اندک جایی برای مُردن و گریز..!

ولي من تك تك اين شبايي ك قلبم از دستم افتادُ يادمِ.

گفتن این که یِ روز خوب میاد داره مسخره میشه..
باید بگیم یِ روزی بیاد که فقط همه چی یکم بهتر باشه..یکم!

حسرت ب دلم موند ي بار صبح بيدار شم باز دلم نخواد بخوابم.

كاش بفهمين ك آدما هميشه منتظر شما نميمونن. يكم ك ببينن وجودشون ناديده گرفته ميشه ميرن سراغ اوني ك متوجهشون باشه.

تو بغلم ميكني؛
و هيچ ايده اي راجع ب قدرتي ك دستات دارن، نداري.

ب مژگانِ سيه كردي هزاران رخنه در دينم.

واقعا از خدا بخاطر خيلي چيزايي ك ازش ميخواستم و بهم نداد ممنونم.

به جز دستات هيچي ارزشِ سخت گرفتن نداره.

اصلش اينِ ك آدما با آرزوهاشون زندگي كنن و تهش با خاطراتشون بميرن. اما الآن دقيقا اينجوريِ ك آدما با خاطراتشون زندگي ميكنن و آرزوهاشونُ ميبرن ب گور.

من آدمها رو بخاطر خودم ميبخشم. ب خاطر اين ك بتونم راحت تر و سبك تر ب زندگيم ادامه بدم.

اگر زندگي برامون بي معني شد و از خودمون خسته شديم بيا تا خودِ برمودا رو شنا كنيم.

من الان باید با خیال راحت بشینم نوراگامی ببینم نه اینکه دینی کذایی رو بخونم.

الآن من بايد بشينم The 100 ببينم و داستاني ك تا آخر هفته بايد براي مجله تحويل بدمُ بنويسم. ن اين ك بشينم ديني كذايي رو بخونم.

اينجا چيزي واسه ديدن نيست.

Puis on s’oublie et ça passe
Ça passera.