آدما خستم ميكنن.

تو دستاي منُ توي شلوغي گم كردي؛ همونجايي ك آدم دستِ اطرافيانشُ محكم تر ميگيره.

چيجوري انقد تو عكساي پروفايلتون خوب ميوفتين؟ نميفهمم اصلا.

حتي ايني ك الآن فك ميكني فرشتس ممكنه ي روز ب آدمت سجده نكنه يادت باشه.

متاسفم اما تا جايي ك يادم مياد من بودم و هواي سرد و تو؟ تو نبودي.

وقتي ميگين شب بخير ديگه چ دليلي داره بعدش آنلاين باشين؟ نميفهمم اصلا.

بعضي وقتا ب اين فكر ميكنم ك شايد دنيا واقعا ارزشِ اين همه فكر كردنُ نداشته باشه.

دست بهم نزن وقتي نزديكت نميشم.

این روزاس که میگذره زود!

کسی بین شما مرا از وسط این " زندگی شدید" بیرون بکشد.

ما مث دومينو ب هم ضربه ميزنيم.
من ب تو
تو ب اون
اون ب اون.

گف بايد گم كني خودتُ تا پيدام كني و بعدش تنها چيزي بود ك تو كل تاريخ ناپيدا موند.

اگر دنبالِ ي دليل براي موندني شايد بهتر باشه ك بري.

آدما وقتي حرفايي ك خودشون زدنُ ب روشون مياري شوكه ميشن.

بعضي وقتا فك ميكنم اون تنها كسي بود ك ميخوند قبل از اين ك حتي تصميم ب نوشتن بگيرم. #ال

چقدر نفرت انگيزه عبور و مرورِ آدما.

آخ عزیزم! چندمین نفرم که از چشمات بهت میگه؟

We’re too young, too dumb, to know things like love, but I know better now.

ميزنم عينك ب چشمم
درس ميخوانم، ولي
چند ساعت روي يك خط مانده‌ام
در فكرِ تو!

نیست بالا تر از سیاھی رنگ!!