از نگاهِ آدمها نترس. بيا برقصيم.

بيا دستمُ بگير قبل از اين ك بيوفتم تو همون چاله اي ك ب مراتب ثابت شده هيچكدوممون ازش خوشمون نمياد.

بدون اينجا ي قلبي هست ك گاهي ميتوني تو بشكنيشم.

خوبه که تلگرام نشون نمی‌ده یه وویس چند بار پلی شده.

بده دستاتُ خودم ميشم ريشهٔ تو.

قبل از اين ك بخواين حسِ بدتونُ نسبت ب ي شخصيتي بيان كنين نگاه كنين ببينين خودتون اونجوري نباشين ي وقت.

اصن لياقت داشتن خودش لياقت ميخواد.

تو چشماتُ بده بهت حقيقتُ ميدم.

So take me out of silence!

ولي وقتي هنوز ناشناخته بودي من بودم ك با تمام وجود سعي ميكردم كشفت كنم.

من رو ردپاهاي تو گل ميكارم و با چشمام آبشون ميدم.

بيناييِ انتخابي فقط اونجاش ك من همه رو ميبينم اما تو رو نگاه ميكنم.

-چرا بهم نگفتي ك دوسم داري؟
+مگه مادرت تا بحال بهت گفته ك مادرته؟ عشق چيزِ گفتني اي نيست. تو بايد ميفهميديش. بايد ميفهميديم. بايد ميفهميدي اون وقتايي ك از مرگ حرف ميزدي چرا هيچوقت تنهات نذاشتم. چرا هميشه خواستم خوشحال باشي و بخندي.
-اما اين نگفتنت باعث شد منُ از دست بدي!
+چطوري ميتونم كسي رو ك هيچوقت نداشتم از دست بدم؟

ما حرف ميزديم و ميبخشيديم چون اين رابطه ارزششُ داشت.

وقتي انقد شخصيتاي مضحك و چرتي دارين اونوقت توقع دارين ميبينمتون ي جوري لبخند بزنم ك ناراحت نشين؟
خب ب درك ناراحت شين.

من گناهي تازه ميخواهم ك در وُسعِ تو نيست.

باز اون موقعا ي اميدي بود لااقل آدم زندگيشُ با اون بگذرونه.

نذار ي شمع كوچيك تمام نور راهت بشه.

قشنگ میگه کِ "نفس اطراف دستانم پیدا نیست!"

من حاضرم يارو كر باشه ولي خودشُ ب نشنيدن نزنه ك ديوونه كنه منُ.