متاسفانه اون لحظه اي ك داري اشتباه ميكني همه چيز عادي ب نظر مياد.

خوابم نميگيره با قصه‌هات.
خندم نمياد ديگه از خنده‌هات.

موادِ اوليه ساقه طلايي وارد نميشه؟
مگه مواد اوليش همون كاه و يونجه و آت آشغال نيست؟

اي كاش تمام شعرها حرفِ تو بود..؛

كي گفته آبي سرده؟ آبي گرم ترين رنگِ دنياست.

ولي من خيلي رو خودم كار كردم تا بتونم بعد از شنيدنِ اسمت از خود بي خود نشم.

همه عمر را ندارم سر از اين خمارِ مستي
ك هنوز من نبودم ك تو در دلم نشستي.

از نگاهِ آدمها نترس. بيا برقصيم.

بيا دستمُ بگير قبل از اين ك بيوفتم تو همون چاله اي ك ب مراتب ثابت شده هيچكدوممون ازش خوشمون نمياد.

بدون اينجا ي قلبي هست ك گاهي ميتوني تو بشكنيشم.

خوبه که تلگرام نشون نمی‌ده یه وویس چند بار پلی شده.

بده دستاتُ خودم ميشم ريشهٔ تو.

قبل از اين ك بخواين حسِ بدتونُ نسبت ب ي شخصيتي بيان كنين نگاه كنين ببينين خودتون اونجوري نباشين ي وقت.

اصن لياقت داشتن خودش لياقت ميخواد.

تو چشماتُ بده بهت حقيقتُ ميدم.

So take me out of silence!

ولي وقتي هنوز ناشناخته بودي من بودم ك با تمام وجود سعي ميكردم كشفت كنم.

من رو ردپاهاي تو گل ميكارم و با چشمام آبشون ميدم.

بيناييِ انتخابي فقط اونجاش ك من همه رو ميبينم اما تو رو نگاه ميكنم.

-چرا بهم نگفتي ك دوسم داري؟
+مگه مادرت تا بحال بهت گفته ك مادرته؟ عشق چيزِ گفتني اي نيست. تو بايد ميفهميديش. بايد ميفهميديم. بايد ميفهميدي اون وقتايي ك از مرگ حرف ميزدي چرا هيچوقت تنهات نذاشتم. چرا هميشه خواستم خوشحال باشي و بخندي.
-اما اين نگفتنت باعث شد منُ از دست بدي!
+چطوري ميتونم كسي رو ك هيچوقت نداشتم از دست بدم؟