جنگ نرم بین احساس و عقلم!

آدما ي جوري تغيير ميكنن ك شك ميكني شخصيتِ قبليشُ تو خواب ديدي.

خيلي دلم ميخواد بدونم دقيقا چ فعل و انفالاتي درون مغزتون رخ ميده ك تبليغِ كفشِ بهارهٔ تن تاك رو دقيقا وسطِ نافِ پاييز تبليغ ميكنين.

قضیه و عکس قضیه ب روایت تصویر :")))

مامانا هيچيُ از چشماي بچه هاشون نميخونن.

قلبم اگر ميتونست حرف بزنه، تنها چيزي ك ازش ميشنيدي اسمِ تو بود.

چيزي ك نداشته باشي چيزي هم نيست ك بخواي از دستش بدي.

تو كل دنيا زورت رسيد ب مني ك عاشقت بودم؟ اره ب خودت بگير دقيقا با خودِ خودتم.

وقتی خود عادت، مرضه و ترکشم موجب مرضه، دقیقا باید چیکار کرد؟

اگر الآن خيلي دور نبودي علي ياسيني غمگين نميخوند ك. شعر متفاوت بود كلا.

كاش ميشد ي رگيُ ميزدي ب جاي خون، خستگي ميپاچيد بيرون.

متاسفانه اون لحظه اي ك داري اشتباه ميكني همه چيز عادي ب نظر مياد.

خوابم نميگيره با قصه‌هات.
خندم نمياد ديگه از خنده‌هات.

موادِ اوليه ساقه طلايي وارد نميشه؟
مگه مواد اوليش همون كاه و يونجه و آت آشغال نيست؟

اي كاش تمام شعرها حرفِ تو بود..؛

كي گفته آبي سرده؟ آبي گرم ترين رنگِ دنياست.

ولي من خيلي رو خودم كار كردم تا بتونم بعد از شنيدنِ اسمت از خود بي خود نشم.

همه عمر را ندارم سر از اين خمارِ مستي
ك هنوز من نبودم ك تو در دلم نشستي.

از نگاهِ آدمها نترس. بيا برقصيم.

بيا دستمُ بگير قبل از اين ك بيوفتم تو همون چاله اي ك ب مراتب ثابت شده هيچكدوممون ازش خوشمون نمياد.