آدماي مهربون هيچوقت نميتونن از خودشون دفاع كنن، مراقب حرفا و رفتارتون باشين.

كاري ك بقيه با ي كتاب ميكردنُ اون با ي جمله انجام ميداد.

ي سري كاپلا انقد خوبن ك ميخوام برم بگم منُ ب فرزندي بپذيرن.

وقتي اين نارنگياي كوچيكُ از نارنگياي بزرگ جدا ميكنم ك بخورمشون حسِ اون داعشي اي رو دارم ك داره بچه رو هنگامِ شير خوردن از مادرش جدا ميكنه.

نارنگي اينطوري نيست ك فقط بخوريش تموم شه بره. يني چي؟ مگه نارنگي بازيچه دست شماست؟ بايد بازش كني، لايه لايه‌ش كني، باهاش عشق بازي كني. بعد اونوقت ميتوني بخوريش.

ك حقِ مطلبِ ما را جنون ادا نكند.

آدما عوض ميشن.
ولي تو عوضي نشو گلابي.

من انقد بي حوصلم ك شما حرف بعديتم درسته-,-

خسته شدم انقد ادمای توخالیِ دهن پرکن دیدم

شکل خنده هات شدم‌؛
میخندم.

جنگ نرم بین احساس و عقلم!

آدما ي جوري تغيير ميكنن ك شك ميكني شخصيتِ قبليشُ تو خواب ديدي.

خيلي دلم ميخواد بدونم دقيقا چ فعل و انفالاتي درون مغزتون رخ ميده ك تبليغِ كفشِ بهارهٔ تن تاك رو دقيقا وسطِ نافِ پاييز تبليغ ميكنين.

قضیه و عکس قضیه ب روایت تصویر :")))

مامانا هيچيُ از چشماي بچه هاشون نميخونن.

قلبم اگر ميتونست حرف بزنه، تنها چيزي ك ازش ميشنيدي اسمِ تو بود.

چيزي ك نداشته باشي چيزي هم نيست ك بخواي از دستش بدي.

تو كل دنيا زورت رسيد ب مني ك عاشقت بودم؟ اره ب خودت بگير دقيقا با خودِ خودتم.

وقتی خود عادت، مرضه و ترکشم موجب مرضه، دقیقا باید چیکار کرد؟

اگر الآن خيلي دور نبودي علي ياسيني غمگين نميخوند ك. شعر متفاوت بود كلا.