“ برات نوشته بودم کسانی که به تو فکر، حتا فکر، ببین، حتا فکر کرده بودند را سلاخی می‌کنم. “

كاش ي موج راديويي بود هميشه صداي تو رو پخش ميكرد.

مشكل از دروغاي بقيه نيست.
مشكل از ماست ك دروغاشونُ باور ميكنيم.

حقيقتا اشرف مخلوقات اون باكتري ايه ك كل هدفش تو زندگي تقسيم شدنه و مجبور نيست تو ي روز سه تا امتحان بده.

جمله ها ثابتن.
اما اين ك چيجوري بخونيش دست خودته.

اي ك بُردي دل ز دلدارِ من، آزاراش مكن؛
آنچه او كرده‌ست در كارم، تو در كارش مكن.

خیلی وقتا با کلمات به احساساتمون خیانت میکنیم.

ولي هم خوشيد منُ ياد تو ميندازه هم تو منُ ياد خورشيد.

اي شرقيِ غمگين تو مثلِ كوهِ نوري؛
نذار خورشيدمون بميره!

بين من و اون ي عاشقانه هايي هست ك شماها با منطقتون سر در نميارين ازش.

هيشكي بعدِ هيشكي نمُرده.
اما خيليا بعدِ خيليا زندگي نكردن.

وقتي حرف نزدنُ انتخاب ميكني اين طبيعيه ك منم گريه كردنُ انتخاب كنم.

من ميرم بخوابم. از همتون بدم مياد.

چي ميشه اگر ي روز ناراحت باشم و متوجهش نشي؟

همون لحظه اي ك ترجيح دادم وقتم رو ب جاي سريالِ موردِ علاقم، با تو پُر كنم بايد ميفهميدي لابد ي حسي بهت دارم.

حافظهٔ قوي خطرناك‌ترين مريضيِ قلبيه.

تو انقدر غرقِ خودت بودني، ك حواست نيست و درك نميكني ك چقدر بي همتايي.

از بيرون شايد آدمِ نامنظمي ب نظر بيام، اما از درون واقعا منظمم. مثلا براي هر آدمي ي فولدر دارم تو مغزم ك تمامِ اطلاعاتِ اون فرد رو ب طورِ طبقه بندي شده واردش ميكنم. ب خاطرِ همينه ك هيچوقت فراموش نميكنم، فقط تصميم ميگيرم ك بيخيال شم.

آدماي مهربون هيچوقت نميتونن از خودشون دفاع كنن، مراقب حرفا و رفتارتون باشين.

كاري ك بقيه با ي كتاب ميكردنُ اون با ي جمله انجام ميداد.

ي سري كاپلا انقد خوبن ك ميخوام برم بگم منُ ب فرزندي بپذيرن.