حيفِ اين دو روزِ دنيا نيستش ك همش با اعصاب خوردي و دل شكستن بگذرونيمش؟

يعني الآن چهل روزه اون چشما زيرِ خاكن؟ چيكار كردي با خودت؟ چيكار كردي با من؟

بحثِ تونستن يا نتونستن نيست.
همه چيز برميگرده ب اولويتاي آدم.

همه شب هایی ک بی تُ مُردم.

ميگفت اعتقاد دارم ك آدما ميان و ميرن. و آدماي خوب جايگزين ميشن. فقط بايد بهشون شانس بدي و نترسي.

گفته آمد ك ب دلجوييِ ما مي آيي؛
مژده دادند ك بر ما گذري خواهي كرد.

همه چيز از دستم مي افتد، چرا دستم را رها كردي؟

”واسِ شناختنش بايد ببيني با كي، ب چي ميخنده.“

تو نميبيني؟
يا من اينجا كورم؟

ولی باز نبود حس بهتر تُ!

ولي خورشيد ك بياد بالا خبري از اين سرما نيست.

اجازه بدين زمان گزينه هاي روي ميزشُ براتون رو كنه. خوب دقت كنين، بگردين، آدمِ خودتونُ پيدا كنين. اونوقت قطعا تو هر موردي ك پيش مياد ضربهٔ كمتري خواهيد خورد.

دلم تنگ شده برعکس دلِت :))

بسا كسا ك ب روزِ تو آرزومند است.

وقتي هندزفري تو گوشمونه صدامون ميكنين نميشنويم. اگه دوباره صدا كنيد هم نميشنويم. حتي اگر پنج بار پشت سرِ هم داد بزنيد هم باز نميشنويم. شايد باورتون نشه اما اين يعني صداي آهنگ اونقدري هست ك نشنويم صداتونُ. پس چرا هنوز ادامه ميدين ب حرف زدن؟

دردا! دريغا. او چرا خاموش؟
او چرا در خاك؟

خيلي دلم ميخواد بدونم عمو پورنگ وقتي سعي ميكنه اونجوري دلبر چشمك بزنه دقيقا داره ب چي فكر ميكنه.

شما نجنگیدین و بردین
ما جنگیدیم و باختیم.

گويند خدا هميشه با ماست؛
اي عشق مگر خدا تو باشي؟!