اگر با من نبودش هيچ ميلي، چرا ظرفِ مرا بشكست ليلي؟

اينم ٣١ شهريورِ تابستوني ك ميخواستم توش ب همه كارام برسم.

چون تو اومدي وقتي از همه خسته بودم.

اين ك تلاش ميكنين متفاوت ب نظر بياين فقط تا جايي قابلِ تحمله ك اين تلاشتون باعث آزارِ اطرافيانتون نشه.

تو مو ميبيني و من ”جسارته بزرگوار؛ دليلِ اين همه زيبايي و كُِشندگيِ گيسوانتون، شامپوتون ميتونه باشه يا خودتون يا پيچشِ موتون؟“

ادامه
ميديم
خيلي
آسون.

يكي از مرضايي ك معلما دارن اينه ك زنگ اول بهشون ميگي خانوم زنگ آخر ك با ما كلاس دارين امتحان ميگيرين؟ بعد با ي قيافهٔ "پدرتون در اومده" برميگردن ميگن نمييدونم. خودت چي فكر ميكني؟ و ي لبخندِ "او گاد من خارِ گنگ بودنم الان" ميزنن و تو تا زنگ آخر از استرس ميميري و هي از اينور از اونور سوالاتُ ميپرسي بعد معلم مياد ميگه خب تمريناتونُ در بيارين رفع اشكال داريم امروز|: بعد پيش خودشونم فك ميكنن ك او گاد من خارِ رئوف بودنم الان.

سوزوندي خشكُ
بعدم سوزوندي ترُ.

خاموش ميكنم چراغ را
آنچه نميبينم
زيباتر است.

فرقِ من و اون اين بود ك من ميگفتم وقتي اين آهنگ قشنگه من ب هيشكي نميدمش ك حيف نشه و اون ميگفت اين آهنگِ قشنگ اگه باعث شه يكي ك حالش بده حالش خوب شه باز ارزش اينُ داره ك بدمش ب بقيه.

مشتركِ موردِ نظرِ من هميشه در دسترس نبود.

اگه فك كردين با بانمك بازي تغييري در ميزان سديم‌كلريد وجودتون رخ ميده
ن نميده فقط مضحك تر ب نظر مياين.

دورو و فيك باشيد و بعد براي اين ك طبيعي جلوه كنيد ب كل دنيا بگيد ك اره بقيه دورو و فيكن و من نچرال نچرالم. او گاد.

و اما عشق دردِ بي درمان بود.

انقد ناناحن و افشرده و درس نخونده و خوابالوام ك هركي فردا بياد سراغم قطعا با سگِ پيرِ درونم برخورد ميكنم باهاش و اون فرد تا عمر داره ديگه سمتم نخواهد آمد.

همه پروانه ها ي روز كرم بودن.

چت شده ك از ياد بردي رنگارو؟

قشنگ تو زندگيِ من اينجوريه ك هر آدمِ خوبي انگار ي تايم محدودي قراره بمونه. بعدش ديگه تِموم ميشه.

بعد اونوقت آدماي منفور دقيقا شيش سالِ دبيرستان باهامم|:

من عاشقِ اون قسمتِ اسلامم که می‌گه: "خوابِ مؤمن عبادته" :).

ناراحت باشیم ک هیچ جایی ت این دنیا فقط برای من‌وتو وجود نداره؟! :)