ي وقتايي فقط خواب نيازه تا ادم بتونه قشنگ هضم كنه اتفاقاتي ك افتاده رو.

همهٔ اينها خواب است.
بيدار ميشوي عروسك.

سرما از فاصله نيست، خب؟
از منه.

عشقِ من پاك بود ولي تو ادبياتِ شما "پ" رو "ف" ميخوندن.

گاهي وقتا برا جبران كردنم ديره.

هيچ چيز ب اندازه آدما نميتونه منفور باشه. حتي خودِ آدما.

1111

روز جهانيِ صلحه؟
آرزو ميكنم بين قلب و مغزتون جنگ نباشه.

منفور تر از اونايي ك هرچي ميگي ب خودشون ميگيرن اوناييَن ك هرچي ميگي هم ب خودشون نميگيرن.

احساس آدمیو دارم ک فردا میخوان اعدامش کنن.

همهٔ آدما ي روز كامل ميرن.

ي تيكه از قلبمي، درد ميكني.

در اصل عادت کردم بگم "‌خوبم".

من ي رويايي ميخوام ك فردا بلندم نكنن بگن رويات تمومه اول مهر شده.

اصلا نميدونه اهواز كجاي ايرانه. بعد تا ميشنوه حمله تروريستي شده پروفايل سياه ميكنه ميگه: اهوازم تسليت.

دوازده ساعت ديگه اين موقع موسوي در ميزنه مياد تو كلاس ميگه با فاصله.

لنت
سالی ک نکوست از شروعش با موسوی پیداست!!

اگر با من نبودش هيچ ميلي، چرا ظرفِ مرا بشكست ليلي؟

اينم ٣١ شهريورِ تابستوني ك ميخواستم توش ب همه كارام برسم.

چون تو اومدي وقتي از همه خسته بودم.

اين ك تلاش ميكنين متفاوت ب نظر بياين فقط تا جايي قابلِ تحمله ك اين تلاشتون باعث آزارِ اطرافيانتون نشه.