همچو قهقههٔ يك لال، در ميان رقصِ عده اي فلج؛

احمقي ك كتاب ميخونه ب مراتب از احمقي ك كتاب نميخونه غيرقابل تحمل ترِ.

حس ميكنم فقد گربه ها بودن ك فهميدن تو اين زندگي هيچي نيست، ب خاطر همينِ ك هميشه با پوكرترين چهره بم نگا ميكنن.

تهمتِ نالايقي بر ما زدي رفتي، قبول
در پيِ لايق برو ما هم تماشايش كنيم:)

فراموش كردي منُ ك پيام نميدي؟

نميخام شروعت كنم، چون ميدونم دلِ تموم كردنتُ ندارم. (حرف زدنِ من با كتابِ "ستونِ دنيايم باش.")

خيالت رساند ز كجايم ب كجاها.

جاي خاليت هنو منتظرِ ك بياي پُرش كني.

اميدوارم واقعا امروز آخرين روزي باشه ك خيلياتونُ ديدم چون شماها منُ آدم گريز كردين، اما در هر صورت من هرجا باشم ديگه ميدونم چيجوري بايد باشم.

ي جور مواظبمي
انگار امانتِتَم.

دلت ك از زمين گرفت، ب آسمان نگاه كن.

ميخاي از چشمم بيشتر بيوفتي بيا اينجا روي اشكم بشين.

والا من نميدونم اين چ حكمتيِ ك من ماهُ آسمونُ درختُ اينارو از اشراف مخلوقات بيشتر دوس دارم.

كلاغ سي سال زندگي ميكنه، اما من تو ١٥ سالگي مُردم واسش.

هميشه بخند ك دوس دارم خنده هاتُ.

بودنت هنوز مثل بارونِ، مثل قديما پاكُ رَوونه، حتي الآن از پشتِ اين ديوارِ بيرحمي ك بينمونِ.

این همون تابستون خفنیه که منتظر بودین توش کلی کار بکنینا.

ولي همچنان حس ميكنم ي وزوزي توي مغزم هس ك نميتونم بشنومش.

بعضی وقتا انقدر مچاله میشم که حس میکنم دنده هام میره تو گوشتم.

ولي من ي بار ك دارم از خيابون رد ميشم اشتباهي ب جاي سمت چپ سمت راستُ نگاه ميكنم ك ماشينا دور ميشن بعد يهو بوم ي ماشين ميزنه بهم و من ميگم اوا بايد اين ورُ نگاه ميكردم؟ بعد ميميرمُ شماها همتون تا آخر عمر عذاب وجدان ميگيرين ك چرا عين يك انسان باهام برخورد نكردين.

شيرين
اونقدري ك بزنه دِلارو