از دستِ خودم فرار ميكنم،
دنيا ي روز خوبِ بام، ي روز خابِ بد برامِ.
ميچرخمُ ميچرخم دورِ خودم،
من ي نقطه بيرونِ دايره م.
ميچرخمُ ميچرخم دورِ خودم،
نزديك ترين كَس، كم كم ي غريبه س.

قلبمُ ميشكوني
مث پوستِ تخمه
آره زيرِ لبات

-من برات چي بگيرم؟
+هرچي دوس داري.
-تو چي دوس داري؟
+هرچي تو دوس داري!

دنياي من پر از كتاب نيست
كتاباي من پر از دنياهاييَن ك اونا رو ترجيح ميدم،
ب آدما و لبخنداي فيكشون.

خابم نميگيره با قصه هات
خندَم نمياد ديگه از خنده هات

پشتِ ابرام پنهون نميشه اين حجم از علاقهٔ من ب تو.

ب حرفاي بي منطقت فكر كن.

با خونَم تغذيه ت ميكنم
تك درختِ دشتِ شبم.

اين نبودنت نيست ك منُ ميكُشه
درواقع بودنت اين كارُ ميكنه.

همه چيُ زيرِ نظر داري؟ حتي اينُ ك هنو عاشقتم؟

مگه ميگذره آدم از اوني ك زندگيشِ؟
چطور گذشتي ازم پس تو؟

هيچكس هيچكس اينجا ب تو مانند نشد،
جانشينِ تو در اين سينه خداوند نشد.

We are on earth to break each other’s hearts.

ديگه لازم نيس براي آوردن اشخاص جديد ب زندگيمون تلاش كنيم، همين چند نفري ك دورمونن هرروز با ي شخصيت جديد در خدمتمون هستن.
#ال

ولي اثر انگشتِ ما از قلب‌هايي ك لمسشان كرده ايم، هيچگاه پاك نميشوند. #بوكوف

تو آبي بپوش من دريا رو فراموش ميكنم.

ميگه مغز تنها چيزيِ ك بعد شستشو كثيف ميشه.

یه زمانی جوون بودم و به تپش قلب میگفتم عشق.

ماییم ک بغل بعضی آدمارو اون قدر بزرگ میدونیم ک بشھ توش زندگی کرد. #مشكيهارزسفيددوستدارند