كجاي ايران گُم شدي ك نميرسه صَِدام بهت؟ #ال

و خداوند زيبايي را تف كرد بر صورتت
بر اثرِ اصابتش چال گونه ات پديد آمد.

دوروييُ سگ خورد.

من خيلي احساساتيَم؛ تنفرم ي حسِ خب.

هر چقدم برا تو بتَپه، بازم من نميبرم تو بازاري ك خريدار نداره حراجش كنم. دلمُ.

از اين ك هرچيَم بشه باز مغزم مياد دستِ تورو ميگيره و مياره تو سرم بهت فكر ميكنه، متنفرم.

”ما نبايد بميريم؛
روياها بي مادر ميشوند“

ما همان هايي هستيم ك در بچگي "ابرها" را آبي كشيديم و در جواني شيفتهٔ آبيِ "آسمان" شديم. #ال

چسب بزن به دماغ روحت که درازتر نشه هر روز.

زيركي نيست برنجاني ز خود آدم را
هنر آن است بياموزي ز عشق عالم را

Get lost in your paradise..

”سنگين ميريم زياد“

انقد يهو رفتي كلي تو دلم حرف موند
همون حرفايي ك از نظرِ تو مضخرف بود

خب مسلما نميخام اولويت دومت باشم؛
يني سوم، شايدم چهارم.

آدمای معمولی سرشون درد می‌گیره و نویسنده‌ها دستاشون.

نويسنده ها سرُ دستُ چشماشون.

من بي اعتماد بنفس نيستم
من دربرابرِ تو بي اعتماد بنفسم

فقد كافيِ رنگي فك كني
اگه شدن سيا سفيد خاطراتت
#مشكيهارزسفيددوستدارند

صدات اگه منُ نكُشه قوي ترم ميكنه.

ُ من تك تكِ حرفاي تك تكتونُ يادم ميمونه و ي روز از تاثيراتي ك روم ميزاشتن باهاتون ح ميزنم. اون روز شماها احتمالا تصميم ميگيرين سكوت كنينُ ناخوناتونُ بجوين. #تخيلاتيكخاكميخورند