من همونيَم ك نقاشِ خوبي نبود؛ اما علاوه بر درد، هرروز طرحِ لبخنداتُ رو قلبش كشيد. #ال

تورا ميخواهد، شِكر نميخواهد
قهوهٔ خيال با تو هميشه شيرين است.

”با تو ميشد كلمه هارو في البداهه چيد“

اسيرت شدم تا تو آزاد باشي.

نزديكِ هزاربار كوتاه اومدم، چند بارم خيلي كوتاه تر اومدم، دفعه بعد مسلما ديگه نميام.

ب نظرِ من واژهٔ ”ناناحن“ بايد ثبت جهاني بشه!

فقد چشمات ببند

اگه تا بهشت ي قدم مونده باشه
صدات از جهنم بياد، بر ميگردم.

ي هفته س ك بارون مياد، اسمِ تو با بارون آروم مياد، ميگه ي روزي اون برميگرده.

آرزو هامون كجاي دنيا پياده شدن؟

كجاي ايران گُم شدي ك نميرسه صَِدام بهت؟ #ال

و خداوند زيبايي را تف كرد بر صورتت
بر اثرِ اصابتش چال گونه ات پديد آمد.

دوروييُ سگ خورد.

من خيلي احساساتيَم؛ تنفرم ي حسِ خب.

هر چقدم برا تو بتَپه، بازم من نميبرم تو بازاري ك خريدار نداره حراجش كنم. دلمُ.

از اين ك هرچيَم بشه باز مغزم مياد دستِ تورو ميگيره و مياره تو سرم بهت فكر ميكنه، متنفرم.

”ما نبايد بميريم؛
روياها بي مادر ميشوند“

ما همان هايي هستيم ك در بچگي "ابرها" را آبي كشيديم و در جواني شيفتهٔ آبيِ "آسمان" شديم. #ال