منُ خاهرم اينجوري ايم ك هرسال تصميم ميگيريم باهم مهربون شيم و اين تصميممون فقد تا همون شب جواب ميده، اون شب حتا اگه تو تخت هم باشيم و طرف آب بخاد ميريم براش مياريم، در اين حد يني.

بي يادش قادر ب فراموش كردنِ او نيستم.

اه بابا بسه جمع كنين ديگه هروقت تلوزيونُ روشن ميكنم پاستا پاستا. اصن اون هيچي چرا آهنگاي جومونگُ ميزارين روش؟ همش حس ميكنم الان دوربين ازون سوبيكيونگ ميره رو سوسانو.

منُ استيكرام
شما همه

من خنده زنم بر دل، دل خنده زند بر من
اينجاست ك ميخندد ديوانه ب ديوانه!

شكوفه برگا رو درختا ميده بهونهٔ زندگي ب آدم

تو چشمِ همه نگرد دنبالِ چشماي من

جمله ها ميشن الهام ب مغزم

”ارزنده ترين زينتِ مرد مژه فر و بلند است“

اشاره ميكنن ”خطِ فك“ هم هست

امشب ٠٠:٠٠ نداشتيم:')

حرف دل هموناييِ ك تايپ ميكني، مكث ميكني، فك ميكني، بعدشم پاك ميكني.

من انقد دوسِت داشتم ك اگ ميموندي بادوم هنديِ آجيلمم ميدادم بهت

هربار خاستم ب تو بگويم "دوستت دارم" گفتم "حالت چطور است" و من تو را خيلي "حالت چطور است"

”آره امسال سالِ منِ“

همه هف رنگن، تو رنگِ من باش

تو هموني هستي ك احتمالا ميتونم تا ابد باهاش زندگي كنم. نيستي، بودي.

هربار ميكردي با حرفات ناراحتم
من ناراحتم؟

“از به غیر از تو ، من آزادم!”

تا چش كار ميكنه هيشكي حواسش ب ما نيس

هنو صدات تزريق ميكنه بم آرامبخش