ب تك تك ثانيه هايي ك واسشون گزاشتيُ برنگردوندنش.

اگه دوسم داري پس چرا دوسم نداري؟

امشب همه آن بودنُ سين نميكردن پياممُ
مرسي زندگي.

اون لنتي برداشتِ توعِ
منظورِ من نيست.

+مامان من داره گريَم ميگيره.
ــــ ....
+چرا مهم نيس برات مامان؟ چرا مهم نيس برا هيشكي مامان؟

”واسِ شناختنش بايد ببيني با كي، ب چي ميخنده.“

داراييِ ما پولهايمان نيستند؛
حقيقتن احساسات و افرادي ك دوستشان ميداريم تمام داراييمان هستند، زيرا حاضر نيستيم آنها را با پول -هرچند مقداري هنگفت- تعويض كنيم. #ال

درد را با سه حرف مينويسيم، با يك بخش ميخانيم و بي صدا ميكشيم.

بعضي گلابيا ميخورن تو ديوارُ له ميشن
بعضي گلابيارو هم ميكوبن ب ديوارا تا له بشن.

کاش میشد؛
دور بزنیم ؛برگردیم!!

”دنيا بهشت نيس منم مجبور نيستم فرشته باشم.“

بخدا ديگه خسته شدم از دستتون

از آدماي با سياست بدم مياد.

از آدماي زن ذليل بدم مياد.

تقصيرِ خودتِ ك پر توقعم كردي.

ولی جدی نیازی نیست با آدمای جدید آشنا شیم همینایی که هستن هر روز با یه چهره و شخصیت جدید سورپرایزمون میکنن

چيزِ خاصي نبود
گذرِ ساعت بود.

تهران بزرگِ
كوچيك تر از آدماش

ي روزِ خوب هيچوقت نمياد، فقد تويي ك ب روزاي بد عادت ميكني.

از اولشم اگه ب هركي ي خط فرصت ميداديم، بعد نقطه نميشد سرِ خط.

این فاصلھ ھای صبور...