- مخدرِ تویِ صدایِ مهراد -

یه جاهایی هست که نگه‌داشتنش از رها کردنش سخت‌تر میشه. اونجاها از خودت بپرس ارزششو داره؟ اگه نداشت رها کن.

اوضاع هر لجنی که هس
قانون حرف هر دهنی که هس
صندلی بغلیت هر احدی که هس
وظیفته رویاتو انجام بدیش.

برای چت کردن بدون فیلترشکن و اینا از اپ session استفاده کنید. نه شماره می‌خواد نه آیدی، فقط هر کاربری یه کد داره که با اون می‌تونه به هر کسی که بهش کدش رو داده وصل بشه. ✨
برنامه‌ش رو می‌تونید از اینجا دانلود کنید.

بعضی وقتا هم تنها راهی که خودمو زنده نگه می‌دارم اینه که دستای خودمو می‌گیرم بهش میگم: آروم باش، چیزی نیست، لازم نیست زیاد بهش فکر کنی، شل کن و بذار فردا بشه، فردا دیگه مهم نیست.

- یک ماه دیگه -

وقتی ناراحت می‌شی
یعنی داری اهمیت می‌دی؛
عزیزم!

هیچ‌وقت نمیدونستم چقدر قوی‌ام تا اینکه کسی رو که از رفتارش متاسف نبود بخشیدم و معذرت‌خواهی ای که نشنیده بودم‌و قبول کردم.

آدمها واقعا خنده‌دارن؛ درست موقعی که دارن با خاک یکسانت می‌کنن و هر چیزی از دهنشون در میاد بهت میگن، از تو توقع دارن بزرگوارانه سکوت کنی و تشخیص بدی که اونا تو عصبانیت دارن این حرف رو می‌زنن و واقعا نیتشون این نیست. جمع کنید بابا. نخواستیم.

بعد آخه می‌دونی چیه؟
همین دیگه، نمی‌دونی.

اینم یادمون نمیره که شما هر وقت ما حالمون خوب نبود، خودتو کشیدی کنار و وقتی با هزار سختی حالمون رو خوب کردیم، دوباره سر و کله‌ت پیدا شد و طوری که اصلا انگار نه انگار اون آدمِ بی‌تفاوتِ دو ساعت پیش هستی، باهامون حرف زدی.

کجا بودی شبایی که غما می‌کُشتنم بی‌تو؟
نگاه کن تو چشایِ خیسِ تنهاییم، منم بی‌تو
تو اون آغوشی که تنها پناهِ گریه‌ها بودی
شبایی که من این زخما رو می‌شمردم، کجا بودی؟
- چاووشی

«هرچقدر بیشتر بخشیدمت، از اون به بعد همون‌قدر کمتر دوستت داشتم.»

ورژنِ رقیقِ ۱۲ شب به بعدم رو دوست دارم.

تا یه جایی آگاهی‌بخشم
بعدش تماشاگر میشم
و این میشه "عبور".

آره خب، درست که می‌شه.
اما آیا دوباره اون ارزش قبلیش رو خواهد داشت؟

از آسمون پرسیدم، جواب داد "غم".

"نه می‌بخشم، نه فراموش می‌کنم."