دیشب که توی بغلش بودم و نفساش می‌خورد به پشت گوشم، دستش رو روی پهلوم محکم‌تر کرد و گفت: میشه دلم رو قرص کنی و پام رو محکم که هیچوقت نمیری؟ سرم رو بردم عقب و مستقیم توی چشمای قهوه‌ایش نگاه کردم. واقعا چشماش رنگ قهوه‌ست، یه قهوه‌ی گرم که با رگه‌های روشن کارامل شیرین شده.
من چطور دلت رو قرص کنم پسر؟ من کل وجودم مال توئه، تو مثل خون در رگهای منی؛ نمی‌بینی؟

آیس‌ کارامل ماکیاتوی کاله دلیل ادامه‌ دادن من به زندگیه.

بیا با هم نقاشی بکشیم.
من نقاشی تو رو، تو نقاشی دردهامو.

این دردایی که می‌کشیم تو ما ریشه می‌کنن؛ من می‌دونم. ما جوونه می‌زنیم.

D-29
Hope is stronger than fear.

کاش اینایی که اسمشونو می‌ذارن نقطه و لفت میدن با اسم خودشون لفت می‌دادن لااقل بشناسیمشون. :))

“You can torture us and bomb us and burn our districts to the ground. But do you see that? Fire is catching. And if we burn, you burn with us.”
-The hunger games

دلم برا اون زمستون و «دیوونه برگرد» خوندنام پشت پنجره فرزانگان ۳ برای مهسان تنگ شده.

کاش یه روز بشینم و خاطراتم توی فرزانگان ۳ رو کتاب کنم. می‌ترسم گذر زمان باعث شه فراموششون کنم. می‌ترسم گذر زمان باعث شه فراموشت کنم.

حتی اگر قرار نباشه اونجوری که من می‌خوام پیش بره، من جوری پیش می‌برمش که خودم می‌خوام.

غم کل دنیا روی شونه‌های منه امشب، مطمئنم.

اگه کسی توی این وضعیت افتضاح سعی کنه حال خودش رو خوب نگه داره و هنوزم واسه اهدافش بجنگه منافق یا نفوذی یا چیزیه؟!

بعد از گذشت این روزا، یا میمیرم و همه چیز تموم میشه، یا تبدیل به یه ورژن نامیرا از خودم میشم که دیگه هیچی نمی‌تونه از پا درش بیاره.

نرنج، نرنجان.

- مخدرِ تویِ صدایِ مهراد -

یه جاهایی هست که نگه‌داشتنش از رها کردنش سخت‌تر میشه. اونجاها از خودت بپرس ارزششو داره؟ اگه نداشت رها کن.

اوضاع هر لجنی که هس
قانون حرف هر دهنی که هس
صندلی بغلیت هر احدی که هس
وظیفته رویاتو انجام بدیش.

برای چت کردن بدون فیلترشکن و اینا از اپ session استفاده کنید. نه شماره می‌خواد نه آیدی، فقط هر کاربری یه کد داره که با اون می‌تونه به هر کسی که بهش کدش رو داده وصل بشه. ✨
برنامه‌ش رو می‌تونید از اینجا دانلود کنید.

بعضی وقتا هم تنها راهی که خودمو زنده نگه می‌دارم اینه که دستای خودمو می‌گیرم بهش میگم: آروم باش، چیزی نیست، لازم نیست زیاد بهش فکر کنی، شل کن و بذار فردا بشه، فردا دیگه مهم نیست.