از من آدم قوی‌تری بساز.

الماسمی، الماس.
؛ 💎♥️

بچه‌ها الان که ما اینجاییم خیلیا و خصوصا چنتا از دوستای من سر جلسه کنکورن. براشون دعا کنید که تو کل آزمون روحیه‌شون رو حفظ کنن و سوالا رو بلد باشن و موفق باشن چون به هر حال بخش عظیمی از فضایی که تو آینده قراره داخلش باشن، امروز و با این نتیجه مشخص میشه.

امیدوارم همتون به چیزی که لایقش هستید برسید و بعد آزمون به دنیای بدون کنکور و تست سلام بدید و بتونید یه تابستون معرکه رو با کارهایی که یک سال از خودتون دریغش کردید، تجربه کنید.

رفت.
هنگامی که مرا مقصر تمام ماجرا می‌دانست.

متنای سال کنکورم تو کانال رو خوندم؛
عجب آدمی بودم! عجب الهه‌ی خوشحالی بودم، چقدر سالم بودم. چقدر دورم الان از اون موقع. به قدری حسرت خوردم که حتی چند ساعت گریه کردم. :))

مشکل اینجاست که ما‌ چشمامون رو بستیم و فکر کردیم اگر یه چیزیو نمی‌بینیم، پس حتما اون چیز وجود نداره.

اگر ما هم مثل سلول‌هامون غشای نیمه نفوذپذیر داشتیم و می‌تونستیم اطلاعات ورودی به مغزمون رو انتخاب و گزینش کنیم، همه چیز بهتر بود.

آدمایی که یک عمر با قضاوت‌ها و تصمیم‌هایی که واست گرفت نذاشتن خوشحال زندگی کنی، ازت ناامید میشن وقتی می‌بینن بالاخره بدون توجه به حرف اونا داری بلند بلند می‌خندی.

یه روز یه کتاب می‌نویسم با این عنوان که:
بگذار همه چیز را خودم به دوش بکشم.

«غم»
اونم غم ممتد
چند درجه آدما رو باکیفیت‌تر می‌کنه.

آره؛ داستان از هرسمتی پیش بره باز هم تو یه چیزی رو پیدا می‌کنی که براش بجنگی.

اینو چند وقت پیش خوندم و واقعا تو زندگیم تبدیل به جمله‌ی تاثیرگذاری شد:

”اگر چیزی داره تو‌ زندگی مدام اذیتت می‌کنه یعنی می‌خواد یه چیزی رو بهت یاد بده و اگر هنوز داری اذیت میشی بدون که هنوز یاد نگرفتی.“
‌

من می‌خوام تو بفهمی، نمی‌خوام برات توضیح بدم.

درُ باز کن بیا
ببین من چھ شکلیم
-بدون تو-
؛👀

” تو هر کسی را بفهمی
قطعا او را می‌بخشی. “
-علی‌ع-

که یاد بگیرم به آدما محبت کنم، درست به اندازه‌ای که اونا تو شرایط سخت کنارمن و اگر تو اون لحظات پیشم نبودن، دلیل نمیشه ازشون متنفر شم؛ چون بهم یاد دادن مستقل‌تر عمل کنم.

زندگی کردن با خانواده‌ای که همیشه ازت توقعات بی‌جا ندارن اینشکلیه که تو به همه‌ی تفریحات مورد علاقه‌ی خودت می‌رسی و توی انتخاب اینکه چطور وقتت رو برنامه‌ریزی کنی آزادی و لازم نیست به کسی توضیح بدی، و هیچ وقت از این بابت حس عذاب وجدان نداری و با تمام این اوصاف از خانواده‌ت حس دوست داشته شدن رو دریافت می‌کنی.
چیزی که خیلیامون ازش محرومیم.

یاد من بیوفت اگه گم کردی راهتو -

ماها تو روابط عاشقانه طرف مقابل رو تربیت عاشقانه می‌کنیم و براش استاندارد عاطفی تعیین می‌کنیم.
حالا تو از کسی که یه روز باهات عاشقی کرده و تربیت شده‌ی دستا و احساسات توئه، توقع داری بره با کسی که هیچ شباهتی بهت نداره و بتونه زنده بمونه؟

شاید تو بگی غیرممکنه؛
ولی من اونجور که می‌خوامش
’می‌سازمش‘