همیشه به خودم میگم در مقابل همه ی بد بودن های آدما مهربون باش،به نظرم مهربون که باشی دلت نمیاد؛
دروغ بگی،
دور بزنی،
خیانت کنی،
دل بشکنی،
قضاوت کنی،
یا پارو هر خطه قرمزه دیگه ای که بد و منفوره بزاری...مهربون که باشی انسانی و دلِ رنجوندنه آدما رو نداری... دلت نمیاد خم به ابروی کسی بیافته🙂
دوسته من بیا مهربون باشیم و مهربونی رو به هم دیگه پاس بدیم بخدا که سخت نیست🤍
دروغ بگی،
دور بزنی،
خیانت کنی،
دل بشکنی،
قضاوت کنی،
یا پارو هر خطه قرمزه دیگه ای که بد و منفوره بزاری...مهربون که باشی انسانی و دلِ رنجوندنه آدما رو نداری... دلت نمیاد خم به ابروی کسی بیافته🙂
دوسته من بیا مهربون باشیم و مهربونی رو به هم دیگه پاس بدیم بخدا که سخت نیست🤍
روند جالبیه، ممکنه از یه غریبه تبدیل به یه دوست بشی و بعدش از یه دوست به چیزی بیشتر از یه دوست؛ و یهو خیلی غریبهتر از غریبه
گفت یه سری از چیزا که تموم بشه هیچ وقت دیگه اون حسو پیدا نمیکنی
یه ادمایی هستن که برن
دیگه مثل اونا نیست
ادمای دیگه که میان فقط میتونن خوشحالت کنن
ولی اون حسو بهت نمیدن!
یه ادمایی هستن که برن
دیگه مثل اونا نیست
ادمای دیگه که میان فقط میتونن خوشحالت کنن
ولی اون حسو بهت نمیدن!
همیشه کنار گذاشتن اولین آدمِ اشتباه زندگیت سخته بعد به راحتی آب خوردن آدمای اشتباه رو حذف میکنی و گوربابای همه ی خاطره ها و دوست داشتنا
حرف ها تا اون حد میتونن قوی باشن که با یکیشون از ذوق تا صبح بیدار بمونی و با یکی دیگش تا صبح گریه کنی!
هر چى سن ات ميره بالاتر معيارت براى انتخاب رابطه عاقلانه تر ميشه و میفهمی هيچ چيز مهمتر از ارامش نيست...