دنیا پر از آدمای پوچیِ که فکر میکنن خیلی پُرَن!

یه جمله خونده بودم كه
«آدمی که غرق میشه قطعاً می‌میره»
حالا چه میخواد توی دریا غرق بشه چه توی خیال و رویا و هرچیز دیگه‌‌ای،
غرق میشی که تموم بشی،
توی هر چیزی که غرق بشی تموم میشی، میشکنی، میمیری...

نیلوفر رضایی :
از جمله هايی كه هيچوقت دردی از آدم دوا نميكنه اینه که "اين همه آدم خوب كه دوسِت دارن"
شما نميدونید ولی آدم وقتی كسیو دوست داره، دلش ميخواد تموم اين خوبی هایی كه میگید بقیه دارنو اون داشته باشه!
همون يک نفر كه ما عاشقشيم!
نه دیگرانی كه دوستمون دارن و ما دوستشون نداريم !

همیشه به خودم میگم در مقابل همه ی بد بودن های آدما مهربون باش،به نظرم مهربون که باشی دلت نمیاد؛
دروغ بگی،
دور بزنی،
خیانت کنی،
دل بشکنی،
قضاوت کنی،
یا پارو هر خطه قرمزه دیگه ای که بد و منفوره بزاری...مهربون که باشی انسانی و دلِ رنجوندنه آدما رو نداری... دلت نمیاد خم به ابروی کسی بیافته🙂
دوسته من بیا مهربون باشیم و مهربونی رو به هم دیگه پاس بدیم بخدا که سخت نیست🤍

بازم میگم آلزایمر مریضی نیست درمانه.

دچارِ حوصله سر رفتگیِ همراه با بیخوابیِ مزمن!

به نظر من که مغز به همه دستور میده ولی از قلب خواهش میکنه!

‏روند جالبیه، ممکنه از یه غریبه تبدیل به یه دوست بشی و بعدش از یه دوست به چیزی بیشتر از یه دوست؛ و یهو خیلی غریبه‌تر از غریبه

همه ميخوان تو خوب باشي ولي نه بهتر از خودشون...

گفت یه سری از چیزا که تموم بشه هیچ وقت دیگه اون حسو پیدا نمیکنی
یه ادمایی هستن که برن
دیگه مثل اونا نیست
ادمای دیگه که میان فقط میتونن خوشحالت کنن
ولی اون حسو بهت نمیدن!

نیستی
نیستی
نیستی
مخاطبِ از راه نرسیده یِ من!

من وقتی میگم «نه قهر نیستم،مگه بچم» یعنی تا خرخره قهرم.قهر سنگین

زندگيه من پره از آدمايى كه گفتن دوسم دارنو ثابت نكردن...

‏همیشه کنار گذاشتن اولین آدمِ اشتباه‌ زندگیت سخته بعد به راحتی آب خوردن آدمای اشتباه رو حذف میکنی و گوربابای همه ی خاطره ها و دوست داشتنا

بیاین شلوغش نکنیم صد سال دیگه هممون یه خاطره ایم که کسی به یادشون نمیاره!

نمیشه که جون کسی رو به درد آورد و با یکی دیگه خوشحال شد!...خدا هست!

حرف ها تا اون حد میتونن قوی باشن که با یکیشون از ذوق تا صبح بیدار بمونی و با یکی دیگش تا صبح گریه کنی!

هر جور حساب می‌کنم
به تو نمی‌رسم
اما!!
دارم می‌آیم...

از کجا معلوم زندگی همین منتظر بودن نباشه...