پرومتئوس
1.46K subscribers
30 photos
5 videos
18 files
15 links
پرومتئوس جایگاه انتشار بحث‌ها، نوشته‌ها و درسگفتارهایی است که
در آن‌ها هدف، دفاع از حقانیت عصر جدید (مدرنیته) است.
این کانال متعلق به رضا صمیم، دانشیار جامعه‌شناسی هنر و ادبیات در دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.
Download Telegram
متن کامل مقاله اخیر من در مجله جامعه‌شناسی ایران 👇
JSI_Volume 24_Issue 4_Pages 5-33 (3).pdf
374.2 KB
JSI_Volume 24_Issue 4_Pages 5-33 (3).pdf
👍14
فایل سخنرانی در همایش ملی نهضت مشروطه ایران که پارسال در کاخ گلستان برگزار شد. در انتهای سخنرانی گفتگوی من با دکتر شروین مقیمی در همان همایش آمده 👇
👍10
Audio
👍13
بخش اول درسگفتار مقدمه‌ای بر خوانش جلد یکم سرمایه اثر مارکس، پاییز ۱۴۰۰ 👇
👍12
Audio
👍21
«خورشید آن ماه»‏ در سینماتک خانه هنرمندان ایران

📽فیلم سینمایی «خورشید آن ماه»‏ در سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش درمی‌آید.

🔘فیلم سینمایی «خورشید آن ماه»‏ (۱۴۰۲) به کارگردانی ستاره اسکندری دوشنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۳ ساعت ۱۷ در سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش درمی‌آید. پس از نمایش این فیلم نشست نقد و بررسی آن با حضور جواد طوسی (منتقد سینما)، رضا صمیم (جامعه‌شناس) و ستاره اسکندری برگزار می‌شود.

🔻«خورشید آن ماه» که نخستین فیلم به زبان بلوچی در سینمای ایران ا‌ست، داستانی عاشقانه در درون بافتار اجتماعی-فرهنگی جامعه سیستان و بلوچستان را روایت می‌کند و با کنار گذاشتن تصاویر غالب و کلیشه‌ای سینمای ایران از این استان و مردمان آن می‌کوشد واقعیت‌های راستین بلوچستان را به نمایش بگذارد.

🔸️ساخت موسیقی این فیلم بر عهده حسین علیزاده بوده و نازنین فراهانی، پژمان بازغی، امیرحسین هاشمی، بنفشه صمدی، روژین صدرزاده، صادق سهرابی، مهتاب جامی، نکیسا نوری، صادق بلوچی، روژناک شیرانی و مریم بوبانی به عنوان بازیگر در «خورشید آن ماه» به ایفای نقش پرداختند.

📎علاقه‌مندان برای تهیه بلیت این فیلم به سایت تیوال مراجعه کنند:
📌https://tiw.al/xkmI

#خانه_هنرمندان_ایران
#سینماتک
#سینما_تک
#خورشید_آن_ماه
#ستاره_اسکندری
#بلوچستان
#حسین_علیزاده
@iranartists
👍9
بخش دوم (آخر) مقدمه‌ای بر خوانش سرمایه مارکس، ج یکم 👇
👍8
تراژدی آنتیگونه اثر سوفوکل، بی‌شک یکی از بهترین نمونه‌های دراماتیکی است که در آن هنر سوفوکل، یعنی هنر دربرابر هم‌قراردادن تاریکی و روشنایی به تمامی رخ می‌نمایاند. شدت و کشش دراماتیک آنتیگونه بر زمینه هراسی تامل‌برانگیز که در تمام متن جاری است بنا نهاده شده است. سوفوکل از این هراس، در مقام میانجی‌ای برای به میان‌کشیدن مرگ به عنوان عامل ایجاد لذت تراژیک در مخاطب، بهره گرفته است. این به کارگیری مرگ، در مقام ابژه میل، و در جهت ایجاد کشش دراماتیک، بی‌شک عاملی است که امروز خواندن و اجرای این تراژدی را برای انسان مدرن جذاب می‌سازد.
من در دوره سوم "کار بر روی تراژدی"، این اثر را با رویکردی دراماتورژیک و به قصد کشف امکان‌های نهفته اجرایی در آن خواهم خواند. در کنار خوانش متن به دو اجرای معاصر این تراژدی، یکی در تئاتر و دیگری در سینما هم مراجعه خواهم کرد تا نشان دهم چگونه می‌توان این متن باستانی را در مقام متنی معاصر اجرا نمود.

- اگر خواستید در درسگفتار "آنتیگونه؛ خوانشی دراماتورژیک" شرکت کنید برای هماهنگی به این شماره در تلگرام پیام دهید:
۰۹۳۵۱۵۰۲۱۹۸
@Amin_arabzdeh
_ این دوره به صورت آنلاین و در چهار جلسه دو ساعته برگزار خواهد شد.
- تاریخ شروع دوره هم پنج‌شنبه ششم دی‌ماه ساعت ۹ و نیم شب خواهد بود.
👍14
یادداشت‌های کوتاه درباره درسگفتار "آنتیگونه؛ خوانشی دراماتورژیک"

* یادداشت نخست: مراد من از خوانش دراماتورژیک چیست؟

به قول پیتر بروک "یکی از بزرگترین اشتباهات باور به این امر است که متن به خودی خود می‌تواند سخن بگوید. هیچ نمایشنامه‌ای نمی‌تواند به خودی خود سخن بگوید..." یا به قول راجر گراس "هیچ متنی به خودی خود یک نمایشنامه کامل نیست. نمی‌توان یک متن را عینا روی صحنه اجرا کرد". ما برای "اجرا"ی هر متنی نیازمند تفکیک دو زمان از یکدیگریم. این دو زمان به قول یان کات "یکی زمان صحنه است و دیگری زمان بیرون از صحنه". زمان صحنه زمانی است که بازیگران در آن سکنی دارند و زمان بیرون از صحنه، زمان تماشاگران است. در خوانش دراماتورژیک، قصد، تلاقی‌دادن زمان صحنه با زمان بیرون از صحنه است. ما در جستجوی کشف فرم جدید اثریم که در نتیجه این تلاقی بر ما رخ می‌نمایاند. ما در هر بار خوانش دراماتورژیک خود را به جای تماشاگران می‌گذاریم و زمان آنها را به متن وارد می‌کنیم. البته نکته اینجاست که متن، اگر شاهکاری هنری باشد، از این‌ زمان جدید استقبال می‌کند. با ورود زمان تماشاگران به زمان صحنه، متن بخش‌هایی از خود را که تاکنون پنهان بوده آشکار می‌سازد. رابطه‌ها، پیوندها، شخصیت‌ها، معانی و مضامین جلوه دیگری می‌یابند و سوگیری اخلاقی متن هم تغییر می‌کند. هدف یک خوانش دراماتورژیک دستیابی به همین تغییرات در نتیجه تلاقی پیش‌گفته است.
هدف من در دوره‌های کار بر روی تراژدی به خصوص دوره آنتیگونه تلاش برای کشف قابلیت‌هایی از فرم تراژیک اثر است که تاکنون تحقق نیافته است. من، تراژدی آنتیگونه را در چهار جلسه خواهم خواند. در کنار این خوانش به دو نمونه از اجراهای معاصر، یکی در تئاتر و دیگری در سینما هم مراجعه خواهم کرد و نشان خواهم داد تلاش‌های معاصرسازانه گوناگون چگونه شکل گرفته‌اند و چگونه زمان صحنه را دگرگون کرده‌اند.

- اگر خواستید در درسگفتار "آنتیگونه؛ خوانشی دراماتورژیک" شرکت کنید برای هماهنگی به این شماره در تلگرام پیام دهید:
۰۹۳۵۱۵۰۲۱۹۸

- این دوره به صورت آنلاین و در چهار جلسه دوساعته برگزار خواهد شد.
- تاریخ شروع دوره هم پنجشنبه ششم دی‌ماه ساعت نه و نیم شب خواهد بود.
👍10
یادداشت‌های کوتاه درباره درسگفتار "آنتیگونه؛ خوانشی دراماتورژیک"

* یادداشت دوم: ابزار درک تراژدی در مقام متنی دموکراتیک

درک هر تراژدی، که مقدمه ارائه خوانشی دراماتورژیک از آن است، به درک رابطه بین شخصیت‌های آن تراژدی وابسته است. برای نیل به درک رابطه میان شخصیت‌ها در یک تراژدی در گام نخست باید بدانیم میان آنها هیچ رابطه منطقی (logical)ی برقرار نیست. همین غیرمنطقی‌بودن رابطه‌هاست که درک تراژدی را برای ما که ذهن‌مان آلوده به فهم منطقی است دشوار می‌کند. در هیچ رابطه‌ی منطقی‌ای برابری وجود ندارد. علت هیچگاه با معلول خود یا تز با آنتی‌تز برابر نیست. ولی شخصیت‌های تراژدی همگی باهم برابرند. در این معنا تراژدی متنی است عمیقا دموکراتیک. و این دربرابر فلسفه، به ویژه فلسفه کلاسیک قرار می‌گیرد که در آن برابری‌ای میان عناصر پدیدآورنده متن وجود ندارد.
من در دوره سوم کار بر روی تراژدی، به میانجی آنتیگونه سوفوکل، به این سوال پاسخ خواهم داد که چه چیز رابطه بین شخصیت‌ها در تراژدی را دموکراتیک می‌کند؟ و در این‌باره بحث خواهم کرد که دموکراتیک‌سازی رابطه‌ها به نقش محوری‌ای بستگی دارد که شورها و عواطف (passions) در رابطه میان شخصیت‌ها بازی می‌کنند. شورها و عواطف همان‌ها هستند که به قول اسپینوزا فلاسفه همیشه آنها را به سخره می‌گیرند. جامعه‌ی ایده‌آل یک فیلسوف کلاسیک جامعه‌ای نیست که در آن رابطه‌ها بر بنیاد شور و عاطفه بنا شده است. برای او جامعه‌ی ایده‌آل جامعه‌ای است که رابطه‌ها در آن را عقل و منفعت سامان می‌دهد و از آنجا که ما به یک میزان از قدرت به کارگرفتن عقل برخوردار نیستیم پس این جامعه، نمی‌تواند جامعه‌ای دموکراتیک به حساب آید. در حالیکه جامعه ایده‌آل تراژدی‌نویس بر بنیاد حس و شور که همه از آن بهرمندیم استوار شده است پس می‌تواند جامعه‌ای باشد که بر آن نوعی برابری رادیکال حاکم است.
در تراژدی آنتیگونه حتی آنجا که مثلا کرئون می‌خواهد رابطه‌ای منطقی با آنتیگونه برقرار کند توسط روح دموکراتیک حاکم بر متن پس‌زده می‌شود. این پس‌زدگی، ضرورت اصلی اثرگذاری تراژدی است. تراژدی‌نویس می‌داند برقراری چنین رابطه‌ای در نهایت جهان تراژیک او را غیر دموکراتیک خواهد کرد و متنش را به متنی فلسفی تقلیل خواهد داد.

- اگر خواستید در درسگفتار "آنتیگونه؛ خوانشی دراماتورژیک" شرکت کنید برای هماهنگی به این شماره در تلگرام پیام دهید:
۰۹۳۵۱۵۰۲۱۹۸

- این دوره به صورت آنلاین و در چهار جلسه دوساعته برگزار خواهد شد.
- تاریخ شروع دوره هم پنجشنبه سیزدهم دی‌ماه ساعت نه و نیم شب خواهد بود.
👍11
سلام. دوستان عزیز بدلیل برگزاری درسگفتار خوانش سرمایه در مدرسه تهران، فعلا دوره چهارم کار بر روی تراژدی، برگزار نخواهد شد.
👍8
👍7
👍5
👍14
سلام. دوستان خوبه تا قبل از شروع دوره خوانش سرمایه در مدرسه تهران، دو فایل زیر که مربوط به ۳ سال پیش است رو دوباره گوش بدید. خوانش من بر اساس اصولی که در این دو جلسه دربارشون حرف زدم کمی با خوانش‌های موجود فرق می‌کنه
👍12
ضمن پوزش از دوستان، گویا در اطلاعیه برگزاری دوره خوانش سرمایه، لینک ثبت نام وجود نداشت. به این لینک مراجعه کنید:
@Pouya_teh_82
👍1