اخی فردا مدرسه دارید

اخی صدای تیک تیک از زیر تختت شنیدی چک نکن

لباساتو بپوش

تو میری جهنم ولی من روزی ۱۸ ساعت میخوابم

خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ

خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ

چطوری با مدرسه‌ای که یک ساعت باهام فاصله داره ۶:۴۵ برسم

الاکازام

عه چه جالب گردنم شکست

۹ ساعت دیگه 🚨سایلنت هیل🚨 میاد🚨

سل

یه مشکل فنی پیش اومده چنلو پرایوت کردم پس اگه لفت بدید دیگه راه برگشت ندارید
نقاشیا چالش هم امروز میشینم پاش تا جایی که بشه میکشم (اصلا خونه نبودم که بتونم نقاشی کنم)
اره خلاصه مرسی از شکیباییتون

بوث

#ما عاشق رونی هستیم

سکته کنم واست

نه

دیشب کشیدم که دستم گرم بشه بعد خسته شدم کلا قلمو گذاشتم کنار خوابیدم

September 30th 1998
It's a day I'll never forget. The cop inside me died that day. And that night, Raccoon City was wiped out, thanks to the bioweapons created by Umbrella. Somehow, I made it out. But too many others...weren't so lucky. I was "asked" later to join a top-secret government program. Not that I had a choice. The training, the punishing missions...nearly killed me, but at least they kept my mind off everything. If I could just forget what happened that night - the pain, even for a second? This time, it can be different. It has to.