قدیمی‌ترین و باتجربه‌ترین عضو این خانواده‌ست. از دهه‌ی ۸۰ میلادی توسعه‌ش شروع شده و از زبان‌های مختلفی مثل C، C++، Fortran، Ada، Go و چند زبان دیگه پشتیبانی می‌کنه.

معماری GCC نسبت به LLVM یکپارچه‌تر (Monolithic) هست؛ یعنی Front-end و Back-end مثل LLVM کاملاً از هم جدا نیستن. همین باعث می‌شه توسعه‌ی زبان‌ها یا ابزارهای جدید روی GCC سخت‌تر باشه، اما در عوض سال‌ها بهینه‌سازی باعث شده برای پروژه‌های C و C++ یکی از بهترین انتخاب‌ها باشه.

ضمن اینکه روی معماری‌ها و پلتفرم‌های زیادی، مخصوصاً سیستم‌های Embedded، پشتیبانی فوق‌العاده‌ای داره.

اLLVM بیشتر از اینکه یک کامپایلر باشه، یک زیرساخت برای ساخت کامپایلره.

زبان‌های مختلف مثل Clang (برای C/C++)، Rust، Swift و Julia کدشون رو به یک نمایش میانی به اسم LLVM IR تبدیل می‌کنن و بعد LLVM اون رو برای معماری‌هایی مثل x86، ARM و RISC-V به کد ماشین تبدیل می‌کنه.

همین طراحی ماژولار باعث شده LLVM تبدیل به قلب خیلی از زبان‌های مدرن بشه.

قدرت اصلی LLVM توی بهینه‌سازی‌های فوق‌العادهشه؛ البته این قدرت معمولاً به قیمت زمان کامپایل بیشتر به دست میاد.

اCranelift یک Backend نسبتاً جدیده که اصلاً برای رقابت با LLVM در تولید سریع‌ترین باینری ساخته نشده.

هدفش اینه که کد رو تا جای ممکن سریع کامپایل کنه. به همین خاطر توی پروژه‌هایی مثل Wasmtime یا rustc_codegen_cranelift ازش استفاده می‌شه؛ جاهایی که سرعت کامپایل از چند درصد بهینه‌تر بودن کد مهم‌تره.

در نتیجه معمولاً خروجی Cranelift به اندازه‌ی LLVM بهینه نیست، ولی سرعت کامپایلش می‌تونه به شکل محسوسی بیشتر باشه.

بررسی داده‌های رادار کلودفلر از وضعیت ترافیک اینترنت ایران در بازه‌های ۴۸ ساعت و هفت روز اخیر نشان می‌دهد که چند استان از جمله اصفهان، فارس، خراسان رضوی، البرز و تهران با کاهش نسبی ترافیک اینترنت مواجه بوده‌اند؛
موضوعی که می‌تواند نشانه‌ای از اختلال یا افت کیفیت دسترسی در این مناطق باشد / سیتنا

حدود 64 درصد مردم دائماً عصبانی‌ان، 81 درصد برای تأمین غذا مشکل دارن و اعتماد بخش بزرگی از جامعه به نهادهای حکومتی از بین رفته.

ا Rust از Generics واقعی استفاده می‌کند. یعنی برای هر نوع داده‌ای که از یک تابع یا Struct ژنریک استفاده کند، کامپایلر یک نسخه اختصاصی از کد تولید می‌کند؛ فرآیندی که به آن Monomorphization می‌گویند.

مثلاً اگر یک تابع ژنریک با ۵ نوع مختلف استفاده شود، کامپایلر باید ۵ نسخه جداگانه از آن را تولید کند.

ا Go تا قبل از نسخه 1.18 اصلاٌ Generics نداشت و پیاده‌سازی فعلی آن هم نسبت به Rust سبک‌تر است؛ بنابراین بار کمتری روی کامپایلر ایجاد می‌کند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های Rust، Borrow Checker است.

قبل از اینکه حتی کد ماشین تولید شود، کامپایلر باید مالکیت (Ownership)، قرض گرفتن (Borrowing) و طول عمر داده‌ها (Lifetimes) را بررسی کند تا از خطاهایی مثل Data Race یا Use After Free جلوگیری شود.

این بررسی‌ها زمان کامپایل را افزایش می‌دهند، اما در عوض ایمنی حافظه را بدون نیاز به Garbage Collector تضمین می‌کنند.

ا Rust به‌طور پیش‌فرض از LLVM برای تولید کد ماشین استفاده می‌کند.

ا LLVM بهینه‌سازی‌های بسیار قدرتمندی انجام می‌دهد، اما این بهینه‌سازی‌ها رایگان نیستند و زمان کامپایل را افزایش می‌دهند.

در مقابل، Go کامپایلر اختصاصی خودش را دارد که از روز اول با این هدف طراحی شده:
«کامپایل باید تا حد ممکن سریع باشد، حتی اگر بهترین بهینه‌سازی ممکن انجام نشود.»

البته همه‌ی کندی Rust به LLVM مربوط نمی‌شود؛ بخش قابل‌توجهی از زمان کامپایل هم صرف تحلیل‌های خود کامپایلر Rust می‌شود.

سیستم Trait در Rust بسیار قدرتمند است و پیدا کردن اینکه برای هر نوع، کدام "impl" باید استفاده شود، خودش زمان‌بر است.

از طرفی، Procedural Macros و فرآیند Monomorphization باعث می‌شوند Incremental Compilation در Rust پیچیده‌تر از Go باشد.

ا Go ساختار ساده‌تری دارد و وابستگی‌هایش سریع‌تر پردازش می‌شوند.

در بعضی پروژه‌های Rust، مخصوصاً وقتی تعداد زیادی کتابخانه به‌صورت Static لینک می‌شوند، مرحله‌ی Linking هم می‌تواند سهم قابل‌توجهی در زمان Build داشته باشد.

البته این موضوع به سیستم‌عامل، نوع پروژه و تنظیمات Build هم بستگی دارد.

کندتر بودن کامپایل Rust یک ضعف نیست؛ بلکه نتیجه‌ی تصمیم‌های طراحی این زبان است.

ا Rust در زمان کامپایل کارهای بیشتری انجام می‌دهد تا در زمان اجرا برنامه‌ای سریع‌تر، ایمن‌تر و قابل‌اعتمادتر تحویل دهد.

در مقابل، Go از ابتدا با فلسفه‌ی سادگی و سرعت توسعه طراحی شده؛ به همین دلیل زمان کامپایل کوتاه‌تری دارد، حتی اگر بعضی بهینه‌سازی‌ها یا بررسی‌های پیچیده‌ی Rust را انجام ندهد.

✅ از cargo check موقع توسعه استفاده کنید.
✅ا Incremental Compilation را فعال نگه دارید.
✅ از لینکرهای mold یا lld استفاده کنید.
✅ تا حد امکان از Generics و Procedural Macroهای غیرضروری استفاده نکنید.