از افرادی که میگن این چیزا توی قصه هاست و وجود نداره فاصله بگیرید

قبول کردن که نمیتونن و وقتی تو اینو بشنوی بخشی از ذهنت که اینو باور داره ضعیف میشه به مرور

وقتی مغزت باور کنه که همه ضعیفن و بهترین وجود نداره دلیلی نداره که بره دنبالش

باید مغزت بتونه ببینه و قبولش کنه که وجود داره که سمت بهترینا حرکت کنه

پس اول بدون که بهترین چیزا وجود دارن فقط برای تو نیستن

بعد حرکت کن سمتشون و تشنه باش.

این افراد تمرکزتون رو از مسیری که در پیش دارید عقب میندازن و منحرف میکنن

با آدم های ضعیف نگرد، هر چقدر هم که تنها باشی.

قدرت درآمدزایی از خوده پول مهم تره

چون اگه پول رو از ی نفر که تاحالا قدرت درآمدزایی بالارو نداشته بگیرن دیگه به احتمال زیاد نمیتونه به اون سطح از درآمد برسه

ولی وقتی ی نفر جنگیدن رو بلد باشه پول صرفا سودیه که از جنگ بدست آورده

و میتونه بازم بجنگه و بدست بیاره.

این موضوع صرفا برای پول نیست.

شما هر چیزیو یهو بدست بیاری احتمال داره که از دست بدی چون برای اون آماده نیستی

وقتی ی چیزیو میخوای باید آماده باشی، وقتی خودتو توی آینه ببینی، با تمام وجود حس کنی که چیزی که میخوای بهت میاد.

پس قبل از اینکه فرصت هارو از دست بدی، یاد بگیر چجوری میتونی کنترلشون کنی و ازشون استفاده کنی.

پیام های زیاد برام اومد و تقریبا بیشترشون رو پاسخی ندادم

اگه وقت کنم امشب میام ی صحبتی بکنیم و بعد بررسی میکنم همشونو و اونایی که امکانش هست رو داخل کانال میزارم وگرنه همونجا جواب میدم.

الان جوابشونو دادم
این یکی دو ماه درگیرم زیاد نمیرسم بیام گپ بزنیم
ولی خب این درگیری به مرور مشخص میشه ...

ی بحثی بود داخل گروه که خواستم کامل تر توضیح بدم

ببینید، برنامه نویسی صرفا توانایی کد نوشتن نیست و با کد نویسی تنها درآمدی به وجود نمیاد.

اگه کد نوشتن بلد باشید ولی نتونید شبکه بسازید و دایره اطرافتونو گسترش بدید، درآمدی ساخته نمیشه

خیلی وقتا مشکل اصلا دانش برنامه نویسی نیست

مشکل اینه که اون برنامه نویس نمیتونه با جامعه درارتباط باشه و خودشو به بقیه معرفی کنه

این مهارت ها توی برنامه نویسی هم خلاصه نمیشه، توی هر شغلی که باشید هر چقدر بهتر خودتونو به بقیه معرفی کنید کارتون پر درآمد تر میشه

در کنار کارت، روی خودت سرمایه گذاری کن

هر چقدر بیشتر بهتر.

یکی از اعضا مثال خواست

مثلا هر چقدر بیشتر به قول هایی که به خودت و دیگران میدی عمل کنی ذهنت بیشتر قبولت داره و ناخداگاهت پشتته

ولی اگه بیای قول بدی به خودت که ی کاریو انجام نمیدی دیگه ولی انجامش بدی هر دفعه بیشتر داری خودتو ناامید میکنی

پس یا قولیو که میدی عمل کن، یا دیگه قولشو نده.

وقتی به این درک برسی دیگه هر حرفیو نمیزنی و کاریزمای خودتو حفظ میکنی.

ولی جدا از این حرفا؛

بیشتر دوست دارم فکر کنم و بعد تصمیم بگیرم و حرفی بزنم

بیشتر میخوام که مشکلات خودمو حل کنم تا اینکه سعی کنم ignore شون کنم

حس میکنم اینطوری برای خودم نسخه بهتری ام

از آدمایی هم که این طرز تفکر رو ندارن فاصله میگیرم چون به نظرم درستش همینه

آدمی که نمیخواد مشکلاتشو حل کنه و فقط سعی کنه بهشون فکر نکنه راه اشتباهیو داره طی میکنه

بعضی وقتا اتفاقا باید وارد مشکلت بشی، ریزش کنی، ریز تر از خودت تا بتونی محوش کنی

اون موقعست که میتونی حلش کنی.

بعضی وقتا محیطی که داخلش هستی این اجازه رو بهت نمیده که درست فکر کنی، درست تصمیم بگیری و درست جلو بری

یک محیط رو افراد کنارت و محل زندگیت تشکیل میده و اگه این محیط، محیط خوبی نباشه صرفا درجا میزنی

در مقیاس کوچک تر تغییراتی ایجاد میشه ولی خیلیاشون مفید نیستن

توی این مواقع فقط تلاش بیشتر میتونه از این چرخه خارجت کنه

ولی اول، باید بدونی که محیطی داخلشی خوبه یا نه؟

این نیاز داره که طرز فکرت بزرگ تر باشه

هر چقدر بزرگ تر باشه بیشتر باعث رشدت خواهد شد

هر چقدر جلوتر بری توی این مسیر برگشتن سخت تر میشه برات، این میتونه هم خوب باشه هم بد؛
تصمیمش با خودته.

سقف ذهنت

چیزیه که یا جلوتو میگیره یا جلو میبرتت

چجوری میشه بیشترش کرد؟

هدف هاتو بنویس و تلاش کن، هر کدومو انجام دادی تیک بزن و هدف های بزرگ تر بنویس

چون هدف هات تغییر میکنن، سقف ذهنت هم تغییر میکنه ...

مردی که منتظر شلیک بی نقصه
با خشاب پر میمیره ...