معمولاً کسانی می‌گویند نابودی زیرساخت‌ها در جنگ مهم نیست که خودشان هزینه‌ای از آن نمی‌دهند. برای آن‌ها برق، آب، بیمارستان، اینترنت و راه‌ها فقط «اهداف نظامی» یا «اعداد روی نقشه» هستند، نه شریان‌های حیاتی زندگی مردم. این نگاه از فاصله‌ای امن شکل می‌گیرد؛ جایی که قطع برق یعنی خاموشی کوتاه، نه توقف زندگی، و ویرانی بیمارستان یعنی یک گزارش خبری، نه مرگ تدریجی انسان‌ها.
نابودی زیرساخت‌ها جنگ را تمام نمی‌کند، بلکه رنج را مزمن می‌کند. نتیجه‌اش سال‌ها فقر، بیماری، خشم انباشته و نسلی است که با ویرانی بزرگ می‌شود. این تفکر اغلب از سوی ایدئولوگ‌ها، تصمیم‌گیران دور از میدان، یا طبقه‌های مصون تکرار می‌شود؛ کسانی که انسان را حاشیه هدف می‌کنند. هیچ جامعه‌ای با خاموشی، بی‌آبی و فروپاشی درمان «پیروز» نمی‌شود، حتی اگر روی کاغذ برنده جنگ اعلام شود.
همین منطق در آن دیالوگ معروف خلاصه می‌شود؛ جایی که فرمانده‌ای پس از اعلام پیروزی و شنیدن میزان تلفات می‌گوید: «ما پیروز شدیم، اما نیمی از ما مردند؛ اگر یک بار دیگر چنین پیروزی‌ای به دست آوریم، نابود خواهیم شد.» این جمله یادآوری می‌کند که پیروزی وقتی به بهای نابودی انسان‌ها و زیرساخت‌های زندگی به دست می‌آید، دیگر پیروزی نیست، بلکه شکلی از شکستِ تأخیری است؛ شکستی که شاید روی نقشه‌ها دیده نشود، اما در زندگی مردم، اقتصاد، درمان و آینده یک جامعه خودش را بی‌رحمانه نشان می‌دهد.

ما توی یه شرایط واقعاً فاجعه‌ایم، نه بدِ معمولی، مطلقاً صفر. بعد یه عده توی همین وضعیت میان طوری رفتار می‌کنن که انگار قبلش اوضاع بد نبوده و حالا چون پروفایلشون رو مشکی کردن، تازه «بد» شده. بعد هم با خودشون این توهم رو دارن که وقتی اون مشکی رو بردارن، یعنی همه‌چیز دوباره خوب شده.

در حالی که اصلاً این‌طور نیست. رنگ سیاه روی سیاهی زدنه؛ هیچ تغییری ایجاد نمی‌کنه. برداشتن سیاهی از روی سیاهی هم باز همون سیاهیه. نه قبلش خوب بوده، نه بعدش خوب می‌شه. این فقط یه ژست توخالیه که واقعیتِ تلخ رو نه نشون می‌ده، نه کم می‌کنه، فقط تحریفش می‌کنه.

انقلاب زمانی معنا دارد که جامعه به بلوغ رسیده باشد، نه وقتی در وضعیت ضعف و فرسودگی است. تغییر نظام در اوج پیشرفت علمی، اقتصادی و نهادی امکان‌پذیر است، چون جامعه ظرفیت حفظ دستاوردهایش را دارد. در شرایط فروپاشی، انقلاب بیشتر شبیه قمار است تا اصلاح؛ هزینه‌ها چند برابر می‌شود، زیرساخت‌ها از بین می‌روند و همان منطق‌های کهنه با چهره‌ای تازه بازتولید می‌شوند. تاریخ نشان داده قدرت پایدار نه از خشونت، بلکه از دانش، سازمان‌یافتگی و توان تولید می‌آید؛ علم تنها ابزاری است که بدون خون‌ریزی توازن قدرت را تغییر می‌دهد.

انقلاب واقعی پیش از آنکه سیاسی باشد، ماهیتی بنیادین و اجتماعی دارد. تعویض نام‌ها، پرچم‌ها یا چهره‌ها بدون تغییر فرهنگ قدرت، رابطه با قانون و جایگاه علم، صرفاً جابه‌جایی پوسته‌هاست. قانون پایداری در جامعه هم برقرار است: چیزی به‌دست نمی‌آید مگر آنکه چیزی داده شود؛ اما هوشمندی در انتخاب نوع هزینه است. هزینه‌ی آگاهی، آموزش و ساختن نهادها، جامعه‌ای می‌سازد که اگر روزی تغییر کند، بازگشت‌پذیر نباشد و اگر هم تغییر نکند، اصلاح را از درون تحمیل کند.

یه قورباغه رو بندازی توی آب جوش درجا میپره بیرون
همون قورباغه رو بنداز توی آب سرد زیرش رو روشن کن
یواش یواش دما می‌ره بالا آب گرم میشه
خوشش میاد
یهو میبینه داره میمیره میخواد بپره از آب بیرون ولی عضلاتش شل شدن
نمیتونه حرکت کنه
کارش تموم میشه
حالا این جوش اومدن آب ممکنه یک ساعت طول بکشه یا ۴۷ سال
اما بالاخره جوش میاد

در سال‌های پایانی امپراتوری روم، به‌ویژه در بخش غربی آن، حکومت برای مهار نارضایتی عمومی به گسترش جشن‌ها، بازی‌های عمومی و سرگرمی‌های جمعی روی آورد. سیاست موسوم به «نان و سیرک» بر این مبنا شکل گرفت که با تأمین حداقلیِ معیشت و ایجاد سرگرمی‌های پرزرق‌وبرق—مانند بازی‌های گلادیاتوری، مسابقات ارابه‌رانی و جشن‌های مذهبی و مدنی—افکار عمومی از بحران‌های عمیق سیاسی، اقتصادی و نظامی منحرف شود. این مراسم‌ها غالباً به‌صورت رایگان برگزار می‌شدند و حتی توزیع غذا در آن‌ها رایج بود، تا پیوند عاطفی میان توده‌ها و حاکمیت حفظ گردد.

با این حال، این رویکرد بیش از آن‌که راه‌حلی ساختاری باشد، مُسکّنی موقتی برای مشکلات بنیادین امپراتوری محسوب می‌شد. در حالی که فساد اداری، تضعیف ارتش، بحران مالی و فشار اقوام مهاجم روزبه‌روز تشدید می‌شد، تمرکز بر سرگرم‌سازی توده‌ها مانع از اصلاحات عمیق و ضروری گردید. از این‌رو، افزایش جشن‌ها و بازی‌ها نه نشانه ثبات، بلکه علامتی از فرسودگی سیاسی و ناتوانی نظام حاکم در مواجهه عقلانی با واقعیت‌های فروپاشی بود؛ امری که در نهایت سقوط امپراتوری روم غربی را اجتناب‌ناپذیر ساخت.

بچه ها این بازیو از دست ندید ، چین واقعا پیشرفت کرده

جالبه

افق یعنی «ادامه»، یعنی «ایستادن و نگاه به جلو»؛ حتی وقتی هوا تیره‌ست.

Ofogh V
Fifth Anniversary
Bahman 25ᵗʰ

Pourario on YouTube

احساسی که اینجانب در دانشگاه دارم بدون حضور دانشجویان کارشناسی

امیدوارم در یک پلات توئیست تاریخی ایالات متحده با این ناوها به اسرائیل حمله کنه ، هم خودشو راحت کنه هم مارو.

دانشجویان نخبه

فیلترینگ تلگرام برداشته شده نمیدونم موقتی یا دائمی
ببینید سرعتو ناموسا
چه نعمتی رو بر ما حرام کردن

"ما همچنان می‌سوزیم و می‌سازیم، قسمت مان بوده یا نبوده دیگر اهمیت ندارد. سگ بریند روی قسمت و همه چیز."

Damn

صبر کنیم ببینیم چی میشه

اخبار روبیکا بله = اخبار تلگرام