This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔶 انیمیشنی زیبا دربارۀ آراتا ایسوزاکی،
برنده جایزه معماری پریتزکر ۲۰۱۹
وقتی برای اولینبار کتاب «فضا، زمان و معماری» نوشتهٔ زیگفرید گیدئون را خواندم، از خودم پرسیدم «چرا در شهر من معماری وجود ندارد؟»
آنجا بود که فهمیدم طراحی باید مطابق با شرایط زمینه و زمانهاش تغییر کند. پس، از سنت استفاده کردم و به آن حالوهوایی مدرن بخشیدم. حتی فرم تازهای برای یکی از سازههای موقت ایجاد کردم. تغییر، بخشی جداییناپذیر از زندگی و سبک طراحی من است.
@PoeticsofSpace
برنده جایزه معماری پریتزکر ۲۰۱۹
وقتی برای اولینبار کتاب «فضا، زمان و معماری» نوشتهٔ زیگفرید گیدئون را خواندم، از خودم پرسیدم «چرا در شهر من معماری وجود ندارد؟»
آنجا بود که فهمیدم طراحی باید مطابق با شرایط زمینه و زمانهاش تغییر کند. پس، از سنت استفاده کردم و به آن حالوهوایی مدرن بخشیدم. حتی فرم تازهای برای یکی از سازههای موقت ایجاد کردم. تغییر، بخشی جداییناپذیر از زندگی و سبک طراحی من است.
@PoeticsofSpace
◼️ برترین دانشگاههای معماری در سال۲۰۱۹:
1. The Bartlett School of Architecture | UCL (University College London) / United Kingdom
2. Massachusetts Institute of Technology (MIT) / United States
3. Delft University of Technology / Netherlands
4. ETH Zurich (Swiss Federal Institute of Technology) / Switzerland
5. Harvard University / United States
⭕️ فهرست کامل:
https://www.archdaily.com/912461/the-top-universities-in-the-world-for-architecture-2019
1. The Bartlett School of Architecture | UCL (University College London) / United Kingdom
2. Massachusetts Institute of Technology (MIT) / United States
3. Delft University of Technology / Netherlands
4. ETH Zurich (Swiss Federal Institute of Technology) / Switzerland
5. Harvard University / United States
⭕️ فهرست کامل:
https://www.archdaily.com/912461/the-top-universities-in-the-world-for-architecture-2019
ArchDaily
The World's Top Universities for Studying Architecture in 2019
According to the ranking, the Bartlett School of Architecture at UCL (University College London) is the best school for studying architecture. .
فرش، عنصری گرمابخش و پدیدهای که هنوز هم ما را با زمین و با فضاهای معماری پیوند میدهد.
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
📚 #معرفی_کتاب
«ژاپن-گونگی در معماری»
آراتا ایسوزاکی
🇯🇵 Japan-ness in Architecture
▪️Author Arata Isozaki
▫️Publisher: The MIT Press
🔸English, 376 pages
@PoeticsofSpace
«ژاپن-گونگی در معماری»
آراتا ایسوزاکی
🇯🇵 Japan-ness in Architecture
▪️Author Arata Isozaki
▫️Publisher: The MIT Press
🔸English, 376 pages
@PoeticsofSpace
📖 کتاب «ژاپن-گونگی در معماری»
آراتا ایسوزاکی، استاد و معمار ممتاز ژاپنیِ برنده جایزه معماری پریتزکر ۲۰۱۹، بهدرستی عنوان کتاب خود را ژاپن-گونِگی معماری نهاده است؛ چراکه در قرن حاضر، معماران ژاپنی با حفظ هویت تاریخی و جوهرۀ هنر سنتی، آثار مهمی را در جهان پدید آورده و شیوههای مختص به خود را توسعه دادهاند و از این رو، به کانون تحرک سبکهای نو در جهان تبدیل شدهاند. الگویی از معماری که بر باورهای ملی و زمینههای محلی و بومی تأکید دارد و به دنبال ایجاد هویت منحصر به فرد خود است.
@PoeticsofSpace
آراتا ایسوزاکی، استاد و معمار ممتاز ژاپنیِ برنده جایزه معماری پریتزکر ۲۰۱۹، بهدرستی عنوان کتاب خود را ژاپن-گونِگی معماری نهاده است؛ چراکه در قرن حاضر، معماران ژاپنی با حفظ هویت تاریخی و جوهرۀ هنر سنتی، آثار مهمی را در جهان پدید آورده و شیوههای مختص به خود را توسعه دادهاند و از این رو، به کانون تحرک سبکهای نو در جهان تبدیل شدهاند. الگویی از معماری که بر باورهای ملی و زمینههای محلی و بومی تأکید دارد و به دنبال ایجاد هویت منحصر به فرد خود است.
@PoeticsofSpace
Forwarded from بوطیقای فضا
شیوۀ درستِ نگریستن به ماکتهای معماری، سبب دید و منظری انسانی میشود که برخلاف دیدِ اغراقآمیز و پرسپکتیوهای غیرواقعیِ مدلسازی مجازی، تجسم فضایی پروژهها را به ارمغان میآورد.
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
نورمن فاستر، معمار سرشناس انگلیسی، در حال بررسی موشکافانۀ کنجهای پیدا و نهان فضای معماری در ماکتها، از همان زاویهای که انسان در دنیای واقعی، آثار معماری را تجربه میکند.
او برای انجام درستِ این کار، گاه حتی خم میشود و بر زمین زانو میزند، زیرا بهخوبی از اهمیت فراوان این موضوع آگاه است.
@PoeticsofSpace
او برای انجام درستِ این کار، گاه حتی خم میشود و بر زمین زانو میزند، زیرا بهخوبی از اهمیت فراوان این موضوع آگاه است.
@PoeticsofSpace
⭕️ قدرت مدلهای فیزیکی
حتی در عصر طراحی بهکمک کامپیوتر و مدلسازی مجازی نیز در فرایند طراحی معماری، مدلهای فیزیکی قابل مقایسه با مدلهای مجازی نیستند.
ماکتها قادرند تا با نیرویی خارقالعاده با دستها، چشمها و تمامِ بدن انسان ارتباط برقرار کنند. همچنین فرایند ساخت ماکت، بسیار شبیه به فرایند نهایی ساخت و اجرای پروژه است.
این مدلهای فیزیکی میتوانند واسطهای میان ایدههای طراح و دیگران باشند و کیفیتهای پروژه را به آنها انتقال دهند.
با این حال، ماکتها در بسیاری از قضاوتهای آکادمیک و یا مسابقات معماری صرفاً بهعنوان اشیایی برای تکمیل مدارک فنی شناخته میشوند؛ معمولاً به گوشهای رانده شده و داوران از فاصلهای دور و یا از بالا به آنها نگاهی گذرا میاندازند. این خطای فاحش، در نهایت سبب خلق «معماریهای غیرانسانی» در شهرهایمان میشود.
@PoeticsofSpace
حتی در عصر طراحی بهکمک کامپیوتر و مدلسازی مجازی نیز در فرایند طراحی معماری، مدلهای فیزیکی قابل مقایسه با مدلهای مجازی نیستند.
ماکتها قادرند تا با نیرویی خارقالعاده با دستها، چشمها و تمامِ بدن انسان ارتباط برقرار کنند. همچنین فرایند ساخت ماکت، بسیار شبیه به فرایند نهایی ساخت و اجرای پروژه است.
این مدلهای فیزیکی میتوانند واسطهای میان ایدههای طراح و دیگران باشند و کیفیتهای پروژه را به آنها انتقال دهند.
با این حال، ماکتها در بسیاری از قضاوتهای آکادمیک و یا مسابقات معماری صرفاً بهعنوان اشیایی برای تکمیل مدارک فنی شناخته میشوند؛ معمولاً به گوشهای رانده شده و داوران از فاصلهای دور و یا از بالا به آنها نگاهی گذرا میاندازند. این خطای فاحش، در نهایت سبب خلق «معماریهای غیرانسانی» در شهرهایمان میشود.
@PoeticsofSpace
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔺📽 سخنرانی #مارک_کاشنر در TED
(با زیرنویس فارسی)
⭕️ پایان تاریخ معماری:
چرا ساختمانهای آینده توسط مردم شکل خواهند گرفت و چگونه رسانهها آیندۀ معماری را متحول خواهند کرد؟
@PoeticsofSpace
(با زیرنویس فارسی)
⭕️ پایان تاریخ معماری:
چرا ساختمانهای آینده توسط مردم شکل خواهند گرفت و چگونه رسانهها آیندۀ معماری را متحول خواهند کرد؟
@PoeticsofSpace
⭕️ پایان تاریخ معماری - مارک کاشنر
معماری مثل آونگ بین دو سرِ یک طیف، در نوسان است. در یک سو، نوآوری قرار دارد: خلق تکنیکهای جدید، فناوریهای نوین و راهحلهای جدید متناسب با شیوهای که امروزه زندگی میکنیم. ما معماران، فشار و فشار و فشار میآوریم و درنهایت، کاملاً از مردم فاصله میگیریم.
سپس به سوی دیگر حرکت میکنیم و دوباره با نمادهایی که مردم دوست دارند درگیر میشویم. مردم خوشحال هستند، اما ما احساس عدمصداقت و یا غیراخلاقیبودن در کارمان میکنیم. پس دوباره آونگ را به عقب برمیگردانیم؛ جلو و عقب، و دوباره جلو و عقب میبریم و اینکار را طی ۳۰۰سال گذشته انجام دادهایم، بهویژه در طی ۳۰سال گذشته.
اما امروزه همهچیز متفاوت است. معماران اکنون دیگر موجودات مرموزی نیستند که الفاظ پیچیدهای بهکار ببرند و طراحیهای پیچیده انجام دهند. مردم دیگر مرعوب معماران نمیشوند.
اکنون نوسان آونگ و حرکت از یک سبک به سبک دیگر، بیمعناست و معمار فقط میتواند به جلو برود و راهحلهای مرتبط با مشکلات جامعه را پیدا کند.
این پایان تاریخ معماری خواهد بود.
@PoeticsofSpace
معماری مثل آونگ بین دو سرِ یک طیف، در نوسان است. در یک سو، نوآوری قرار دارد: خلق تکنیکهای جدید، فناوریهای نوین و راهحلهای جدید متناسب با شیوهای که امروزه زندگی میکنیم. ما معماران، فشار و فشار و فشار میآوریم و درنهایت، کاملاً از مردم فاصله میگیریم.
سپس به سوی دیگر حرکت میکنیم و دوباره با نمادهایی که مردم دوست دارند درگیر میشویم. مردم خوشحال هستند، اما ما احساس عدمصداقت و یا غیراخلاقیبودن در کارمان میکنیم. پس دوباره آونگ را به عقب برمیگردانیم؛ جلو و عقب، و دوباره جلو و عقب میبریم و اینکار را طی ۳۰۰سال گذشته انجام دادهایم، بهویژه در طی ۳۰سال گذشته.
اما امروزه همهچیز متفاوت است. معماران اکنون دیگر موجودات مرموزی نیستند که الفاظ پیچیدهای بهکار ببرند و طراحیهای پیچیده انجام دهند. مردم دیگر مرعوب معماران نمیشوند.
اکنون نوسان آونگ و حرکت از یک سبک به سبک دیگر، بیمعناست و معمار فقط میتواند به جلو برود و راهحلهای مرتبط با مشکلات جامعه را پیدا کند.
این پایان تاریخ معماری خواهد بود.
@PoeticsofSpace
⭕️ سخنرانی #مارک_کاشنر در TED
در سال ۱۹۹۷ موزه گوگنهایم بیلبائو، اثر فرانک گری، افتتاح شد و ارتباط جهان را با معماری بهکلی تغییر داد.
جهانگردان در شهر بیلبائو ۲٫۵۰۰ درصد افزایش یافتند. ناگهان، همه مشابه این ساختمان را میخواستند و فرانک گری همهجا حضور داشت و پروژهٔ مشابهی برایشان میساخت.این پدیده با شروع هزارهٔ جدید برای چند معمار دیگر هم اتفاق افتاد: زاها حدید و دنیل لیبسکیند.
چرا این فرمهای بسیار وحشی و رادیکال، توانستند در سراسر دنیا فراگیر شوند؟
چون رسانهها بهخوبی آنها را پوشش دادند و به ما آموختند که این فرمها، فرهنگ و توریست برای ما خواهند آورد. نیویورکتایمز نوشت که این ساختمان مثل یک معجزه است.
@PoeticsofSpace
در سال ۱۹۹۷ موزه گوگنهایم بیلبائو، اثر فرانک گری، افتتاح شد و ارتباط جهان را با معماری بهکلی تغییر داد.
جهانگردان در شهر بیلبائو ۲٫۵۰۰ درصد افزایش یافتند. ناگهان، همه مشابه این ساختمان را میخواستند و فرانک گری همهجا حضور داشت و پروژهٔ مشابهی برایشان میساخت.این پدیده با شروع هزارهٔ جدید برای چند معمار دیگر هم اتفاق افتاد: زاها حدید و دنیل لیبسکیند.
چرا این فرمهای بسیار وحشی و رادیکال، توانستند در سراسر دنیا فراگیر شوند؟
چون رسانهها بهخوبی آنها را پوشش دادند و به ما آموختند که این فرمها، فرهنگ و توریست برای ما خواهند آورد. نیویورکتایمز نوشت که این ساختمان مثل یک معجزه است.
@PoeticsofSpace
فرارسیدن نوروز باستانی
و بهار طبیعت فرخنده باد.
(تصویر: ماهیهای قرمز در بهار، پروژه آسمانخراش افقی، شنژن - استیون هال)
@PoeticsofSpace
و بهار طبیعت فرخنده باد.
(تصویر: ماهیهای قرمز در بهار، پروژه آسمانخراش افقی، شنژن - استیون هال)
@PoeticsofSpace
Forwarded from بوطیقای فضا
◾️بهمناسبت نخستین سالگرد درگذشت دکتر داریوش شایگان، فیلسوف، نویسنده و شاعر ایرانی.
هویت ایرانی-شرقی در زیستبوم جهان مدرن، دغدغۀ جدی داریوش شایگان بود. او به خاطرۀ ازلی پیوست، اما دلنگرانیهای او با ماست. یادش گرامی باد.
@PoeticsofSpace
هویت ایرانی-شرقی در زیستبوم جهان مدرن، دغدغۀ جدی داریوش شایگان بود. او به خاطرۀ ازلی پیوست، اما دلنگرانیهای او با ماست. یادش گرامی باد.
@PoeticsofSpace
* پیتر زومتور در گفتوگو با ماری لندینگ
برگرفته از کتابِ احساسی از تاریخ
احتمالاً روش من پدیدارشناسی خوانده میشود. در واقع قبل از اینکه درک کنم، باید ببینم و شگفتزده شوم؛ اما علاقهمندی عمیق من، حسکردن زمانِ مکانهایم از طریق دیدن است. عاشق این ایده هستم که اشارات و حرکات معماری، مستقیماً با تواناییهای حسی بدن ما پیوند دارند و بنابراین میتوانند بیشتر از کلمات صحبت کنند یا حداقل اینکه چیزی متفاوت نسبت به کلمات باشند.
من اغلب به همکاران جوان آتلیهام میگویم که احساساتی باشند و به بینش و شهود خود اعتماد کنند و در طی فرایند طراحیشان، زودتر از موعد وارد مباحث منطقی و استدلالی نشوند. ممکن است از طریق استدلالات منطقی، جایگاه درک شهودی در طراحی از بین برود. لایۀ متورمی از بحثها و گفتگوها وجود دارد که در تلاش برای فهم معماری درست و در ارتباط با هر موضوع و سایت خاص، اکثراً نتایج سازندهای نخواهد داشت.
البته تفکر بسیار مهم است، اما برای من تفکر یک خط است درحالیکه احساسات و ادراکات شهودی ما را قادر میسازند که در فضاهای مرتبط با زندگی، عمیقتر نفوذ کنیم. بنابراین در هنگام طراحی، من در جستجوی بازخوردها و شهودیات عمیقتری هستم که تاکنون در قالب کلمات بیان نشدهاند و یا اینکه هنوز در قالب یک فرم فیزیکی فراخوانده نشدهاند.
@PoeticsofSpace
برگرفته از کتابِ احساسی از تاریخ
احتمالاً روش من پدیدارشناسی خوانده میشود. در واقع قبل از اینکه درک کنم، باید ببینم و شگفتزده شوم؛ اما علاقهمندی عمیق من، حسکردن زمانِ مکانهایم از طریق دیدن است. عاشق این ایده هستم که اشارات و حرکات معماری، مستقیماً با تواناییهای حسی بدن ما پیوند دارند و بنابراین میتوانند بیشتر از کلمات صحبت کنند یا حداقل اینکه چیزی متفاوت نسبت به کلمات باشند.
من اغلب به همکاران جوان آتلیهام میگویم که احساساتی باشند و به بینش و شهود خود اعتماد کنند و در طی فرایند طراحیشان، زودتر از موعد وارد مباحث منطقی و استدلالی نشوند. ممکن است از طریق استدلالات منطقی، جایگاه درک شهودی در طراحی از بین برود. لایۀ متورمی از بحثها و گفتگوها وجود دارد که در تلاش برای فهم معماری درست و در ارتباط با هر موضوع و سایت خاص، اکثراً نتایج سازندهای نخواهد داشت.
البته تفکر بسیار مهم است، اما برای من تفکر یک خط است درحالیکه احساسات و ادراکات شهودی ما را قادر میسازند که در فضاهای مرتبط با زندگی، عمیقتر نفوذ کنیم. بنابراین در هنگام طراحی، من در جستجوی بازخوردها و شهودیات عمیقتری هستم که تاکنون در قالب کلمات بیان نشدهاند و یا اینکه هنوز در قالب یک فرم فیزیکی فراخوانده نشدهاند.
@PoeticsofSpace
⭕️ نقش ادبیات در جاودانگی آثار معماری.
ویکتور هوگو در کتاب مشهور «گوژپشت نوتردام» کلیسای جامع نوتردام را محور داستانگویی خود قرار داد و اقبال مردمی به آن را احیا کرد.
او در این رمان، کازیمودو (Quasimodo) را با الهام از پشتبندهای معلق کلیسا، بهصورت شخصیتی «گوژپشت» بهتصویر کشیده است که در برجهای دوقلوی کلیسای نوتردام زندگی میکند.
@PoeticsofSpace
ویکتور هوگو در کتاب مشهور «گوژپشت نوتردام» کلیسای جامع نوتردام را محور داستانگویی خود قرار داد و اقبال مردمی به آن را احیا کرد.
او در این رمان، کازیمودو (Quasimodo) را با الهام از پشتبندهای معلق کلیسا، بهصورت شخصیتی «گوژپشت» بهتصویر کشیده است که در برجهای دوقلوی کلیسای نوتردام زندگی میکند.
@PoeticsofSpace