📖 کتاب «حافظۀ شهری:
تاریخ و فراموشی در شهر مدرن»

حافظهٔ شهری می‌تواند گونه‌ای انسان‌انگاری باشد، این‌که شهر نیز مانند انسان حافظه‌ای دارد، اما به‌طور عام‌‌تر به شهر به‌منزلهٔ منظره‌ای فیزیکی و مجموعه‌ای از اشیا و اعمال دلالت دارد که یادآوری گذشته را ممکن ساخته و گذشته را از طریق رد و آثار تأسیس و باز تأسیس پیاپی شهر مجسم می‌سازد.

@PoeticsofSpace

🔴📖 بخشی از کتاب «حافظۀ شهری: تاریخ و فراموشی در شهر مدرن»

@PoeticsofSpace

🎥 باوهاوس صدساله شد. (۲۰۱۹-۱۹۱۹)
ویدئویی کوتاه از تاریخچۀ مدرسه معماری و هنرهای کاربردی باوهاوس.

@PoeticsofSpace

🎥 ویدئوی دویچه‌‌وله فارسی برای یکصدسالگیِ مدرسه معماری و هنرهای کاربردی باوهاوس آلمان (۲۰۱۹-۱۹۱۹).

@DW_Farsi
@PoeticsofSpace

🔸 یکی از ایمیل‌های دریافتی.

@PoeticsofSpace

⭕️ سپاس از لطف و محبتی که همواره نسبت به این کانال دارید. دو سال از فعالیت کانال می‌گذرد و ارسال دیدگاه‌های شما می‌تواند کمک شایانی به ارتقای روند این کانال نماید.

📬 📩 تنها راه ارتباطی با ما:
Poetics.Mail@gmail.com

@PoeticsofSpace

📚📖 ۷ رمان که معماران باید بخوانند.
◾️برگرفته از سایت آرک‌دیلی
https://www.archdaily.com/801263/7-novels-every-architect-should-read

@PoeticsofSpace

فیلم بسیار زیبایی نیز از رمان «بیمار انگلیسی» ساخته شده است که آن را بهترین عاشقانۀ متأخر تاریخ سینما می‌دانند.

https://www.rottentomatoes.com/m/english_patient

@PoeticsofSpace

* کاربرد و معماری – علی اکبر صارمی

الفبای معماری، «کاربرد» است. اگر می‌خواهید نویسندگی کنید، باید الفبا، گرامر و غیره را بلد باشید. اما فقط بلدبودن این چیزها شما را نویسنده نمی‌کند. ما نمی‌توانیم مانند غارنشینان زندگی کنیم و فقط به فکر سرپناه اولیه باشیم. یک سری ملزومات هست که معماری باید به آن‌ها عمل کند، کاربرد یا همان عملکرد، دستور زبان اولیه است که دقت به آن و پیداکردن راه‌حل‌های مناسب از واجبات طراحی است.

در معماری گذشته، مشکل کاربرد به‌صورتی پیچیده نشان داده شده است و فضاها، عناوین کاربردی نداشتند. فضاها بر اساس ترکیب معماری‌شان نام‌گذاری شده بودند؛ به‌عنوان مثال، ما هیچ‌گاه «اتاق خواب» یا «اتاق نشیمن» نداشتیم، بلکه «چهارطاقی» یا «پنج‌دری» یا «سرسرا» و غیره داشتیم. بنابراین از قول «لویی کان» می‌توانیم بگوییم، هشتی یا ایوان می‌خواهد چه چیزی باشد؟

به بیان دیگر، فرم از روی هویت معماری ساخته شده و نه محتوای کاربردی آن. و فضاهایی که دارای هویت هستند، همیشه به‌عنوان فضاهای چندمنظوره کاربرد دارند. برای مثال، ساختمان‌های مسکونی بسیاری در اصفهان امروز به‌خوبی به‌عنوان ساختمان‌های اداری یا مدارس کاربرد دارند. پس کاربرد، هیچ‌گاه یک اولویت نبوده است.

وقتی شروع به طراحی می‌کنم، من عیناً به خود ساختمان فکر نمی‌کنم. اگر یک کتابخانه باشد، به جایی فکر می‌کنم که مردم جمع می‌شوند و با هم مطالعه می‌کنند. اگر یک ساختمان اداری باشد، جایی را تصور می‌کنم که مردم جمع می‌شوند و با هم کار می‌کنند. پس آغاز برای من، صرفاً کاربرد نیست.

آغاز، مشخص نیست. طراحی یک اتفاق است که باعث می‌شود یک سری عناصر با هم ترکیب شوند. قبل از کشیدن هر چیزی، من تلاش می‌کنم طرحم را ببینم. ذهن انسان آن‌قدر پیچیده است که نمی‌توانید مراحل روند این دیدن را تعریف کنید. من بیش‌تر اوقات یک تصویر کلی می‌بینم، فضاهای داخلی و فرم‌های خارجی. گاهی از میان این فضاها در ذهنم می‌گذرم و تلاش می‌کنم آن‌ها را بکشم. وقتی که به خط‌هایی روی کاغذ تبدیل شد، به عناصر و عملکردهایش فکر می‌کنم.

- بخشی از گفت‌وگوی علی‌اکبر صارمی با فریار جواهریان که به زبان انگلیسی انجام شده و در اولین شمارۀ نشریۀ Environmental Design در سال 1996 منتشر شده و سپس در شمارۀ۴ مجلۀ مهراز ترجمه و به انتشار رسیده است.

@poeticsofspace

🔻🔻🔻معرفی اولین کتاب:

📚 #معرفی_کتاب
«ذن‌ و ف‍ن‌ ن‍گ‍اه‍داش‍ت‌ م‍وت‍وس‍ی‍ک‍ل‍ت‌»
▪️ن‍وش‍ت‍ۀ راب‍رت‌ پ‍ی‍رس‍ی‍گ‌
▫️ت‍رج‍م‍ۀ اس‍دال‍ل‍ه‌ ظاه‍ری‌
🔸انتشارات ش‍ب‍اوی‍ز، ۱۳۶۶

[کتابی کمیاب دربارۀ موضوع «کیفیت»، که تجدیدچاپ نشده است و تنها در کتابخانه‌ها و برخی کتابفروشی‌ها می‌توان آن را یافت.]

@PoeticsofSpace

معرفی کتاب ذن‌ و هنر ن‍گ‍ه‍داری م‍وت‍ورس‍ی‍ک‍ل‍ت‌
📽 در فیلم «هامون»، ۱۳۶۸
🎬 داریوش مهرجویی

@PoeticsofSpace

🔻🔻🔻 منتشر شد:

📚 #معرفی_کتاب
«احساسی از تاریخ»
▪️نوشتۀ پیتر زومتور، ماری لندینگ
▫️ترجمۀ مرتضی نیک‌فطرت، نیما کیوانی
🔸انتشارات فکر نو

@PoeticsofSpace

📖 کتاب «احساسی از تاریخ»
پیتر زومتور

تاریخ برای ما مفهومی پیچیده از احساسی دربرگیرندۀ گذشتۀ انسان‌هایی است که دیگر وجود ندارند ولی تأثیرشان احساس می‌شود و معماری همواره یکی از مهم‌ترین آثار تاریخ است که حاوی اطلاعاتی است که ما را نسبت به تاریخ آگاه می‌سازد.

پیتر زومتور در این کتاب به تشریحِ تأثیر تاریخ به‌عنوان شاخصی از بستر در پروژه‌هایش پرداخته، به‌صورت مستقیم در مورد متدولوژی طراحی موزه معدن روی و تعدادی از پروژه‌های دیگر صحبت می‌کند و چگونگی تأثیرش از آثار به‌جای مانده از تاریخ را شرح می‌دهد.

زومتور معماری است که به‌خوبی توانسته به حل ارتباطات پیچیدۀ بستر پروژه با معماری آن دست بزند و نگاه شاعرانه‌ای که دنبال می‌کند دلیل موفقیت او در این مهم بوده و شاید این امر دلیل محبوبیت و تأثیر فوق‌العاده وی در معماری یک دهه گذشته ایران باشد؛ ما همواره به دنبال یافتن پاسخی برای بازگشت به هویت تاریخی خود بوده‌ایم و در فضاهایمان به جستجوی گم‌گشته‌ای می‌پردازیم که از جنس احساس است، احساسی برگرفته از خودی که نمی‌یابیمش.

بازی‌های تیره و روشن فضاهای معماری زومتور، برای ما نوستالژی عمیقی از معماری خودمان است و شاید ما در درون آثارش، آیینه‌ای را می‌بینیم که پاسخی به آن جستجوست. نگاهی که زومتور به گذشته دارد، نگاهی توأم با احترام است که در ساختار و فرمی امروزی نمود پیدا می‌کند. این کتاب دارای صحبت‌هایی از خط فکری معمار در برخورد با سایت و حل معماری آن می‌باشد که شاید هیچ‌گاه به این وضوح بیان‌ نشده است.

ارجاعات مختلفی که در این مصاحبه به آثار شاخص ادبیات اروپا می‌شود، خود گواه آن است که معماری زمانی می‌تواند بيشترين تأثیر را بگذارد که دارای اتمسفری با محتوایی چنین عمیق از حوزۀ اندیشه باشد.

@PoeticsofSpace

◾️«فضای عمومی» و فضای ذهنی مشترک.

◽️برگرفته از کتابِ تأثیرگذارِ «کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم»، نوشتۀ اسلاونکا دراکولیچ، ترجمۀ رویا رضوانی، نشر گمان.

@PoeticsofSpace

کتابی دربارۀ آثار لویی کان که الهام‌بخش پیتر زومتور، معمار سوئیسی و برندۀ جایزه معماری پریتزکر ۲۰۰۹ بوده است.

@PoeticsofSpace

- چه زمانی برای نخستین بار توجه شما به کار لویی کان جلب شد؟

زومتور: به‌طور تصادفی، با کتابی از هاینز رونر دربارۀ آثار لویی کان مواجه شدم که تأثیر عمیقی بر من گذاشت: کانسپت‌های فضا، نظم فضاها، فضاهای باز، بسته و بینابین. هیچ‌گاه چیزی شبیه به آن، با آن‌همه شفافیت و روشنگری ندیده بودم.

@PoeticsofSpace

برای زادروز لویی کان (۱۹۰۱ - ۱۹۷۴)
معمار بزرگ استونی‌تبارِ آمریکایی

🎬 📽 سکانسی زیبا از فیلمِ
Indecent Proposal (1993)

◾️Louis Kahn said even a brick wants to be something.
A brick wants to be something. It aspires. Even a common, ordinary brick wants to be something more than it is. It wants to be something better.
That is what we must be.

◾️لويی کان گفته:
«حتی يه آجر هم می‌خواد يه چيزی باشه.»
آجر می‌خواد يه چيزی باشه. بلندپروازه؛ حتی يه آجر معمولی و پيش‌پاافتاده هم می‌خواد بيش‌تر از اونی که هست باشه.
اون می‌خواد بهتر از چیزی که الان هست باشه.
ما هم بايد اين‌جوری باشيم.


@PoeticsofSpace

برای زادروز استیو جابز (۱۹۵۵-۲۰۱۱)
اسطورهٔ دنیای خلاقیت.

کلیپ زیبای «متفاوت بیاندیشید»،
با صدای استیو جابز.
باکمینستر فولر و فرانک لوید رایت، دو معمار بزرگ آمریکایی نیز در میان نخبگانی قرار دارند که در این کلیپ از آن‌ها یاد می‌شود؛ چهره‌هایی که همگی قهرمانان شخصی جابز بوده‌اند.

@PoeticsofSpace

◾️Here's to the crazy ones.
The misfits.
The rebels.
The troublemakers.
The round pegs in the square holes.
The ones who see things differently.
They're not fond of rules.
And they have no respect for the status quo.
You can quote them, disagree with them, glorify or vilify them.
About the only thing you can't do is ignore them.
Because they change things.
They push the human race forward.
While some may see them as the crazy ones,
we see genius.
Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

◾️ به‌افتخارِ دیوانگان؛ کسانی که با دنیای پیرامون‌شان تطبیق ندارند. عصیان‌کنندگان. دردسرسازان. وصله‌های ناجور. کسانی که همه‌چیز را متفاوت می‌بینند. کسانی که برای «وضع موجود»، احترامی قائل نیستند. شما می‌توانید از آن‌ها نقل قول کنید. می‌توانید مخالف‌شان باشید. می‌توانید آن‌ها را تحسین یا سرزنش کنید. اما هرگز نمی‌توانید «آن‌ها را نادیده بگیرید.» زیرا آن‌ها همه‌چیز را تغییر می‌دهند. آن‌ها نژاد بشر را به جلو می‌رانند. با این‌که برخی، آن‌ها را دیوانه می‌دانند، ما آن‌ها را نابغه می‌دانیم. زیرا تنها دیوانگانی که باور کنند «می‌توان دنیا را تغییر داد»، سرانجام «دنیا را تغییر خواهند داد».

@PoeticsofSpace