بوطیقای فضا
2.23K subscribers
1.2K photos
107 videos
60 files
109 links
[ اندیشه‌ورزی در تئوری، فلسفه و نقد معماری ]

🔴 ارتباط با ما: poetics.mail@gmail.com
Download Telegram
Forwarded from بوطیقای فضا
«شاعرانگی»
سکانسی به‌یادماندنی از فیلم «نوستالژیا»(۱۹۸۳)، شاهکارِ آندره‌ی تارکوفسکی.

@PoeticsofSpace
«هر اثر معماری، یا هر قطعۀ شعر و موسیقی، هنگامی بیش‌ترین تأثیر را بر ما می‌گذارند که به روح و بدن‌مان نفوذ کنند و با اعماق وجودمان یکی گردند.»
- یوهانی پالاسما

@PoeticsofSpace
📚📖 #معرفی_کتاب
«باغی میان دو خیابان:
چهار هزار و یک روز از زندگی کامران دیبا»

انتشارات بُن‌گاه
با همکاری موزۀ هنرهای معاصر تهران.

@PoeticsofSpace
📚📖 #معرفی_کتاب

«احساسی از تاریخ»

جدیدترین کتاب پیتر زومتور که به‌تازگی منتشر شده و مصاحبه‌ای هیجان‌انگیز با زومتور دربارۀ چگونگی بازتابِ تاریخ، زمان و خاطره در آثار معماری اوست.

@PoeticsofSpace
📖 صفحاتی از کتاب «احساسی از تاریخ»

◾️گفتگوهای پیتر زومتور دربارۀ ولادیمیر ناباکوف، روش پدیدارشناسی و شیوۀ بازتاب احساس زمان و تاریخ در معماری.

@PoeticsofSpace
Architecture and Phenomenology Zumthor’s Therme Vals Spa.pdf
1.7 MB
🗒 🔸مقالۀ بررسی پدیدارشناسانۀ مجتمع آب‌درمانی والس در سوئیس، اثر پیتر زومتور.
Architecture and Phenomenology: Zumthor’s Therme Vals Spa Examined with a Phenomenological Approach
By: Mina Dreki

@PoeticsofSpace
Touching_Another_Type_of_Skin_Architecture.pdf
833.8 KB
🗒 🔹مقالۀ بررسی پدیدارشناسانۀ اهمیت لمس کردن در معماری.
Touching Another Type of Skin Architecture as Sensory Experience and Fish Scales: A Phenomenological Approach
By: Mina Dreki

@PoeticsofSpace
📚 #معرفی_کتاب
«حافظۀ شهری:
تاریخ و فراموشی در شهر مدرن»
▪️نوشتۀ مارک کرینسون
▫️ترجمۀ رضا نجف‌زاده
🔸انتشارات علمی فرهنگی

@PoeticsofSpace
📖 کتاب «حافظۀ شهری:
تاریخ و فراموشی در شهر مدرن»

حافظهٔ شهری می‌تواند گونه‌ای انسان‌انگاری باشد، این‌که شهر نیز مانند انسان حافظه‌ای دارد، اما به‌طور عام‌‌تر به شهر به‌منزلهٔ منظره‌ای فیزیکی و مجموعه‌ای از اشیا و اعمال دلالت دارد که یادآوری گذشته را ممکن ساخته و گذشته را از طریق رد و آثار تأسیس و باز تأسیس پیاپی شهر مجسم می‌سازد.

@PoeticsofSpace
🔴📖 بخشی از کتاب «حافظۀ شهری: تاریخ و فراموشی در شهر مدرن»

@PoeticsofSpace
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 باوهاوس صدساله شد. (۲۰۱۹-۱۹۱۹)
ویدئویی کوتاه از تاریخچۀ مدرسه معماری و هنرهای کاربردی باوهاوس.

@PoeticsofSpace
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ویدئوی دویچه‌‌وله فارسی برای یکصدسالگیِ مدرسه معماری و هنرهای کاربردی باوهاوس آلمان (۲۰۱۹-۱۹۱۹).

@DW_Farsi
@PoeticsofSpace
🔸 یکی از ایمیل‌های دریافتی.

@PoeticsofSpace
⭕️ سپاس از لطف و محبتی که همواره نسبت به این کانال دارید. دو سال از فعالیت کانال می‌گذرد و ارسال دیدگاه‌های شما می‌تواند کمک شایانی به ارتقای روند این کانال نماید.

📬 📩 تنها راه ارتباطی با ما:
Poetics.Mail@gmail.com

@PoeticsofSpace
📚📖 ۷ رمان که معماران باید بخوانند.
◾️برگرفته از سایت آرک‌دیلی
https://www.archdaily.com/801263/7-novels-every-architect-should-read

@PoeticsofSpace
* کاربرد و معماری – علی اکبر صارمی

الفبای معماری، «کاربرد» است. اگر می‌خواهید نویسندگی کنید، باید الفبا، گرامر و غیره را بلد باشید. اما فقط بلدبودن این چیزها شما را نویسنده نمی‌کند. ما نمی‌توانیم مانند غارنشینان زندگی کنیم و فقط به فکر سرپناه اولیه باشیم. یک سری ملزومات هست که معماری باید به آن‌ها عمل کند، کاربرد یا همان عملکرد، دستور زبان اولیه است که دقت به آن و پیداکردن راه‌حل‌های مناسب از واجبات طراحی است.

در معماری گذشته، مشکل کاربرد به‌صورتی پیچیده نشان داده شده است و فضاها، عناوین کاربردی نداشتند. فضاها بر اساس ترکیب معماری‌شان نام‌گذاری شده بودند؛ به‌عنوان مثال، ما هیچ‌گاه «اتاق خواب» یا «اتاق نشیمن» نداشتیم، بلکه «چهارطاقی» یا «پنج‌دری» یا «سرسرا» و غیره داشتیم. بنابراین از قول «لویی کان» می‌توانیم بگوییم، هشتی یا ایوان می‌خواهد چه چیزی باشد؟

به بیان دیگر، فرم از روی هویت معماری ساخته شده و نه محتوای کاربردی آن. و فضاهایی که دارای هویت هستند، همیشه به‌عنوان فضاهای چندمنظوره کاربرد دارند. برای مثال، ساختمان‌های مسکونی بسیاری در اصفهان امروز به‌خوبی به‌عنوان ساختمان‌های اداری یا مدارس کاربرد دارند. پس کاربرد، هیچ‌گاه یک اولویت نبوده است.

وقتی شروع به طراحی می‌کنم، من عیناً به خود ساختمان فکر نمی‌کنم. اگر یک کتابخانه باشد، به جایی فکر می‌کنم که مردم جمع می‌شوند و با هم مطالعه می‌کنند. اگر یک ساختمان اداری باشد، جایی را تصور می‌کنم که مردم جمع می‌شوند و با هم کار می‌کنند. پس آغاز برای من، صرفاً کاربرد نیست.

آغاز، مشخص نیست. طراحی یک اتفاق است که باعث می‌شود یک سری عناصر با هم ترکیب شوند. قبل از کشیدن هر چیزی، من تلاش می‌کنم طرحم را ببینم. ذهن انسان آن‌قدر پیچیده است که نمی‌توانید مراحل روند این دیدن را تعریف کنید. من بیش‌تر اوقات یک تصویر کلی می‌بینم، فضاهای داخلی و فرم‌های خارجی. گاهی از میان این فضاها در ذهنم می‌گذرم و تلاش می‌کنم آن‌ها را بکشم. وقتی که به خط‌هایی روی کاغذ تبدیل شد، به عناصر و عملکردهایش فکر می‌کنم.

- بخشی از گفت‌وگوی علی‌اکبر صارمی با فریار جواهریان که به زبان انگلیسی انجام شده و در اولین شمارۀ نشریۀ Environmental Design در سال 1996 منتشر شده و سپس در شمارۀ۴ مجلۀ مهراز ترجمه و به انتشار رسیده است.

@poeticsofspace