فلسفۀ معمارانه
Architectural Philosophy, Andrew Benjamin - 240pages - Bloomsbury Academic - 2001

@PoeticsofSpace

مجموعۀ فلسفی «کورا» ویراستۀ آلبرتو پرز-گومز، که هفت جلد از آن منتشر شده است.
Chora: Intervals in the Philosophy of Architecture (1-7), Alberto Pérez-Gómez,‎ Stephen Parcell, 1994-2016

@PoeticsofSpace

👆برخی از کتاب‌های حوزۀ فلسفۀ معماری، «به‌مناسبتِ روز جهانی فلسفه».

@PoeticsofSpace

بالا: نمونه‌ای از سرپناه‌های ساخته‌شده زیر نظر شیگرو بان.
پایین: استودیوی شیگرو بان در ژرژپمپیدو، ساخته‌شده از لوله‌های مقوایی - سال۲۰۰۵ (پویا خزائلی، معمار ایرانی، در مرکز تصویر).

@PoeticsofSpace

سرپناه‌های اضطراری ساخته‌شده توسط مردم در سرپل ذهاب با استفاده از مصالح بومیِ منطقه و با هدایت پویا خزائلی و همکارانش.

@PoeticsofSpace

پیتر زومتور
معماری‌اندیشی

@PoeticsofSpace

معیار و میزانِ ضروری برای نقد معماری کدام است؟ / آیا منتقد، از این فرانقد می‌گریزد؟

@PoeticsofSpace

شوخیِ کارتون سیمپسون‌ها (The Simpsons) با فرانک گری.

@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

فرانک گری چگونه کانسپت کنسرت‌هال را پیدا کرده است؟

@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

به‌جای این‌که منظره را صرفاً به نمایش بگذارید، آن را «قاب» کنید.

Steven Holl - Framing the scenery Princeton University Job Site

@PoeticsofSpace

پنجره همچون قابِ منظر.

برگرفته از کتابِ:
101 Things I Learned in Architecture School - Matthew Frederick

@PoeticsofSpace

«نورِ پنجرۀ خانه، نوری است که انتظارِ حضورِ شما را می‌کشد.»
- گاستون باشلار
از کتاب بوطیقای فضا

@poeticsofspace

«خانه، خیال‌پردازی را مأوا می‌بخشد و به فرد مجال می‌دهد تا در صلح و آرامش، رؤیاپردازی کند.»
- گاستون باشلار، بوطیقای فضا
(عکس از راهی نیاز)

@poeticsofspace

«کیفیتِ بی‌نام»
کیفیتی محوری وجود دارد که مبنای اصلی حیات و روح هر انسان، شهر، بنا، یا طبیعتِ بکر است. این کیفیت، عینی و دقیق و در عین حال، نام‌ناپذیر است.
- کریستوفر الکساندر

@PoeticsofSpace

«شاعرانگی»
سکانسی به‌یادماندنی از فیلم «نوستالژیا»(۱۹۸۳)، شاهکارِ آندره‌ی تارکوفسکی.

@PoeticsofSpace

اولین رسالهٔ دکتری تخصصی معماری که در ایران دفاع شده است.

@PoeticsofSpace

اولین رسالهٔ دکتری معماری به موضوع «هویت معماری» اختصاص داشته است و هنوز هم رساله‌ها، مقاله‌ها و سخنرانی‌ها، همایش‌ها و سمینارهای بسیاری به این بحث می‌پردازند. به عبارت دیگر، «هویت» از آن دست موضوعاتی است که همواره در ایران مورد بحث بوده و احتمالاً خواهد بود.

به قولِ زنده‌یاد دکتر علی‌اکبر صارمی، «مسئولینی که از هویت، هویت ایرانی-اسلامی و یا بحران هویت در معماری صحبت می‌کنند، گمان می‌کنند که هویت، یک چیزی است که ما معماران آن را در اختیار داریم و در جیب خودمان گذاشته‌ایم و نمی‌خواهیم از آن استفاده کنیم. درحالی‌که مباحث مربوط به هویت، از پیش از انقلاب تا به الان، همواره مورد بحث و اختلاف بوده و از آن زمان به دنبال تعریف واحد و مورد توافقی دربارهٔ هویت بوده‌ایم و هنوز هم آن را پیدا نکرده‌ایم.»

@PoeticsofSpace

معماران بزرگی که هیچ‌گاه مدرک دانشگاهی معماری نگرفتند:

میس‌ون‌درروهه / رایت / لوکوربوزیه / لویی سالیوان / لوئیس باراگان / باکمینستر فولر / کارلو اسکارپا / تادائو آندو / پیتر زومتور.

@PoeticsofSpace

نمازخانه پارک لاله - کامران دیبا
از مجموعه عکس‌های کامران عدل، عکاس بین‌المللی.

@PoeticsofSpace

نمازخانه پارک لاله - کامران دیبا
از مجموعه عکس‌های کامران عدل، عکاس بین‌المللی.

@PoeticsofSpace

نمازخانه پارک لاله - کامران دیبا
متن از کامران عدل، عکاس بین‌المللی

«رفته بودم موزه‌ی فرش را عکاسی کنم. وقتی موزه را عکاسی کردم، رفتم سراغ «مکعب عرفانیِ» کامران دیبا. معمارِ بی‌نظیری است. و این مکعب، در عین سادگی، یکی از شاهکارهای معماری ایران است. باید بروید آن را ببینید که وقتی خورشید روی آن به‌گردش در می‌آید، چه غوغایی به‌پا می‌شود و چه حجم‌های ایجاد می‌گردند. رقص نور و خورشید و بتن است. دم در، یک جفت نعلین برنزی گذاشته است که باید قبل از ورود، کفش‌های‌تان را در بیاورید. زیرا که این مکان، مقدس است. که این مکان عرفانی و مقدس است... این مکان، عرفانی و مقدس است.»

@PoeticsofSpace