سخنرانی فرانسیس کِر (Francis Kere)، معمار برجستۀ آفریقاییتبار، در TED.
مشاهدۀ ویدئوی سخنرانی:
https://goo.gl/nNL5Qi
@PoeticsofSpace
مشاهدۀ ویدئوی سخنرانی:
https://goo.gl/nNL5Qi
@PoeticsofSpace
* گزیدۀ سخنرانی دیبدو فرانسیس کِر در TED.
من در روستای کوچکی به نام «گاندو» در «بورکینافاسو» به دنیا آمدم که هیچ مدرسهای نداشت. بورسیه شدم و توانستم برای درسخواندن به آلمان بروم و یک معمار شدم. وقتی به گاندو برگشتم، مردم واقعاً خوشحال شدند، اما وقتی فهمیدند که میخواهم از خاک رس در ساخت مدرسه استفاده کنم، شوکه شدند. میگفتند: «ساختمان گِلی نمیتواند باران را تحمل کند. فرانسیس این همه مدت به جای کار با ما بر روی مزرعه در اروپا درس خوانده است تا مدرسه را از گِل بسازد؟!»
مردمِ گاندو تمام خانههایشان را با خاک رس میسازند، اما نوآوری با خاک به ذهنشان نمیرسید. بنابراین مجبور بودم همه را قانع کنم. سرانجام به من اجازه داده شد که تکنیک سنتی را بکار گیرم. هر کسی در روستا بود، بخش از فرآیند این ساختمانسازی شد. برای مثال، مردان جوان آمدند و ساعتها کف اتاق گِلی را کوبیدند. سپس مادرانشان آمدند و آب بر زمین پاشیدند و دوباره کوبیدند. سپس صافکنندهها آمدند. آنها با سنگ، طی ساعتها کار، زمین را صاف کردند. دیوارها کاملاً با گِل فشرده بلوکه ساخته شده، و سقف از میلههای فولادی ارزانقیمتی که معمولاً در میان بتن گذاشته میشوند.
برای توضیح طراحی و مهندسی به افرادی که نه میتوانند بخوانند و نه میتوانند بنویسند، شروع کردم به ساختن یک نمونۀ اولیه. نوآوری، ساخت یک تاق گِلی بود. من روی تاق پریدم و همراه با تیمم روی آن ایستادیم. در این مدرسه، ایده خیلی ساده بود: کلاسهای راحتی بسازید. فراموش نکنید که هوا در بورکینافاسو میتواند حتی ۴۵درجه باشد. با تهویۀ هوای ساده، میخواستم کلاس برای آموزش و یادگیری مناسب باشد. و امروز پروژه بدین شکل است. ۱۲سال عمر کرده و هنوز در بهترین شرایط است. بچهها، عاشقش هستند و مردم احساس غرور میکنند.
پروژه بعدی، کتابخانۀ گاندو بود. سعی کردیم ایدۀ متفاوتی را برای این ساختمان پیاده کنیم. ما اغلب مصالح ساختمانی زیادی نداریم. چیزی که ما در گاندو داریم، کوزههای گِلی هستند. ما خواستیم که از اینها برای دریچهها استفاده کنیم. آنها را به محل ساختوساز آوردیم و شروع به بریدن آنها کردیم. سپس قبل از اینکه بتن را بریزیم، آنها را در سقف نصب کردیم. در نهایت، این دریچهها به وجود آمدند که هوای گرم را به بیرون هدایت میکنند و نور را به داخل. خیلی ساده.
@PoeticsofSpace
من در روستای کوچکی به نام «گاندو» در «بورکینافاسو» به دنیا آمدم که هیچ مدرسهای نداشت. بورسیه شدم و توانستم برای درسخواندن به آلمان بروم و یک معمار شدم. وقتی به گاندو برگشتم، مردم واقعاً خوشحال شدند، اما وقتی فهمیدند که میخواهم از خاک رس در ساخت مدرسه استفاده کنم، شوکه شدند. میگفتند: «ساختمان گِلی نمیتواند باران را تحمل کند. فرانسیس این همه مدت به جای کار با ما بر روی مزرعه در اروپا درس خوانده است تا مدرسه را از گِل بسازد؟!»
مردمِ گاندو تمام خانههایشان را با خاک رس میسازند، اما نوآوری با خاک به ذهنشان نمیرسید. بنابراین مجبور بودم همه را قانع کنم. سرانجام به من اجازه داده شد که تکنیک سنتی را بکار گیرم. هر کسی در روستا بود، بخش از فرآیند این ساختمانسازی شد. برای مثال، مردان جوان آمدند و ساعتها کف اتاق گِلی را کوبیدند. سپس مادرانشان آمدند و آب بر زمین پاشیدند و دوباره کوبیدند. سپس صافکنندهها آمدند. آنها با سنگ، طی ساعتها کار، زمین را صاف کردند. دیوارها کاملاً با گِل فشرده بلوکه ساخته شده، و سقف از میلههای فولادی ارزانقیمتی که معمولاً در میان بتن گذاشته میشوند.
برای توضیح طراحی و مهندسی به افرادی که نه میتوانند بخوانند و نه میتوانند بنویسند، شروع کردم به ساختن یک نمونۀ اولیه. نوآوری، ساخت یک تاق گِلی بود. من روی تاق پریدم و همراه با تیمم روی آن ایستادیم. در این مدرسه، ایده خیلی ساده بود: کلاسهای راحتی بسازید. فراموش نکنید که هوا در بورکینافاسو میتواند حتی ۴۵درجه باشد. با تهویۀ هوای ساده، میخواستم کلاس برای آموزش و یادگیری مناسب باشد. و امروز پروژه بدین شکل است. ۱۲سال عمر کرده و هنوز در بهترین شرایط است. بچهها، عاشقش هستند و مردم احساس غرور میکنند.
پروژه بعدی، کتابخانۀ گاندو بود. سعی کردیم ایدۀ متفاوتی را برای این ساختمان پیاده کنیم. ما اغلب مصالح ساختمانی زیادی نداریم. چیزی که ما در گاندو داریم، کوزههای گِلی هستند. ما خواستیم که از اینها برای دریچهها استفاده کنیم. آنها را به محل ساختوساز آوردیم و شروع به بریدن آنها کردیم. سپس قبل از اینکه بتن را بریزیم، آنها را در سقف نصب کردیم. در نهایت، این دریچهها به وجود آمدند که هوای گرم را به بیرون هدایت میکنند و نور را به داخل. خیلی ساده.
@PoeticsofSpace
کتابخانۀ عمومی گاندو در بورکینافاسو، اثر فرانسیس کِر، با رویکرد تبدیل متریالهای Low-Tech به طراحیهای خلاقانه.
اطلاعات بیشتر:
https://goo.gl/N2Uov7
@PoeticsofSpace
اطلاعات بیشتر:
https://goo.gl/N2Uov7
@PoeticsofSpace
مدرسهای در روستای گاندو، بورکینافاسو، اثر فرانسیس کِر، که برندۀ جایزه معماری آقاخان در سال ۲۰۰۴ شده است.
اطلاعات بیشتر:
https://goo.gl/UkPp7V
@PoeticsofSpace
اطلاعات بیشتر:
https://goo.gl/UkPp7V
@PoeticsofSpace
بهمناسبت سالگرد درگذشت مارشال برمن، نویسندۀ منتقد مدرنیته. ۱۱سپتامبر براي او نماد منطق درونیِ «تجربۀ مدرنيته» بود: برجها، نمادهای «سخت و استوارِ» مدرنيته، محکوم به فروپاشی بودند.
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
❤1
«هر آنچه سخت و استوار است، دود میشود و به هوا میرود»، کتاب مشهورِ مارشال برمن، که در ایران با عنوانِ «تجربۀ مدرنیته» ترجمه و شناخته شده است.
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
امروز ۱۴ سپتامبر، زادروز یوهانی پالاسما، معمار و نظریهپرداز مشهور فنلاندی است. او استاد و رئیس پیشین دانشگاه هلسینکی فنلاند بوده و بهعنوان استاد مدعو در بسیاری از دانشگاههای بینالمللی و تراز اول جهان، تدریس و یا سخنرانی کرده است. پالاسما بیش از ۲۴کتاب تألیف یا تصحیح نموده که برخی از آنها تاکنون به فارسی برگردانده شده است:
۱.«چشمان پوست: معماری و ادراکات حسی»، ۲.«پرسشهای ادراک: پدیدارشناسی معماری»، ۳.«دست متفکر: حکمت وجود متجسد در معماری»، ۴.«معماری تصویر: فضای وجودی در سینما» و ۵.«خیال مجسم: تخیل و خیالپردازی در معماری».
@PoeticsofSpace
۱.«چشمان پوست: معماری و ادراکات حسی»، ۲.«پرسشهای ادراک: پدیدارشناسی معماری»، ۳.«دست متفکر: حکمت وجود متجسد در معماری»، ۴.«معماری تصویر: فضای وجودی در سینما» و ۵.«خیال مجسم: تخیل و خیالپردازی در معماری».
@PoeticsofSpace
Forwarded from بوطیقای فضا
پدیدارشناسی معماری (۶)
یوهانی پالاسما
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
یوهانی پالاسما
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
اگر مردم با پزشکان همانطور رفتار کنند که با طراحان رفتار میکنند.
منبع: doodlebuggy.tumblr.com
@PoeticsofSpace
منبع: doodlebuggy.tumblr.com
@PoeticsofSpace
دوم اکتبر، «روز جهانی معماری» گرامی باد.
معماران از ساختن فراتر میروند؛ آنها رؤیاها و آرمانهایشان را در معماری دنبال میکنند و تحقق میبخشند.
@PoeticsofSpace
معماران از ساختن فراتر میروند؛ آنها رؤیاها و آرمانهایشان را در معماری دنبال میکنند و تحقق میبخشند.
@PoeticsofSpace
هر سال، نخستین دوشنبۀ ماهِ اکتبر را بهعنوانِ «روز جهانی معماری» گرامی میدارند. این روز را اتحادیۀ بینالمللی معماران از سال ۲۰۰۵ با هدف «یادآوری به جهانیان برای مسئولیت جمعیشان برای آیندۀ سکونت بشر» به عنوان روز بینالمللی معماری نامگذاری کرده است.
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
امروز ۴ اکتبر، زادروز کریستوفر الکساندر، معمار، ریاضیدان و نظریهپرداز مشهور اتریشی و استاد پیشین معماری دانشگاه هارواد آمریکاست.
الکساندر در همان حال که از نظریهپردازان بزرگ معاصر معماری و شهرسازی محسوب میشود، معمار برجستهای نیز هست که در کشورهای مختلف، پروژههای معتبری را به اجرا درآورده است. نظریههای او علاوه بر معماری، در حوزههای علم رایانه، مدیریت اطلاعات و فلسفه تأثیر بسیار گذاشته است. با اینحال، عمدۀ شهرت الکساندر به خاطر انتقادات بعضاً تند و بیرحمانهاش نسبت به برخی جنبههای مدرنیسم و معماری و شهرسازی مدرن است.
تاکنون، کتابهای «یک زبان الگو»، «سرشت نظم»، «معماری و راز جاودانگی: راهِ بیزمانِ ساختن»، «شهر درخت نیست»، «یادداشتهایی بر ترکیب فرم»، «عرصههای زندگی خصوصی و زندگی جمعی: بهجانب یک معماری انسانی» و «کافه لینتز» از کریستوفر الکساندر به فارسی برگردانده شده است.
@PoeticsofSpace
الکساندر در همان حال که از نظریهپردازان بزرگ معاصر معماری و شهرسازی محسوب میشود، معمار برجستهای نیز هست که در کشورهای مختلف، پروژههای معتبری را به اجرا درآورده است. نظریههای او علاوه بر معماری، در حوزههای علم رایانه، مدیریت اطلاعات و فلسفه تأثیر بسیار گذاشته است. با اینحال، عمدۀ شهرت الکساندر به خاطر انتقادات بعضاً تند و بیرحمانهاش نسبت به برخی جنبههای مدرنیسم و معماری و شهرسازی مدرن است.
تاکنون، کتابهای «یک زبان الگو»، «سرشت نظم»، «معماری و راز جاودانگی: راهِ بیزمانِ ساختن»، «شهر درخت نیست»، «یادداشتهایی بر ترکیب فرم»، «عرصههای زندگی خصوصی و زندگی جمعی: بهجانب یک معماری انسانی» و «کافه لینتز» از کریستوفر الکساندر به فارسی برگردانده شده است.
@PoeticsofSpace
امروز ۶ اکتبر، یکصدوسیاُمین زادروزِ شارل ادوارد ژانره، ملقب به «لوکوربوزیه» (۱۸۸۷-۱۹۶۵)، یکی از بزرگترین پیشگامان معماری مدرن است.
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
* «بوطیقای لوکوربوزیه»
لوکوربوزیه در مقامِ خوانندۀ «چنین گفت زرتشتِ» نیچه، تمام عمر خویش را صَرفِ تلاش برای یافتن راههایی جهتِ ترجمان ژرفایی تازه و فریبنده در معماری و در جهانی مملو از تجاربِ بدنمند کرد. اسکیسهای پُرتعداد لوکوبوزیه، نشانگرِ آگاهی او از دشواریهای این مسیر است: نخست بر پارچههای کتانی و بوم نقاشی، سپس در اسکیسهایی برای مجسمهسازی و در نهایت، معماری.
نقاشیهای او در اوایل دهۀ ۱۹۲۰، بر روابط پیچیدۀ فرمی میان ابژهها تمرکز داشت؛ گویی اشیاءِ کنارهمنشسته، بهجای آنکه صرفاً «مسطح» باشند، بهواسطۀ تبدیل به صفحات مختلف، از سطح تصویر بیرون میزنند و از فضا، که ژرفایِ رایج پرسپکتیو است، به بیرون میجهند.
بررسی دقیق اسکیسهای لوکوربوزیه از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۴، نشانگر استفادۀ مداوم او از مناظر پرسپکتیوی برای مجسمکردن ایدههایش است. در این اسکیسها، پلانها و نماها بهصورت دیاگرام وجود دارند، اما ترسیمها هیچگاه عینیتیافته، تکمیلشده و دقیق نیستند. در میان آنها، هرگز ترسیم آگزونومتریک بهعنوان ایدۀ اولیۀ ساختمان یافت نمیشود. البته تعدادی «دید پرنده» وجود دارد، اما آنها نیز همراه با زمینه و پرسپکتیوی هستند. تنها فضاهای «آگزونومتریک» در میان دفترچههای اسکیس او، ایدههایش برای نقاشیها بود.
همچنین، غیابِ کامل بازنماییِ آگزونومتریکی در دوران پختگیِ لوکوربوزیه مشهود است. بهطور قابلتوجهی پس از اوایل دهۀ ۱۹۳۰، تقریباً هیچ ترسیم آگزونومتریکی در آرشیو گستردۀ آثار لوکوربوزیه وجود ندارد.
او دریافته بود که دغدغهاش در رابطه با «فضای مدرن» در نقاشی، بهسادگی قابل پیوند با معماری نیست و بهدشواری میتواند به کاربردی از ماتریسهای آگزونومتریک بهعنوان ترکیبی مدرنیستی تقلیل یابد. آزمونهای او برای طرحریزی در فضای بازنمایی، اشتیاقی مادامالعمر بود که در آگاهی از اکتشاف هنری، چونانِ پردهبرداری از روابطِ غیرمنتظرۀ میان ابژههای جهانِ پیرامون و پدیدآمده از همجواریهای جدیدِ تفسیرشده در اثر، به اوج خود رسید.
- برگرفته از مقالۀ «پدیدارشناسی و فضای مجازی» نوشتۀ آلبرتو پرز-گومز، در کتاب «پرسشهای ادراک: پدیدارشناسی معماری»، ترجمۀ علی اکبری و محمدامین شریفیان.
@PoeticsofSpace
لوکوربوزیه در مقامِ خوانندۀ «چنین گفت زرتشتِ» نیچه، تمام عمر خویش را صَرفِ تلاش برای یافتن راههایی جهتِ ترجمان ژرفایی تازه و فریبنده در معماری و در جهانی مملو از تجاربِ بدنمند کرد. اسکیسهای پُرتعداد لوکوبوزیه، نشانگرِ آگاهی او از دشواریهای این مسیر است: نخست بر پارچههای کتانی و بوم نقاشی، سپس در اسکیسهایی برای مجسمهسازی و در نهایت، معماری.
نقاشیهای او در اوایل دهۀ ۱۹۲۰، بر روابط پیچیدۀ فرمی میان ابژهها تمرکز داشت؛ گویی اشیاءِ کنارهمنشسته، بهجای آنکه صرفاً «مسطح» باشند، بهواسطۀ تبدیل به صفحات مختلف، از سطح تصویر بیرون میزنند و از فضا، که ژرفایِ رایج پرسپکتیو است، به بیرون میجهند.
بررسی دقیق اسکیسهای لوکوربوزیه از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۴، نشانگر استفادۀ مداوم او از مناظر پرسپکتیوی برای مجسمکردن ایدههایش است. در این اسکیسها، پلانها و نماها بهصورت دیاگرام وجود دارند، اما ترسیمها هیچگاه عینیتیافته، تکمیلشده و دقیق نیستند. در میان آنها، هرگز ترسیم آگزونومتریک بهعنوان ایدۀ اولیۀ ساختمان یافت نمیشود. البته تعدادی «دید پرنده» وجود دارد، اما آنها نیز همراه با زمینه و پرسپکتیوی هستند. تنها فضاهای «آگزونومتریک» در میان دفترچههای اسکیس او، ایدههایش برای نقاشیها بود.
همچنین، غیابِ کامل بازنماییِ آگزونومتریکی در دوران پختگیِ لوکوربوزیه مشهود است. بهطور قابلتوجهی پس از اوایل دهۀ ۱۹۳۰، تقریباً هیچ ترسیم آگزونومتریکی در آرشیو گستردۀ آثار لوکوربوزیه وجود ندارد.
او دریافته بود که دغدغهاش در رابطه با «فضای مدرن» در نقاشی، بهسادگی قابل پیوند با معماری نیست و بهدشواری میتواند به کاربردی از ماتریسهای آگزونومتریک بهعنوان ترکیبی مدرنیستی تقلیل یابد. آزمونهای او برای طرحریزی در فضای بازنمایی، اشتیاقی مادامالعمر بود که در آگاهی از اکتشاف هنری، چونانِ پردهبرداری از روابطِ غیرمنتظرۀ میان ابژههای جهانِ پیرامون و پدیدآمده از همجواریهای جدیدِ تفسیرشده در اثر، به اوج خود رسید.
- برگرفته از مقالۀ «پدیدارشناسی و فضای مجازی» نوشتۀ آلبرتو پرز-گومز، در کتاب «پرسشهای ادراک: پدیدارشناسی معماری»، ترجمۀ علی اکبری و محمدامین شریفیان.
@PoeticsofSpace
معمارشدن، نیازمندِ جهش به درونِ دنیای ناشناختههاست؛ هیچ کتاب و نوشتهای، بهتنهایی و بهطور کامل، نمیتواند شما را برای چنین کاری آماده کند.
-فرشید موسوی، معمار ایرانی ساکن انگلستان.
@PoeticsofSpace
-فرشید موسوی، معمار ایرانی ساکن انگلستان.
@PoeticsofSpace