برگرفته از کتاب «چشمانِ پوست: معماری و ادراکات حسی»، نوشتۀ یوهانی پالاسما.

@PoeticsofSpace

تجربۀ چندحسی محیط در پروژه‌های «باغ صفا» و «پارک خواجو» شیراز (بخش اول).

برگرفته از مقالۀ «مهرداد ایروانیان، بدیهه‌سرایی معماری»، نوشتۀ رضا دانشمیر، مجلۀ معمار، شمارۀ ۷، زمستان ۱۳۷۸.

@PoeticsofSpace

تجربۀ چندحسی محیط در پروژه‌های «باغ صفا» و «پارک خواجو» شیراز (بخش دوم).

برگرفته از مقالۀ «مهرداد ایروانیان، بدیهه‌سرایی معماری»، نوشتۀ رضا دانشمیر، مجلۀ معمار، شمارۀ ۷، زمستان ۱۳۷۸.

@PoeticsofSpace

تجربۀ چندحسی محیط در پروژه‌های «باغ صفا» و «پارک خواجو» شیراز (بخش سوم).

برگرفته از مقالۀ «مهرداد ایروانیان، بدیهه‌سرایی معماری»، نوشتۀ رضا دانشمیر، مجلۀ معمار، شمارۀ ۷، زمستان ۱۳۷۸.

@PoeticsofSpace

سخنرانی مهرداد ایروانیان، معمار برجستۀ ایرانی، در TEDxMollaSadraSt با موضوع «پیشامد احتمالی، فرامین، معماها».

مشاهده در یوتیوب:
https://goo.gl/VVNbH1

@PoeticsofSpace

هم‌کناریِ سنگ، چوب و آجر، ترکیبی خوشایند برای لمسِ دلپذیر چشم‌هاست.

@PoeticsofSpace

تادائو آندو
جزئیاتِ بخشی از کف‌سازیِ محوطۀ بنای یادبود Awaji Yumebutai در ژاپن.

@PoeticsofSpace

Indian Institute of Management / Louis Kahn
Location: Ahmedabad, Gujarat, India
Year: 1961-1974

@PoeticsofSpace

Louis Kahn:
National hospital, Dhaka, Bangladesh.
Photo by: Iwan Baan

@PoeticsofSpace

"You say to brick, 'What do you want, brick?' ... Brick says to you, 'I like an arch.' If you say to brick, 'Arches are expensive, and I can use a concrete lintel over an opening. What do you think of that, brick?' Brick says, 'I like an arch.'"
- Louis I. Kahn

وقتی می‌خواهید ماده‌ای را به حضور درآورید، باید به ذاتِ آن رجوع کنید. برای مثال، اگر در فکرِ آجر هستید و از آن بپرسید: «دلت چی می‌خواد آجر؟»، آجر به شما می‌گوید: «من قوس دوست دارم». اگر در پاسخ به آجر بگویید: «ببین، قوس خیلی گرونه. می‌تونم یه نعل‌درگاهِ بتنی بذارم بالای هر گشودگی. نظرت چیه؟». آجر می‌گوید: «من قوس دوست دارم».
وقتی شما از آجر استفاده می‌کنید، نباید به این دلیل باشد که در حال حاضر چیز دیگری در اختیار شما نیست یا چون آجر ارزان‌تر از دیگر مصالح است. شما باید از آجر به گونه‌ای استفاده کنید که امکان نمایش تمام شکوهش را داشته باشد. این تنها نوعِ استفادۀ شایسته از آجر است.

@PoeticsofSpace

برگرفته از کتابِ «معماری‌اندیشی»، نوشتۀ پیتر زومتور.

@PoeticsofSpace

بالاخره در مسجد ولی‌عصر نماز برگزار شد.

(عکس از کاترین اسپریدونف و مربوط به روزهای اخیر است.)

@PoeticsofSpace

نوارهای نور در فضای داخلی مسجد ولی‌عصر - ساعت ۱۰ صبح.

(عکس از کاترین اسپریدونف و مربوط به روزهای اخیر است.)

@PoeticsofSpace

رضا دانشمیر و کاترین اسپریدونف، معمارانِ مسجد ولی‌عصر.
این مسجد در کنار تئاتر شهر قرار گرفته است.

@PoeticsofSpace

مسجد ولی‌عصر رو به اتمام.
برافراشتن پرچمی کوچک بر روی برآمدگی‌ای که قرار است نقش گنبد را ایفا کند.

(عکس از خسرو سالاریان)

@PoeticsofSpace

سخنرانی فرانسیس کِر (Francis Kere)، معمار برجستۀ آفریقایی‌تبار، در TED.

مشاهدۀ ویدئوی سخنرانی:
https://goo.gl/nNL5Qi

@PoeticsofSpace

* گزیدۀ سخنرانی دیبدو فرانسیس کِر در TED.

من در روستای کوچکی به نام «گاندو» در «بورکینافاسو» به دنیا آمدم که هیچ مدرسه‌ای نداشت. بورسیه شدم و توانستم برای درس‌خواندن به آلمان بروم و یک معمار شدم. وقتی به گاندو برگشتم، مردم واقعاً خوشحال شدند، اما وقتی فهمیدند که می‌خواهم از خاک رس در ساخت مدرسه استفاده کنم، شوکه شدند. می‌گفتند: «ساختمان گِلی نمی‌تواند باران را تحمل کند. فرانسیس این همه مدت به جای کار با ما بر روی مزرعه در اروپا درس خوانده است تا مدرسه را از گِل بسازد؟!»

مردمِ گاندو تمام خانه‌هایشان را با خاک رس می‌سازند، اما نوآوری با خاک به ذهن‌شان نمی‌رسید. بنابراین مجبور بودم همه را قانع کنم. سرانجام به من اجازه داده شد که تکنیک سنتی را بکار گیرم. هر کسی در روستا بود، بخش از فرآیند این ساختمان‌سازی شد. برای مثال، مردان جوان آمدند و ساعت‌ها کف اتاق گِلی را کوبیدند. سپس مادرانشان آمدند و آب بر زمین پاشیدند و دوباره کوبیدند. سپس صاف‌کننده‌ها آمدند. آن‌ها با سنگ، طی ساعت‌ها کار، زمین را صاف کردند. دیوارها کاملاً با گِل فشرده بلوکه ساخته شده، و سقف از میله‌های فولادی ارزان‌قیمتی که معمولاً در میان بتن گذاشته می‌شوند.

برای توضیح طراحی و مهندسی به افرادی که نه می‌توانند بخوانند و نه می‌توانند بنویسند، شروع کردم به ساختن یک نمونۀ اولیه. نوآوری، ساخت یک تاق گِلی بود. من روی تاق پریدم و همراه با تیمم روی آن ایستادیم. در این مدرسه، ایده خیلی ساده بود: کلاس‌های راحتی بسازید. فراموش نکنید که هوا در بورکینافاسو می‌تواند حتی ۴۵درجه باشد. با تهویۀ هوای ساده، می‌خواستم کلاس برای آموزش و یادگیری مناسب باشد. و امروز پروژه بدین شکل است. ۱۲سال عمر کرده و هنوز در بهترین شرایط است. بچه‌ها، عاشقش هستند و مردم احساس غرور می‌کنند.

پروژه بعدی، کتابخانۀ گاندو بود. سعی کردیم ایدۀ متفاوتی را برای این ساختمان پیاده کنیم. ما اغلب مصالح ساختمانی زیادی نداریم. چیزی که ما در گاندو داریم، کوزه‌های گِلی هستند. ما خواستیم که از این‌ها برای دریچه‌ها استفاده کنیم. آن‌ها را به محل ساخت‌وساز آوردیم و شروع به بریدن آن‌ها کردیم. سپس قبل از این‌که بتن را بریزیم، آن‌ها را در سقف نصب کردیم. در نهایت، این دریچه‌ها به وجود آمدند که هوای گرم را به بیرون هدایت می‌کنند و نور را به داخل. خیلی ساده.

@PoeticsofSpace

کتابخانۀ عمومی گاندو در بورکینافاسو، اثر فرانسیس کِر، با رویکرد تبدیل متریال‌های Low-Tech به طراحی‌های خلاقانه.

اطلاعات بیش‌تر:
https://goo.gl/N2Uov7

@PoeticsofSpace

مدرسه‌ای در روستای گاندو، بورکینافاسو، اثر فرانسیس کِر، که برندۀ جایزه معماری آقاخان در سال ۲۰۰۴ شده است.

اطلاعات بیش‌تر:
https://goo.gl/UkPp7V

@PoeticsofSpace

به‌مناسبت سالگرد درگذشت مارشال برمن، نویسندۀ منتقد مدرنیته. ۱۱سپتامبر براي او نماد منطق درونیِ «تجربۀ مدرنيته» بود: برج‌ها، نمادهای «سخت و استوارِ» مدرنيته، محکوم به فروپاشی بودند.

@PoeticsofSpace

«هر آن‌چه سخت و استوار است، دود می‌شود و به هوا می‌رود»، کتاب مشهورِ مارشال برمن، که در ایران با عنوانِ «تجربۀ مدرنیته» ترجمه و شناخته شده است.

@PoeticsofSpace