من می‌گویم مادر.
و خاطر من از آنِ توست، ای خانه.
خانۀ تابستان‌های دوست‌داشتنیِ کودکی من.

(از کتاب «بوطیقای فضا»، نوشتۀ گاستون باشلار)

@PoeticsofSpace

به‌مناسبتِ ۲۷ ژوئن، زادروز گاستون باشلار،
خالقِ اثر جاودانۀ «بوطیقای فضا».

«بوطیقای فضا»، عنوان کتاب مشهور گاستون باشلار، فیلسوف فرانسوی است. باشلار، بر مبنای مطالعاتش بر روی «تجربۀ زیستۀ معماری»، پدیدارشناسی را با معماری پیوند داد.
@poeticsofspace

«بوطیقای فضا»، از پرمخاطب‌ترین کتاب‌های امروز جهان در حوزۀ فلسفۀ معماری است. گاستون باشلار در این کتاب، با رویکردی پدیدارشناسانه به بازشناسی فضای خانه می‌پردازد. بوطیقای فضا، اثری از جنس «خیال شاعرانه» است و «از علیت، گریزان». باریکه‌های نوری از چارچوب خانه، کلون در، قفسه، اتاق زیر شیروانی، دخمه‌های قدیمی و کلبه‌های روستایی در این کتاب سوسو می‌زنند. باشلار خود را اسیر تاریخ معماری و جزئیات ساختن یک بنا نمی‌کند و به خانه نه با چشمان بیننده‌ای معمولی، که با نگاه اندیشمندی بزرگ و انسانی کیهان‌مدار می‌نگرد: «خانه‌ای که زمانی در آن زیسته‌ایم، جعبه‌ای بی‌خاصیت نیست. فضای مسکون، فضای هندسی را تعالی می‌بخشد». موضوع بحث این است که خانه، آشیان رؤیاپردازی انسان و پناه تصور او است. بوطیقای فضا بدون شک، تأثیرات بسیاری در حوزه معماری بر جای گذاشته و کتابی جریان‌ساز بوده است. رد اندیشۀ باشلار را در معماری، خصوصاً در آراء و آثار «یوهانی پالاسما»، معمار و نظریه‌پرداز برجستۀ فنلاندی، می‌توان پی گرفت.

@poeticsofspace

اهمیت مقیاس در جزئیات معماری.

Variation of scales - Roman paving stones

@PoeticsofSpace

اهمیت مقیاس در جزئیات معماری.

Addition of the Vitra campus
Herzog & de Meuron

@PoeticsofSpace

معماری نیز باید این‌گونه باشد.

بخشی از سخنرانی پیتر زومتور با عنوانِ «حضور در معماری»:
https://goo.gl/7mtKX5

@PoeticsofSpace

کتابی دربارۀ آثار لویی کان که الهام‌بخش پیتر زومتور، معمار سوئیسی و برندۀ جایزه معماری پریتزکر ۲۰۰۹ بوده است.

@PoeticsofSpace

- چه زمانی برای نخستین بار توجه شما به کار لویی کان جلب شد؟

زومتور: به‌طور تصادفی، با کتابی از هاینز رونر دربارۀ آثار لویی کان مواجه شدم که تأثیر عمیقی بر من گذاشت: کانسپت‌های فضا، نظم فضاها، فضاهای باز، بسته و بینابین. هیچ‌گاه چیزی شبیه به آن، با آن‌همه شفافیت و روشنگری ندیده بودم.

@PoeticsofSpace

Louis I. Kahn: Complete works, 1935-74
by Heinz Ronner

@PoeticsofSpace

آن‌طور که معماران می‌اندیشند / آن‌طور که مردم عادی می‌اندیشند.

@PoeticsofSpace

«خانۀ تجربه‌شده و زیسته، جعبه‌ای بی‌تأثیر نیست. فضای به‌سکونت‌درآمده، از فضای هندسی فراتر می‌رود.»

- برگرفته از کتاب «بوطیقای فضا»، نوشتۀ گاستون باشلار.

@PoeticsofSpace

خانه، صرفاً یک ساختمان نیست؛ خانه، مجموعه ضرب‌آهنگ‌های جریان زندگی رومزه است که خاطرات و خیال‌ها، بیم‌ها و امیدها، گذشته و حال را در هم می‌آمیزد.
- یوهانی پالاسما
(عکس: مهدیه جوادی)

@PoeticsofSpace

فرش، عنصری گرمابخش و پدیده‌ای که هنوز هم ما را با زمین پیوند می‌دهد.

@poeticsofspace

کتاب «پرسش‌های ادراک، پدیدارشناسی معماری»، برندۀ جایزه و تقدیرنامه چهارمین دوسالانه کتاب معماری و شهرسازی (یادبود دکتر مزینی) شد.

@PoeticsofSpace

پرسش‌های ادراک، پدیدارشناسی معماری
استیون هال، آلبرتو پرز-گومز و یوهانی پالاسما
ترجمۀ علی اکبری و محمدامین شریفیان
انتشارات پرهام‌نقش
@PoeticsofSpace

* معرفی کتاب
پرسش‌های ادراک، پدیدارشناسی معماری

آنچه سه معمار-مؤلف، استیون هال، آلبرتو پرز-گومز و یوهانی پالاسما، در کتاب «پرسش‌های ادراک: پدیدارشناسی معماری» مطرح کرده‌اند، پاسخی است به پرسش از انحای شناخت فضا، ادراک تام آن به کمک تجربۀ حسی، به‌یادآوری خاطرات در بستر فضا و سهم خیال و تخیل در بازآفرینی فضایی که کیفیت زندگی را تعالی می‌بخشد.

کتاب، شامل شش فصل است؛ مقالۀ نخست با عنوان «فضای معماری: معنا به مثابه حضور و بازنمایی» از آلبرتو پرز-گومز که در آن نویسنده با بیانی عمیق و علمی، هر چند با نگارشی دشوار، در مروری تاریخی به اهمیت مفهوم فضا پرداخته و به نوعی بیان مسأله کتاب را به دوش می‌کشد. پس از آن، مقاله‌ای از یوهانی پالاسما با عنوان «معماریِ حواس هفت‌گانه» و دو مقاله از استیون هال با نام‌های «پرسش‌های ادراک، پدیدارشناسی معماری» و «تجارب کهن‌الگویی معماری» که در سال‌های مختلف منتشر کرده بودند. فصل دیگر تحت عنوان «حوزه‌های پدیداری» به قلم استیون هال است که ابزارهای کیفیت‌سازِ فضای ساخته‌شده را در اختیار می‌گذارد. در انتها نیز پروژه‌هایی از استیون هال به صورت نقشه، ماکت و تصاویر پس از ساخت ضمیمه شده‌اند.

جهت بهرۀ بیش‌تر خوانندگان، سه مقالۀ دیگر در راستای محتوای کتاب تحت عنوان بخش دوم به کتاب اضافه شده است. در مقالۀ نخست، تحت عنوان «پدیدارشناسی و فضای مجازی»، آلبرتو پرز-گومز به اهمیتِ پرداختن به مفهوم فضا و خلق آن در زمانه‌ای می‌پردازد که دنیای مجازی همۀ ابعاد زندگی انسان را تا جایی تحت‌تأثیر قرار داده که پرسش از نسبت انسان با ابزارهای ساخت مجازی را به‌ویژه برای معماران اجتناب‌ناپذیر کرده است. در مقالۀ دوم، به قلم یوهانی پالاسما، تحت عنوان «فضا، مکان، خاطره و تخیل» به اهمیت ابعاد زمان‌مند فضای هست‌بودن انسان پرداخته شده و در مقالۀ سوم، که شاید خواندنی‌تر از همه باشد، تحت عنوان «پدیدارشناسی خانه»، پالاسما به اهمیت ساخت خانه و ابعاد عاطفی-احساسی آن می‌پردازد.

@PoeticsofSpace

زندگی صحنۀ یکتای هنرمندی ماست...

فیلمی از تدریس پروفسور #مریم_میرزاخانی در دانشگاه استنفورد.
در تاریخ معاصر ایران، تاکنون کسی به جایگاه او در عرصۀ علوم دست نیافته است.

بدرود نابغۀ ریاضی جهان.

خانه، مکانی است که در آن، اسرار خود را پنهان کرده و خویشتنِ شخصی‌مان را آشکار می‌سازیم.
- یوهانی پالاسما

@PoeticsofSpace

اسکیس‌های اولیۀ استیون هال برای طراحی مرکز ورزشی کمپبل (۲۰۱۳) در دانشگاه کلمبیا، بر مبنای mind ، body و mind/body.

اطلاعات بیش‌تر:
www.stevenholl.com/projects/campbell-sports-center

@PoeticsofSpace

به‌همراه‌داشتن دفترچه‌ای کوچک می‌تواند به معماران کمک شایانی نماید تا ایده‌ها و جرقه‌های اولیه از طرح‌هایی را در آن ثبت نمایند که در لحظات مختلفی از زندگی روزمره به ذهن‌شان خطور می‌کند.

@PoeticsofSpace