🟪 صحبت‌های آرشیتکت حسین شیخ زین‌الدین به مناسبت روز معمار دربارۀ هبیتاسیون لوکوربوزیه (واحد مسکن یا یونیت دی‌هبیتیشن Unité d'habitation)

اولین و مشهورترین نسخه در مارسی (۱۹۴۷) هنگام بازسازی پس از جنگ جهانی دوم ساخته شد و پس از موفقیت چشمگیر، با نام و طراحی مشابه در چهار ساختمان دیگر- در نانتزرز (۱۹۵۵)، برلین (۱۹۵۷)، بری (۱۹۶۳) و فیرمینی (۱۹۶۵) - تکرار شد.

مدولار، استانداردسازی، پیکربندی مبتکرانه و کاهش تعداد راهروها (هر سه‌طبقه، دو واحد دوبلکس و یک راهرو)، وجه تمایز مجموعه‌‌های یونیت دی‌هبیتیشن است. لوکوربوزیه این راهروها را با کاربری دوگانه طراحی کرد تا فقط یک فضای گردشی نباشند و همسایه‌ها در آن‌ها به معاشرت و تعامل اجتماعی بپردازند؛ تعریف جدیدی از فضای گردشی عمومی در بناهای مسکونی.

این واحد مسکونی به تعبیر لوکوربوزیه، یک واحد شهری خودکفا، کامل و دارای تمام تجهیزات است؛ تأسیسات ساختمان از داخل ستون‌های بتنی عبور داده شده‌اند و پشت‌بام، دارای سولاریوم، سالن ورزش، تئاتر، مهدکودک، استخر شنای کودکان و زمین بازی است. تیپولوژی جدیدی از انبوه‌سازی که در سرتاسر اروپا تاثیرگذار بود.
@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

📕معرفی کتاب: نام گل سرخ
[و فیلم The Name of the Rose - 1986]

ارسطو گفته بود که جلد دوم بوطیقایش دربارۀ کمدی است. کتابی دربارۀ طنز که نبودنش از بزرگترین رازهاست. چه کسانی کتاب را از بین برده‌اند و چرا؟

رمان مشهورِ اومبرتو اکو «نام گل سرخ» با محوریتِ این کتابِ نابودشده است. داستان به دوران حاکمیت کلیسا با بازوی دادگاه‌های تفتیش عقاید برمی‌گردد. شخصیت اصلی داستان، کشیش باهوش و منتقدی است که دعوت می‌شود تا نقش کارآگاه را برای یافتن قتل‌های مکرر در بزرگترین کلیسای ایتالیا داشته باشد.

کشیش اعظم و سرپرست بزرگترین کتابخانۀ جهان، کتاب طنز بوطیقای ارسطو را آغشته به زهری مرگبار کرده؛ چرا که او معتقد است شیطان از درِ خنده وارد می‌شود. اگر مردم خندیدن را یاد بگیرند، ممکن است فردا به کشیش‌ها بخندند و این آغازِ عصیان‌گری است. مبادا روزی مردم به مردان عبوسی که رابط بین آنها و خدا هستند بخندند و شک کنند.

کلیسا بالای تپه است و کشیش اعظم آن بالا نشسته و در کار حذف مخالفان است تا هیمنۀ کشیش‌های متعفن حفظ شود. او به تقدسِ کور نیاز دارد تا بتواند شکمش را از لاغریِ جان مردم، فربه نگهدارد.
@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

جزئیات خانه / جزئیات زندگی
⭕️ خانه‌ای در گلابدره [بخش اول]
📸 عکس‌ها از: کامران عدل
🔴 معمار بیژن صفوی

زیبایی خیره‌کننده، آرامشی فریبا و اتمسفری دل‌انگیز. تلاشی از هم‌کناری رنگ‌ها، کاشی‌ها و سنگ‌فرش‌ها، برای نشان دادن اینکه چه‌گونه معماری خودمان، می‌تواند با احساس باشد و رایحۀ آشنایِ «در خانه بودن» را حتی از در و پنجره‌ها و آشپزخانه استشمام کرد. این خانه داری دو در ورودی است که در قدیمی دومی (عکس آخر)، راهی است به‌کنار رودخانۀ گلابدره.
@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا