⭕️ تنوع سطح در خانه را از چه زمانی باختیم؟
برای خلق تایپولوژی‌های معاصر چطور میشه بازتولیدش کرد؟

محمدرضا حائری یک دیاگرام خوب داره.

از توییتر Aref Baranian
@PoeticsofSpace

💢روز جهانی معماری مبارک باد💢

نخستین دوشنبۀ اکتبر هر سال، از سوی اتحادیه بین‌المللی معماران (UIA) به‌عنوان «روز جهانی معماری» نام‌گذاری شده است.

🏘 معماری برای نسل آینده:
موضوع و شعار روز جهانی معماری ۲۰۲۴ از سوی اتحادیه بین‌المللی معماران، با عنوان «توانمندسازی نسل بعدی برای مشارکت در طراحی شهری» انتخاب شده و نقش مهم معماران جوان در طراحی شهرهای آینده و سهمشان در تحولات شهری را برجسته می‌کند.

شعار امسال بر اهمیت آماده‌سازی نسل آینده برای رویارویی با چالش‌های شهری زمان ما تأکید می‌کند. با تمرکز بر مباحث کلیدی مثل بهره‌وری انرژی، مدیریت زباله، استفاده از مصالح پایدار و ارتقای پویایی شهری، هدف روشن است: طراحی شهرهای سبزتر و دوستدار محیط زیست و در عین حال، ترویج رشد اقتصادی پایدار.
@PoeticsofSpace

🔴 دیاگرام تبارشناسی فیلسوفان و معماران مرتبط با Speculative Realism و هستی‌شناسیِ شیء‌محور (Object-Oriented Ontology)

🔲 برگرفته از سخنرانی سال گذشتۀ گراهام هارمن (Graham Harman) استاد برجستهٔ فلسفه در سای-آرک لس‌آنجلس.

🟠 چه خلبان باشید چه طراح معماری، چه یک سخنران یا یک کارگردان سینما، تفاوتی ندارد؛ همیشه یادتان باشد که مهارت در لندینگ یا همان پایان‌بندیِ کار، مهمترین بخش و ثمرۀ تمام تلاش‌های شما و اعضای تیم‌تان است.
‌
#یادداشت_بیست_و_یکم
#هزار_و_یک_یادداشت_معماری
@PoeticsofSpace‌

#یادداشت_بیست_و_دوم
#هزار_و_یک_یادداشت_معماری

در موقعیت‌ها و شرایط گوناگون، الگوبرداری از یک معمار ثابت نمی‌تواند کارساز باشد.

کلیپ اپل با عنوان Think Different که نخستین‌بار در سال ۱۹۹۷ با صدای استیو جابز پخش شد، تصاویر سیاه و سفید از شخصیت‌های نمادینی همچون انیشتین، لوترکینگ، گاندی، محمدعلی کلی، آملیا ارهارت، هیچکاک، پیکاسو و شماری از دیگر نوابغ را به نمایش می‌گذارد. در میان این شخصیت‌ها، تصاویر فرانک لوید رایت و ریچارد باکمینستر فولر، دو معمار آمریکایی بزرگ معاصر نیز دیده می‌شود.
@PoeticsofSpace‌

🎬 Think Different (1997)
ویدئوی تبلیغاتی اپل این‌گونه آغاز می‌شود: «تقدیم به دیوانگان. کسانی که با دنیای اطراف خود تطبیق ندارند. عصیان‌کنندگان. مشکل‌سازان. وصله‌های ناجور. کسانی که همه‌چیز را متفاوت می‌بینند و برای وضعیت موجود، احترامی قائل نیستند.»

و در ادامه از این شخصیت‌ها به‌عنوان کسانی که بشریت را به جلو سوق دادند و جهان را دگرگون ساختند، تجلیل می‌شود. این کمپین تبلیغاتی نشان داد که چگونه خلاقان - کسانی که چیزها را متفاوت می‌بینند - در واقع همان کسانی هستند که جهان را تغییر می‌دهند.
تصاویر فرانک لوید رایت و ریچارد باکمینستر فولر، دو معمار آمریکایی بزرگ معاصر نیز در میان شخصیت‌های این نمایش دیده می‌شود.
@PoeticsofSpace‌

📽🔴 #دیوید_لینچ از «خلاقیت» می‌گوید.

🟥 ایده‌ها از کجا می‌آیند و برای رسیدن به ایده چه می‌توان کرد؟

هرکاری که انجام می‌دهیم، با یک «ایده» شروع می‌شود. تا وقتی ایده نداشته باشیم، نمی‌دانیم چه کنیم. ایده‌ها همچون ماهی‌اند؛ شما ماهی‌ها را نمی‌سازید، بلکه آن‌ها را می‌گیرید. برای صید ماهی کوچک می‌توانی در سطح آب بمانی. ولی اگر می‌خواهی ماهی بزرگ بگیری، باید به عمق بروی. تمایل به یک ایده، مثل طعمه‌زدن به نوک قلاب ماهی‌گیری است. موقع ماهی‌گیری باید صبور باشی، به قلابت طعمه بزنی و صبر کنی. میل، طعمه‌ای است که ماهی‌ها - ایده‌ها - را به سمت خود می‌کشد.
[ترجمه و زیرنویس: نشر بیدگل]
@PoeticsofSpace

◼️ ‏از لینچ به‌عنوان «کارگردان رؤیاها» یاد می‌کنند، چراکه به عقیدهٔ او، مشاهدهٔ هر اثر هنری به معنای واردشدن به دنیای رؤیاهای یک انسان دیگر است.

دیوید لینچ کارگردان بزرگ سینما، تصویرگرِ توأمانِ رؤیاها و کابوس‌های بشری، در ۷۸ سالگی درگذشت.

لینچ با سبک منحصربه‌فرد خود، ترکیبی از سوررئالیسم، رؤیا و کابوس را در فیلم‌هایش به تصویر می‌کشید و مخاطبان را به دنیایی پرابهام و معمایی می‌برد. با آثار تحسین شده‌ای چون:
Mulholland Drive
Twin Peaks
Blue Velvet
Lost Highway
The Elephant Man
Wild at Heart
مجموعه‌ای از گفته‌ها و تجارب لینچ در باب خلاقیت و فراروندِ ایده‌یابی، در در کتابِ صید ماهی بزرگ جمع‌آوری شده است.
@PoeticsofSpace

📚📖 #معرفی_کتاب
نسخۀ زبان اصلی کتاب «معماریِ دیوید لینچ»، نوشتۀ ریچارد مارتین.
این کتاب نشان می‌دهد که چگونه فیلم‌های لینچ، درک عمیق‌تری از مکان‌ها و فضاهایی را به تصویر می‌کشند که در آنها زندگی می‌کنیم.
📕 The Architecture of David Lynch
🔶 Author: Richard Martin
◻️ Year: 2014
◼️Publisher: Bloomsbury Academic
@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

📚 #معرفی_کتاب
کتاب معماریِ دیوید لینچ وظیفۀ دشوارِ ساختاربخشی به خوانش‌های فضایی از آثار لینچ را برعهده گرفته است.

پنج فصل کتاب -شهرهای بزرگ و کوچک، خانه، جاده، صحنه و اتاق- بر جنبه‌های مهم معماری مرتبط با فیلم‌شناسی لینچ تمرکز دارند و تحلیل لوکیشن‌ها بر بینش معمارانی چون لوکوربوزیه، آدولف لوس و ژان نوول، و نظریه‌پردازان شهری نظیر جین جیکوبز و ادوارد سوجا استوار است؛ از صحنه‌پردازی خانگیِ فضای داخلی به سبک آدولف لوس گرفته تا بینش رابرت ونتوری به بزرگراه‌های آمریکا.

مفاهیم روانی-جغرافیاییِ چندوجهیِ شهرسازی و حرکت عابر پیاده در تضاد با انزوای حومه‌های وسیع آمریکا سبب می‌شود تا ایدۀ اضطراب جمعی در کل آثار لینچ نفوذ یابد. به‌خصوص نحوه برخورد لینچ با مفهوم همسایگی، که اسطوره آمریکای محافظه‌کار دربارۀ شهرهای کوچک آمریکایی را در هم می‌شکند. در سطح وسیع‌تر، عبور از آستانه‌ها و تجاوزات فضایی از قوی‌ترین موتیف‌های لینچ هستند. انحلال مرز عمومی و خصوصی، جایی جلوه می‌یابد که تنش بین سطوح راه‌پله‌ها، راهروها و اتاق‌خواب‌ها، فضاهای آشنا را به مکان‌هایی آسیب‌پذیر به‌ویژه در «مرزهای نامتعارف» تبدیل می‌کند.
@PoeticsofSpace‌

📕 طرح آمایش سرزمین ستیران
سند استراتژی بلندمدت ایران - ۱۳۵۶
کارفرما: سازمان برنامه و بودجه
(مهندسان مشاور ایرانی-فرانسوی ستیران در سال ۱۳۵۲ با شراکتِ شرکت فرانسویِ SCET-International که شهرت جهانی داشته است، در ایران تأسیس شد.)

این طرح بسیار مهم آمایش سرزمین به این موارد پرداخته است: ارزیابی سند بلندمدت کشور / تعیین چشم‌انداز استراتژی کشور / جمع‌آوری داده در همه بخش‌های کشور / ارزیابی پتانسیل منابع ملی / تعریف جامع توسعه استراتژیک / اجرای چشم‌انداز بلندمدت در همه بخش‌ها / برنامه سند ۴۰ساله
@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

💢 اطلاعیه رسمی بنیاد پریتزکر:
زمان اعلام برنده جایزه معماری پریتزکر۲۰۲۵ مشخص شد.

🟥 سه‌شنبه ۱۴ اسفند
ساعت ۱۷.۳۰ به وقت ایران

✴️ پریتزکر معتبرترین جایزه بین‌المللی معماری در جهان است؛ جایزه‌ای که معمولاً به‌عنوان «نوبل معماری» از آن یاد می‌شود.

@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

⭕️ برندگان جایزه معماری پریتزکر
از آغاز قرن بیست‌ویکم تاکنون:
۲۰۰۱- هرزوگ و دمورون (سوئیس)
۲۰۰۲- گِلن مورکات (استرالیا)
۲۰۰۳- یورن اوتزون (دانمارک)
۲۰۰۴- زَها حدید (عراق/بریتانیا)
۲۰۰۵- تام مِین (آمریکا)
۲۰۰۶- پائولو مندز دا روشا (برزیل)
۲۰۰۷- ریچارد راجرز (بریتانیا)
۲۰۰۸- ژان نوول (فرانسه)
۲۰۰۹- پیتر زومتور (سوئیس)
۲۰۱۰- سجیما و نیشیزاوا (ژاپن)
۲۰۱۱- ادواردو سوتو دمورا (پرتغال)
۲۰۱۲- وانگ شو (چین)
۲۰۱۳- تویو ایتو (ژاپن)
۲۰۱۴- شیگرو بان (ژاپن)
۲۰۱۵- فرای اُتو (آلمان)
۲۰۱۶- الخاندرو آراوِنا (شیلی)
۲۰۱۷- آراندا، پیژم و ویالتا (اسپانیا)
۲۰۱۸- بالکریشنا دوشی (هند)
۲۰۱۹- آراتا ایسوزاکی (ژاپن)
۲۰۲۰- مک‌نامارا و فارل (ایرلند)
۲۰۲۱- لاکاتون و واسال (فرانسه)
۲۰۲۲- فرانسیس کِر (بورکینافاسو/آلمان)
۲۰۲۳- دیوید چیپرفیلد (بریتانیا)
۲۰۲۴- ریکِن یاماموتو (ژاپن)
@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا