⭕️ با تخریب مجموعۀ پروت-ایگو (Pruitt-Igoe) در سال ۱۹۷۲ و بسیاری دیگر از این اَبَربلوک‌ها، اشتباهات شهرسازی مدرن هویدا شدند. یکی از اشتباهات گذشت‌ناپذیرِ معماریِ مبتنی بر «بزرگی»، لحظه‌ای بود که مجموعۀ خانه‌های پروت-ایگو تخریب و تصاویر تأثیرگذارِ آن‌ها بارها و بارها در سرتاسر جهان پخش شدند.

من این اتفاق را در سال ۱۹۷۷ و در کتاب «زبان معماری پست-مدرن» به‌عنوان «مرگ مدرنیسم» نام‌گذاری کردم:
«این مجوعه ساختمانی پیش از آن انفجار، توسط ساکنینش تخریب، معیوب و ازریخت‌افتاده شده بود و اگرچه میلیون‌ها دلار برای زنده نگاه داشتنش تزریق شده بود (برای تعمیر آسانسورهای خراب، پنجره‌های شکسته و رنگ‌آمیزی دوباره) اما نهایتاً به زندگی غم‌بارش پایان داده شد. بوم بوم بوم.»

- برگرفته از کتابِ «داستانِ پست‌مدرنیسم»، نوشتۀ چارلز جنکز.
@PoeticsofSpace

🔸 سوالی که دربارۀ شهرک اکباتان به‌وجود می‌آید این است که با توجه به شیب ملایم موجود در فاز۲ از شمال به جنوب، چرا از عنصر آب در قالب جویبار استفاده نشده است؟

در فایل‌های ضمیمه کتاب «شهرک اکباتان، مدنیت معاصر معماری ایران» متوجه می‌شویم که معمار کره‌ای به‌خوبی این نکته را در نظر گرفته اما مجری ایرانی به دلایلی ایده را اجرا نکرده است.
@PoeticsofSpace

⭕️ #معرفی_کتاب
کتاب تازه در حوزه نقد معماری

📖 «نقد معماری معاصر ایران: سفارتخانه‌های جمهوری اسلامی»
◼️ به کوشش: دکتر نیّر طهوری
🔶 ناشر: پژوهشکده هنر فرهنگستان هنر
◻️ ۴۸۸ صفحه - تیرماه ۱۴۰۰
@PoeticsofSpace

📚 «نقد معماری معاصر ایران: سفارتخانه‌های جمهوری اسلامی»

🔴 کتاب حاضر اولین مجلد از طرح پژوهشی دوجلدی با موضوع نقد معماری معاصر ایران در بخش ساختمان‌های دولتی است که به نقد و بررسی مهم‌ترین پروژه معماری دولتی ایران، یعنی سفارتخانه‌های جمهوری اسلامی، می‌پردازد. این کتاب به معرفی و ارزیابی اندیشه و نظر و کوشش‌های عملی شش تن از برجسته‌ترین معماران معاصر ایران برای طراحی و اجرای ساختمان‌های نمایندگی جمهوری اسلامی در خارج از کشور اختصاص دارد.

با وجود آنکه پروژه طراحی دفاتر نمایندگی ایران در خارج از کشور، از مهم‌ترین پروژه‌های معماری معاصر ایران پس از انقلاب اسلامی بوده است ولی تقریباً هیچ‌گاه چنین جامع و روشن به آن پرداخته نشده است.

مؤلف درباره اهمیت معماری سفارتخانه‌ها چنین می‌گوید: «سفارتخانه‌ها نماینده هر کشور در خاک کشوری دیگرند. سفارتخانه‌ها باید میان دو فرهنگ با ویژگی‌های مختلف ارتباط سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و هنری برقرار کنند؛ از یک سو باید معرف فرهنگ و هنر خود در کشوری دیگر باشند و از سوی دیگر چنان بر پا شوند که فریاد بیگانگی با بستر طرح خود سر ندهند...»

🔷 کتاب در سه بخش و پنج فصل به معماری معاصر ایران و ویژگی‌های آن و همچنین به معرفی طراحان و معماران و طرح‌های منتخب آنها پرداخته است: فرهاد احمدی، سفارتخانه، کنسولگری و اقامتگاه سفیر در کره جنوبی، و سفارتخانه و کنسولگری سوئد؛ داراب دیبا، سفارتخانه برلین؛ حسین شیخ‌زین‌الدین، سفارتخانه توکیو؛ علی‌اکبر صارمی، سفارتخانه و کنسولگری تیرانا؛ ایرج کلانتری، سفارت ایران در تاجیکستان؛ و اقامتگاه سفیر در ایروان ارمنستان و سفارتخانه و اقامتگاه سفیر در گرجستان؛ سیدهادی میرمیران، سفارتخانه و سرکنسولگری در تایلند و سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران در فرانکفورت آلمان، و سفارت ایران در زیمبابوه.

◼️ علاقه‌مندان به تهیه این کتاب می‌توانند از راه‌های زیر اقدام نمایند:
♦️پژوهشکده هنر، به نشانی خیابان ولیعصر، بالاتر از تقاطع امام خمینی، نبش کوچه شهید حسن سخنور، شماره ۲۹
♦️اینستاگرام: honar_ artstudies
♦️واتساپ: به شماره 09125267812
@PoeticsofSpace

«اینجا نمی‌شه به کسی نزدیک شد. آدما از دور دوست‌داشتنی‌ترن. اینجا ساختمونا بیشتر از آدما حرف می‌زنن. یا لااقل من حرفاشونو راحت‌تر می‌شونم. یکی می‌گه منو قراره بکوبن و از نو بسازن. یکی دیگه از طبقه‌های تازه‌اش میگه. این یکی، دوست قدیمیِ منه. با تک‌تکِ آجراش حرف می‌زنم و فکر می‌کنم اونم به هیچ ساختمونی به‌اندازۀ من نزدیک نیست. شعرای قدیمی رو توی گوش ساختمونای قدیمی زمزمه می‌کنم. چون به نظرم با این حرفا جورترن.»

🔴 مهدی احمدی در نقش استاد
🎬 فیلم شب‌های روشن (۱۳۸۱)
🔶اقتباس از رمان فیودور داستایفسکی
@PoeticsofSpace

⭕️ «با ساختمان‌های شهر آشنا هستم. وقتی از خیابان رد می‌شوم مثل این است که به استقبالم می‌آیند، با همۀ پنجره‌هایشان به من نگاه می‌کنند و با زبانِ بی‌زبانی با من سخن می‌گویند. بعضی‌هایشان را خیلی دوست دارم. یکی از آن‌ها خیال دارد امسال تابستان یک معمار بیاورد برای معالجه‌اش. من هم تصمیم دارم هر روز سری به او بزنم مبادا معمار خداناخواسته در معالجه‌اش کوتاهی کند. اما ماجرای آن خانۀ نقلی گلی‌رنگ را فراموش نمی‌کنم. نمی‌دانید چه عمارت آجری ملوس دلچسبی بود. وقتی با آن پنجره‌های قشنگش به آدم نگاه می‌کرد یا وقتی به ساختمان‌های زمخت و بدترکیب و پُرافادۀ مجاورش نگاه می‌کرد راستی‌راستی کیف می‌کردم.»

📖 شب‌های روشن - فیودور داستایفسکی
@PoeticsofSpace

🔴 رونمایی مارک زاکربرگ از کانسپتِ متاورس (Metaverse) برای دنیای مجازی.

◼️ معماری در چنین دنیایی چگونه خواهد بود؟
◼️ آیا ذهن و بدن از هم جدا می‌شوند؟
احتمالاً انسان‌ها ترجیح خواهند داد که بدن‌شان در تخت‌خواب بماند و ذهن در دنیای مجازی سیر کند.
@PoeticsofSpace

⭕️ زاکربرگ: افراد به‌جای این‌که محتوای اینترنت را تماشا کنند، در اینترنت «خواهند بود».

او در ارائه‌ای از خانه‌اش، دیدگاه خود را از فراجهان به‌عنوان دنیایی مجازی بیان کرد که در آن، مصرف‌کنندگان با وجود دور بودن از یکدیگر احساس می‌کنند که در خانۀ خود هستند و احساسِ «حس بودن» می‌کنند. این پلتفرم به کاربران امکان می‌دهد که آواتارها و فضاهای دیجیتالی خود را سفارشی کنند، دفتر دیجیتال خود را با عکس، فیلم و حتی کتاب تزئین نمایند.

کانسپت Metaverse پدیده‌ای جذاب برای تجربیات مجازی غوطه‌ور است که انسان به‌صورت آنلاین از طریق مدل سه‌بعدیِ خود حرکت می‌کند. «ما معتقدیم که متاورس جانشین اینترنت موبایل خواهد بود. مهم نیست چقدر از یکدیگر دور هستیم؛ قادر خواهیم بود خودمان را به‌صورت کاملاً فراگیر ابراز کنیم.»

زاکربرگ در راستای این کانسپت، در حال کار بر روی پروژه‌ای با عنوان «infinite office» است که به کاربران اجازه می‌دهد از طریق واقعیت مجازی، فضای کار ایده‌آل خود را طراحی کنند.
@PoeticsofSpace