Church on the Water
Architect: Tadao Ando
Location: Hokkaido, Japan
Year: 1988
محراب کلیسا به بیانِ تادائو آندو
@poeticsofspace
Architect: Tadao Ando
Location: Hokkaido, Japan
Year: 1988
محراب کلیسا به بیانِ تادائو آندو
@poeticsofspace
Church on the Water
Architect: Tadao Ando
Location: Hokkaido, Japan
Year: 1988
محراب کلیسا به بیانِ تادائو آندو
@poeticsofspace
Architect: Tadao Ando
Location: Hokkaido, Japan
Year: 1988
محراب کلیسا به بیانِ تادائو آندو
@poeticsofspace
پرسش: معماری چهوقت آغاز میشود؟
پاسخی کوتاه: هنگامیکه کاربرِ فضا، گلدانی را در آن قرار میدهد.
(عکس از محمدرضا رحیمزاده)
@poeticsofspace
پاسخی کوتاه: هنگامیکه کاربرِ فضا، گلدانی را در آن قرار میدهد.
(عکس از محمدرضا رحیمزاده)
@poeticsofspace
دو مجلد جديد از دانشنامه فلسفه استنفورد، انتشارات ققنوس:
«مارتين هايدگر»، ۱۹۲ صفحه، قطعِ پالتویی.
«رويكردهای پديدارشناسانه به اخلاق و تكنولوژی اطلاعات»، ۸۴ صفحه، قطعِ پالتویی.
@poeticsofspace
«مارتين هايدگر»، ۱۹۲ صفحه، قطعِ پالتویی.
«رويكردهای پديدارشناسانه به اخلاق و تكنولوژی اطلاعات»، ۸۴ صفحه، قطعِ پالتویی.
@poeticsofspace
پدیدارشناسی معماری (۱)
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
پدیدارشناسی معماری (۲)
ادموند هوسرل
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
ادموند هوسرل
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
پدیدارشناسی معماری (۳)
مارتین هایدگر
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
مارتین هایدگر
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
پدیدارشناسی معماری (۴)
کریستین نوربرگ-شولتز
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
کریستین نوربرگ-شولتز
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
پدیدارشناسی معماری (۵)
آلبرتو پرز-گومز
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
آلبرتو پرز-گومز
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
پدیدارشناسی معماری (۶)
یوهانی پالاسما
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
یوهانی پالاسما
برگرفته از کتاب نظریههای پسامدرن در معماری، نوشتۀ کیت نسبیت، ترجمۀ محمدرضا شیرازی.
@poeticsofspace
برگزیدۀ بخش «فرهنگی» در مسابقه «ساختمانِ سال» سایت آرکدیلی.
Elbphilharmonie Hamburg by Herzog & de Meuron, 2016.
@poeticsofspace
Elbphilharmonie Hamburg by Herzog & de Meuron, 2016.
@poeticsofspace
معماریِ متأثر از زمينه و بستر
دربارۀ فیلارمونی هامبورگ، اثر معماران سویسی هرزوگ و دمورون
هرزوگ و دمورون، دید اشتباه بسیاری از معماران را در مورد معماری ندارند که دچار سوءِتفاهم شده و معماری را به عنوان یک آرم یا ایدئولوژی شخصی مینگرند؛ مانند فرانک گری یا زاها حدید. ساختمانهای حدید یک آرم، یک لوگوی شخصی هستند و هنوز هم مانند ساختمان حدید دیده میشوند. بستر و زمینه برایشان اهمیت اصلی را ندارد، بلکه معماری آنها متأثر است از ایدئولوژی و امضای خودشان، و در نتيجه بايد در يك مسير خاص باشد. یا ریچارد مایر که همیشه در حقیقت یک نوع معماری را تکثیر میکند. ساختمانهای هرزوگ و دمورون اما غیر قابل پیشبینی و متفاوت هستند. چرا؟ زیرا به بستر و زمینۀ پروژه (مکان، شهر، کاربری، عموم مردم، فرهنگ و...) و نه به نام تجاری، آرم شخصى و تکثیر یک ایدئولوژی پاسخگو هستند. هر بستری، هر زمینهاى، اثر انگشت خودش را دارد و اگر این اثر انگشت را بفهمیم و كشف كنيم، معماری غیر قابل پیشبینی میشود و به یک لوگوی شخصی تنزل نمییابد. معماری صرفاً دیزاین نیست.
- برگرفته از مقالۀ يك روزنامه آلمانى به نقل از منوچهر سیدمرتضوی
@poeticsofspace
دربارۀ فیلارمونی هامبورگ، اثر معماران سویسی هرزوگ و دمورون
هرزوگ و دمورون، دید اشتباه بسیاری از معماران را در مورد معماری ندارند که دچار سوءِتفاهم شده و معماری را به عنوان یک آرم یا ایدئولوژی شخصی مینگرند؛ مانند فرانک گری یا زاها حدید. ساختمانهای حدید یک آرم، یک لوگوی شخصی هستند و هنوز هم مانند ساختمان حدید دیده میشوند. بستر و زمینه برایشان اهمیت اصلی را ندارد، بلکه معماری آنها متأثر است از ایدئولوژی و امضای خودشان، و در نتيجه بايد در يك مسير خاص باشد. یا ریچارد مایر که همیشه در حقیقت یک نوع معماری را تکثیر میکند. ساختمانهای هرزوگ و دمورون اما غیر قابل پیشبینی و متفاوت هستند. چرا؟ زیرا به بستر و زمینۀ پروژه (مکان، شهر، کاربری، عموم مردم، فرهنگ و...) و نه به نام تجاری، آرم شخصى و تکثیر یک ایدئولوژی پاسخگو هستند. هر بستری، هر زمینهاى، اثر انگشت خودش را دارد و اگر این اثر انگشت را بفهمیم و كشف كنيم، معماری غیر قابل پیشبینی میشود و به یک لوگوی شخصی تنزل نمییابد. معماری صرفاً دیزاین نیست.
- برگرفته از مقالۀ يك روزنامه آلمانى به نقل از منوچهر سیدمرتضوی
@poeticsofspace
برندگان جایزۀ پریتزکر 2017:
گروه معماری RCR از اسپانیا
(RCR Arquitectes)
Rafael Aranda
Carme Pigem
Ramon Vilalta
@PoeticsofSpace
گروه معماری RCR از اسپانیا
(RCR Arquitectes)
Rafael Aranda
Carme Pigem
Ramon Vilalta
@PoeticsofSpace
هیئت داوران با اعلام اسامی رافائل آراندا، کارمه پیژم و رامون ویلالتا بهعنوان برندگان جایزۀ پریتزکر 2017، جایزهای که معمولاً بهعنوان نوبل معماری از آن یاد میشود، همه را غافلگیر کرد.
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
در بیانیۀ هیئت داوران جایزۀ پریتزکر ۲۰۱۷ آمده است:
رافائل آراندا، کارمه پیژم و رامون ویلالتا، نزدیک به سی سال در کنار هم با رویکردی آگاهانه و اندیشمندانه به معماری پرداختهاند. آثار آنها بهطور تحسینبرانگیز و شاعرانهای، نیازهای سنتی معماری برای زیبایی کالبدی و فضایی را همراه با عملکرد و دستساختگی برآورده میکند. اما آنچه که این گروه را متمایز میسازد، رویکردشان به معماری است. رویکردی که ساختمانها و مکانهایی میآفریند که همزمان محلی و جهانیاند.
این گروه اسپانیایی، در جهت همپیوند باقیماندن با ریشههایشان، دفترشان را در زادگاهشان، اُلُت واقع در کاتالونیای اسپانیا بنیان نهادند که واکنشی بود به تقاضاها برای کلانشهریشدن. رویکرد خلاقانۀ آنها، آمیزهای از ایدهها و گفتوگوی مداوم است. همۀ آثار آنها، حس مکان شگرفی دارند و بهشدت با چشمانداز پیرامون در ارتباط هستند. این پیوند، از درک و فهم تاریخ، توپوگرافی طبیعی، آداب و رسوم و فرهنگها و...، و نیز مشاهده و تجربۀ نور، سایه، رنگها و فصول گوناگون سرچشمه میگیرد. در پروژههای این گروه، مکانیابی ساختمانها، انتخاب مصالح و هندسۀ طرح، همواره در جهت تأکید بر محیطهای طبیعی و کشاندن آنها به درون ساختمان است.
@PoeticsofSpace
رافائل آراندا، کارمه پیژم و رامون ویلالتا، نزدیک به سی سال در کنار هم با رویکردی آگاهانه و اندیشمندانه به معماری پرداختهاند. آثار آنها بهطور تحسینبرانگیز و شاعرانهای، نیازهای سنتی معماری برای زیبایی کالبدی و فضایی را همراه با عملکرد و دستساختگی برآورده میکند. اما آنچه که این گروه را متمایز میسازد، رویکردشان به معماری است. رویکردی که ساختمانها و مکانهایی میآفریند که همزمان محلی و جهانیاند.
این گروه اسپانیایی، در جهت همپیوند باقیماندن با ریشههایشان، دفترشان را در زادگاهشان، اُلُت واقع در کاتالونیای اسپانیا بنیان نهادند که واکنشی بود به تقاضاها برای کلانشهریشدن. رویکرد خلاقانۀ آنها، آمیزهای از ایدهها و گفتوگوی مداوم است. همۀ آثار آنها، حس مکان شگرفی دارند و بهشدت با چشمانداز پیرامون در ارتباط هستند. این پیوند، از درک و فهم تاریخ، توپوگرافی طبیعی، آداب و رسوم و فرهنگها و...، و نیز مشاهده و تجربۀ نور، سایه، رنگها و فصول گوناگون سرچشمه میگیرد. در پروژههای این گروه، مکانیابی ساختمانها، انتخاب مصالح و هندسۀ طرح، همواره در جهت تأکید بر محیطهای طبیعی و کشاندن آنها به درون ساختمان است.
@PoeticsofSpace
رافائل آراندا، یکی از اعضای گروه RCR که برندۀ پریتزکر ۲۰۱۷ شدهاند، بیان کرده است: «همواره سعی کردهایم نوعی معماری خلق کنیم که مردم آن را 'احساس کنند' - که حواس را برانگیزد.»
@PoeticsofSpace
@PoeticsofSpace
اتمسفر چندحسی بهمثابه واسطۀ دگرگونی ادراک انسان از فضای معماری در اثر برجستۀ گروه RCR، برندۀ پریتزکر 2017.
Les Cols Pavilions / RCR Arquitectes
Location: Girona, Spain
Year: 2005
@PoeticsofSpace
Les Cols Pavilions / RCR Arquitectes
Location: Girona, Spain
Year: 2005
@PoeticsofSpace
* معماریِ احساس
پاویونهای Les Cols، از آثار جالب توجه گروه اسپانیایی RCR (برندگان جایزۀ معماری پریتزکر ۲۰۱۷)، هستند. خلق اتمسفر چندحسی و تأکید بر احساس و ادراک بدنمند، کیفیت ممتاز و متمایز این اثر است؛ از این حیث، این پروژه شباهت بسیاری با حمام آب گرم والس در سوئیس، اثر پیتر زومتور دارد که پیشتر در سال ۱۹۹۶ اجرا شده بود.
به تأسی از دیدگاههای موریس مرلو-پونتی، نویسندۀ کتاب پدیدارشناسی ادراک، باید اذعان کرد که معنا در هنر و معماریِ پس از مدرن، به بدن بازمیگردد؛ بدنی که همواره بهعنوان هستۀ معناساز، در تمامی تجاربمان حضور دارد. همانطور که آلبرتو پرز-گومز، نظریهپرداز برجستۀ معماری معاصر به زیبایی بیان کرده است: «ما نه تنها بدن 'داریم'؛ بلکه بدنهایمان 'هستیم'.»
@PoeticsofSpace
لینک پروژه در سایت آرکدیلی:
http://www.archdaily.com/703751/les-cols-pavilions-slash-rcr-arquitectes
پاویونهای Les Cols، از آثار جالب توجه گروه اسپانیایی RCR (برندگان جایزۀ معماری پریتزکر ۲۰۱۷)، هستند. خلق اتمسفر چندحسی و تأکید بر احساس و ادراک بدنمند، کیفیت ممتاز و متمایز این اثر است؛ از این حیث، این پروژه شباهت بسیاری با حمام آب گرم والس در سوئیس، اثر پیتر زومتور دارد که پیشتر در سال ۱۹۹۶ اجرا شده بود.
به تأسی از دیدگاههای موریس مرلو-پونتی، نویسندۀ کتاب پدیدارشناسی ادراک، باید اذعان کرد که معنا در هنر و معماریِ پس از مدرن، به بدن بازمیگردد؛ بدنی که همواره بهعنوان هستۀ معناساز، در تمامی تجاربمان حضور دارد. همانطور که آلبرتو پرز-گومز، نظریهپرداز برجستۀ معماری معاصر به زیبایی بیان کرده است: «ما نه تنها بدن 'داریم'؛ بلکه بدنهایمان 'هستیم'.»
@PoeticsofSpace
لینک پروژه در سایت آرکدیلی:
http://www.archdaily.com/703751/les-cols-pavilions-slash-rcr-arquitectes
ArchDaily
Les Cols Pavilions / RCR Arquitectes
Completed in 2005 in Girona, SpainThe program aims to provide a place to rest overnight next to Les Cols restaurant. The place is the isolated area surrounding the farmhouse Les Cols...