⭕️ آوانگاردبودن در معماری – کامران دیبا

◼️رضا دانشور: گفتی آوانگاردا هستن که چیزا رو جلو می‌برن. مفهوم آوانگارد چیه برای تو؟

◻️ کامران دیبا: آوانگارد یعنی پیشگام بودن و پیش‌قراول‌بودن. لغتش از این می‌آد که توی جنگ، گروه کوچکی می‌رفت جلوتر از بقیه، نگاه می‌کرد، بررسی می‌کرد و شبیخون می‌زد. صف اول لشگر بود و خطر بیش‌تری داشت. این خاصیتِ پیشرو بودنه، مخاطره‌آمیزه.

توی هنر و معماری، این دربارهٔ خلاقیته. برای پیشگام‌بودن، یک شخصیت شورشی لازمه که اصول پذیرفته‌شده رو زیر سؤال ببره. مخاطره‌اش اینه که می‌تونه این قدم به‌صورت قهقرایی از آب دربیاد یا در مسیر تاریخ نباشه و به بن‌بست بخوره و به مقصودش نرسه.
@PoeticsofSpace

⭕️🖋 گفت‌وگو با فرانک گری در TED - سال ۲۰۰۲
◾️ (با زیرنویس فارسی)

معمارها معمولاً این‌طور دربارۀ کارشان صحبت می‌کنند: «ببینید، من نگران زمینۀ کار هستم، من نگران بافت شهری‌ام، من به‌فکرِ مشتری‌هایم هستم، من نگران بودجه‌ام و به‌موقع کار را تمام می‌کنم.»

من همیشه می‌گویم: «خب بعدش چی؟» فرض کنید تمام مسائل را حل کردید. همۀ کارهای لازم را انجام دادید. کار را خوب تمام کردید. مشتری‌ها را دوست داشتید. شهر را دوست داشتید. تو آدم خوبی هستی و کارت خوبه. اما بعدش چی؟ چه چیزی را به معماری اضافه می‌کنی؟
@PoeticsofSpace‌ | بوطیقای فضا

🔴🖋 گفت‌وگو با فرانک گری در TED - سال ۲۰۰۲

اکثرِ معمارها این‌طور دربارۀ کارشون صحبت می‌کنند: «ببینید، من نگران زمینۀ کار هستم، من نگران بافت شهری‌ام، من به‌فکرِ مشتری‌هایم هستم، من نگران بودجه‌ام و به‌موقع کار را تمام می‌کنم.» انگار به دیگران می‌گویند «ببینید من آدم خوبی هستم.» مثل این می‌ماند که خودت را پاک‌سازی کنی.

[موزه گوگنهایم] بیلبائو نشتی نداد و از این بابت بهش افتخار می‌کنم! یک بار از MIT برای یک پروژه با من مصاحبه می‌کردند و مسئولین تأسیسات را به بیلبائو فرستادند. سه روز باران آمد. آن‌ها اطراف موزهٔ بیلبائو راه می‌رفتند، زیر گوشه‌های آن را وارسی می‌کردند و دنبال چیزهایی می‌گشتند. می‌خواستند بدانند که سطل‌ها کجا پنهان شده‌‌اند! چون دیگران معمولاً سطل می‌گذارند زیر حفره‌های ساختمان. اما ساختمانِ من بی‌نقص بود! هیچ نشتی در محل وجود نداشت و این خیلی عالی بود!

چون خیلی از ساختمان‌ها نشتی دارند. احتمالاً داستان فرانک لوید رایت را شنیده‌اید؛ وقتی خانمی زنگ زد و گفت: «آقای رایت، من روی مبل نشسته‌ام و همین‌طور آب روی سرم می‌ریزد». رایت جواب داد: «خانم، مبل‌تان را جابه‌جا کنید.»

چند سال بعدازآن، مشغول ساخت خانه‌ای کوچک کنار دریا برای نورتون سیمون بودم. منشی‌اش، که فرد بسیار سرسختی بود، به من زنگ زد و گفت: «آقای سیمون پشت میزش نشسته‌اند و آب دارد روی سرشان می‌ریزد.» و من داستان فرانک لوید رایت را برایش تعریف کردم!

من همیشه می‌گویم: «خب بعدش چی؟»
فرض کنید تمام مسائل را حل کردید. همۀ کارهای لازم را انجام دادید. کار را خوب تمام کردید. مشتری‌ها را دوست داشتید. شهر را دوست داشتید. تو آدم خوبی هستی و کارت خوبه. اما بعدش چی؟ چه چیزی را به معماری اضافه می‌کنی؟

این همان چیزی‌ است که همیشه برایم جالب بوده، این‌که بیانِ (اکسپرسیونِ) شخصی کار چیست؟ موزه بیلبائو، به نظر من، نشان می‌دهد که می‌توان این بیان شخصی را داشت، و درعین‌حال، به تمام مسائل پایه‌ای و ضروری پاسخ داد: این‌که با شهر مناسبت دارد.

من فکر می‌کنم که این مسئله اصلی است؛ این‌که «بعدش چی». اما در واقعیت، معمولاً معمارها را برای این کار استخدام نمی‌کنند. بلکه استخدام‌شان می‌کنند تا کار را تمام کنند و از بودجه بالا نزنند. آن‌ها ارزش واقعی معمار را درک نمی‌کنند.
@PoeticsofSpace

⭕️ برای زادروزِ #فیودار_داستایفسکی،
نویسندۀ بزرگ روسی (۱۸۸۱-۱۸۲۱).

* متن فوق برگرفته از این نوشته‌های #یوهانی_پالاسما است:
۱. مقالۀ «هویت، حریم و سکونت‌گاه: پدیدارشناسی خانه» در کتابِ «پرسش‌های ادراک، پدیدارشناسی معماری».
۲. کتاب «چشمان پوست: معماری و ادراکات حسی».
۳. کتاب «دست متفکر: حکمت وجودِ متجسد در معماری».

@PoeticsofSpace

🔴 تقدیم به دوست‌دارانِ داستایِفسکی.
[بخشی از مقدمۀ دکتر حمیدرضا آتش‌برآب، مترجم]
@PoeticsofSpace

📚 #معرفی_کتاب
📕بازداشتگاه صورتی: نیروهای پنهانی که طرز فکر، احساس و رفتار آدمی را شکل می‌دهند.
▪️نوشتۀ آدام آلتر
▫️ترجمۀ هوشمند دهقان
🔹۳۴۴ صفحه، چاپ دوم ۱۳۹۸
🔸انتشارات ترجمان علوم انسانی

🎯 آدام آلتر پرده از واقعیتی برمی‌دارد که در نگاه اول به نظر اغلب ما ساده‌لوحانه است. او برای اثبات ادعای خود به آزمایش‌های تجربی‌ای ارجاع می‌دهد که به‌صورت دقیق و علمی انجام شده‌اند و با زبانی ساده و گیرا نشان می‌دهد انواع عوامل محیطی چگونه بر روند زندگی ما، احساسات، تصمیم‌گیری‌ها و انتخاب‌های ما تأثیر می‌گذارند.

🖊آلتر عوامل محیطی را به‌طور کلی به سه دستهٔ دنیای درون ما، دنیای میان ما و دنیای پیرامون ما تقسیم می‌کند. عواملی مثل نام‌ها، برچسب‌ها و نمادها مربوط به دنیای درون ما هستند. دنیای میان ما را عواملی مثل حضور دیگران، خصوصیت‌های افراد دیگر و فرهنگ تشکیل می‌دهند و دنیای پیرامون ما شامل رنگ‌ها، مکان‌ها و آب‌وهواست.

📌برای کسب اطلاعات بیشتر و خرید کتاب به این لینک مراجعه کنید: kebr.it/bzds
@PoeticsofSpace

📚 مطالعۀ ۲۰ صفحۀ ابتدایی از کتابِ بازداشتگاه صورتی: نیروهای پنهانی که طرز فکر، احساس و رفتار آدمی را شکل می‌دهند.

@PoeticsofSpace

🔸 #معرفی_کتاب
📚📖 هندبوکِ تئوری معماری SAGE
یکی از کامل‌ترین کتاب‌های نظریه‌های معماری

🎯هندبوک تئوری معماری، تازه‌ترین نظریه‌های دو دهۀ گذشته معماری را گردهم آورده است. این کتاب، طیف گسترده‌ای از مباحث جغرافیایی، تاریخی و نهادی را مطرح می‌کند و نظریه‌های مرتبط در هر حوزه را با یکدیگر تطبیق می‌دهد. در این مجموعه، تئوری معماری از بیرون گسترش می‌یابد تا مفاهیم میان‌رشته‌ای در گفتمان‌های مرتبط با معماری را دربرگیرد.

🖋 این کتاب به‌عنوانِ راهنمایی جامع و شفاف در حوزهٔ دشوار و چالش‌برانگیزِ تئوری معماری، می‌تواند مورداستفادۀ دانشجویان، استادان و معماران حرفه‌ای قرار گیرد. کتاب به هشت بخش تقسیم شده است: قدرت، تمایز، بدن‌مندی / زیبایی، لذت، افراط / ملیت، نمایش، مدرنیته / تاریخ، حافظه، سنّت / طراحی، عمل، تولید / تکنولوژی، علم، مجازی / طبیعت، منظر، پایداری / شهر، کلان‌شهر، سرزمین.
@PoeticsofSpace

📕The SAGE Handbook of Architectural Theory
◾️Year: 2012
◽️English, 753 pages
📖پی‌دی‌اف «هندبوک تئوری معماری»
(نسخۀ انگلیسی)
@PoeticsofSpace

⭕️نظر سعدی دربارۀ اولویت محتوا بر فرم،
نه‌تنها در معماری، بلکه در زندگی.

البته که اولویت محتوا بر فرم، لزوماً بیان‌گرِ برتری‌اش نیست. ازنظرِ بسیاری، فرم، به معنای محقق‌کردنِ همۀ ظرفیت‌های ایده یا محتواست: فرم، امر نامرئی را به امر مرئی تبدیل می‌کند.

#یادداشت_یکم
#هزار_و_یک_یادداشت_معماری
@PoeticsofSpace

🔺[سری جدید از مطالب کانال «بوطیقای فضا»، شامل هزار و یک یادداشتِ کوتاه و گاه بلند دربارۀ معماری است که به مرور منتشر خواهند شد. این اولین شماره از این مجموعه است.]