همه چیز تو اسلام آباد بد نبود، اتفاقا پیشرفت‌هایی هم بود.

ما کوتاه نیومدیم؛ باید مواد غنی‌شده از ایران خارج بشه و تعهد بدن که دنبال سلاح هسته‌ای نمیرن.

دیگه توپ تو زمین ایرانه، اگه قبول کنن که توافق خوبی خواهیم داشت و اگه نکنن، دیگه انتخاب خودشونه.

یکی از دلایلی که پاکستان رو ترک کردیم این بود که فهمیدیم تیم ایرانی اختیار نهایی واسه توافق نداشت؛ باید برمی‌گشتن تهران و از رهبر یا فرد دیگه‌ای تأیید می‌گرفتن.
اونا با بستن تنگه، تروريسم اقتصادی راه انداختن و ماهم دیگه اجازه نمی‌دیم کشتی از ایران خارج بشه، می‌دونیم این محاصره خیلی واسشون مهمه و فشار اقتصادی وحشتناکی بهشون وارد میشه.
اونا بدون سلاح هسته‌ای این‌طور فشار اقتصادی به جهان وارد می‌کنن، حالا تصور کنید بمب هسته‌ای داشته باشن؛ اونوقت دیگه نمیشه جلوشون رو گرفت.