ساختمان گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف، خانه‌ای که سال‌ها پناهگاه پرسشگری، نقد و گفت‌وگو بود، زیر بمباران کینه‌توزانه ویران شد. کلاس‌هایی که در آن‌ها از استدلال، آزادی و حقیقت سخن می‌رفت و دیوارهایی که شاهد جست‌وجوی مدام برای فهم جهان بودند و خاطرات بسیاری از اهالی علم و فلسفه را در خود جای داده بودند، به تلی از خاک بدل شدند. ما اعضای انجمن علمی فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف، انزجار خود را از این توحش و نیز کشتار مردمِ ایران آشکارا اعلام می‌کنیم و در برابر این جنایت می‌ایستیم؛ نه فقط از آن رو که خانه فکری‌مان ویران شد، بلکه وجدان اخلاقی و تعهد معرفتی‌مان اجازه نمی‌دهد کشتار و جنگ را در هیچ شکل و قالبی عادی بپنداریم. ما در کنار ویرانه‌های خانه فکری‌مان ایستاده‌ایم تا گواه و ثبت‌کننده این واقعه تاریک باشیم و بر این باوریم که بنای آگاهی و تعهد ما به حقیقت، از میان همین آوارها، استوارتر از پیش قد برخواهد افراشت.
تفکر و اندیشیدن در زیر آوار مدفون نمی‌شود.

«انجمن علمی فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف»

روایتی میدانی «آوش» از تهاجم نظامی به دانشگاه صنعتی شریف در گفت‌وگو با ابراهیم آزادگان

حمله با موشک به قلب عقلانیت

چگونه موشک‌ها به قلب هوش مصنوعی کشور اصابت کرد؟

✍️ گزارش احسان محمدی

در نخستین ساعات روز 17 فروردین 1405 و 38 امین روز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به دانشگاه صنعتی شریف حمله شد. در این حمله بیشترین آسیب به ساختمان‌های گروه فلسفه علم و مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه که میزبان دیتاسنتر دانشگاه صنعتی شریف بود، وارد شد که این قسمت مهم‌ترین زیرساخت هوش مصنوعی کشور به حساب می‌آمد. این گفت و گو با «ابراهیم آزادگان» مدیرگروه پیشین و استاد دانشگاه صنعتی شریف درباره روندی است که پس از حمله به این دانشگاه رخ داد.

حمله آمریکا و اسرائیل به دانشگاه صنعتی شریف، فقط ضربه‌ای فیزیکی به یک ساختمان یا یک مرکز آموزشی نبود؛ این حمله در عمل نشانه‌ای از هدف‌گرفتن نمادهای دانایی، نهاد علم و حافظه دانشگاهی ایران بود. شریف صرفاً یک دانشگاه فنی نیست، بلکه یکی از ستون‌های تولید دانش مدرن در ایران است و گروه فلسفه علم آن، طی دو دهه اخیر نقشی فراتر از یک واحد دانشگاهی ایفا کرده است. این گروه با پیوند دادن فلسفه، علم، منطق، بستری برای تربیت نسلی از پژوهشگران فراهم کرد که توانسته فضای فلسفه در ایران را از سطح ترجمه‌محور و تکراری، به سمت تحلیل‌های دقیق‌تر و گفت‌وگوی جدی با فلسفه معاصر سوق دهند. بسیاری از مباحث مهم فلسفه علم، فلسفه ذهن، فلسفه زبان و منطق جدید، در سال‌های اخیر از مسیر همین حلقه علمی وارد فضای عمومی‌تر فلسفه ایران شد و به شکل‌گیری زبان تازه‌ای در نقد علمی، آموزش و تولید مقاله کمک کرد؛ بنابراین ضربه به شریف، ضربه به یک «زیرساخت فکری» بود، نه فقط یک نهاد آموزشی.

در تاریخ جنگ‌ها، دانشگاه‌ها همیشه از نخستین قربانیان بوده‌اند؛ چون دانشگاه محل تولید آینده است و جنگ، دقیقاً با آینده دشمنی دارد. از ویرانی دانشگاه‌های اروپا در جنگ جهانی تا بمباران مراکز علمی در خاورمیانه، با یک الگوی تکرار شونده رو به روییم: حذف دانش به مثابه حذف امکان بازسازی. اما آنچه این حمله را تلخ‌تر می‌کند، وجود تناقضی عمیق در دل مدرنیته غربی است؛ همان تفکری که فلسفه‌اش بر عقلانیت، روشنگری، آزادی دانشگاه و کرامت دانش استوار بود، امروز در قالب موشک و بمب بر سر محیط دانشگاه فرود می‌آید. گویی عقلانیتی که قرار بود جهان را از خشونت نجات دهد، در لحظه بحران به ابزار توجیه خشونت تبدیل شده است. این تناقض فقط سیاسی نیست، فلسفی است، یعنی جایی که تمدنی مدعی گفت‌وگو و عقلانیت، دانشگاه را هدف می‌گیرد، در واقع به بنیان‌های فکری خودش شلیک می‌کند.

https://avash.ir/n/QcS

پاپ مخالف نظریه جنگ عادلانه؛
جنگ علیه ایران عادلانه نبود
 
پاپ لئو چهاردهم، رهبر کاتولیک‌های جهان در گفت‌وگو با خبرنگاران به پرسشی پیرامون جنگ علیه ایران پاسخ داد.
 
او در پاسخ به این سوال که آیا جنگ علیه ایران می‌تواند جنگ عادلانه تلقی شود، گفت:

هیچ جنگ عادلانه‌ای وجود ندارد.

 
گفتنی است؛ این پرسش پس از آن مطرح شد که جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور دولت آمریکا، برای دفاع از اقدامات نظامی علیه ایران به نظریه «جنگ عادلانه» استناد کرده بود.

@PhilSciAUT