چند پند از آقای اسپنی:
منطقه( محله تولد و زندگی) مهم نیست، منطقی بودن آدم مهمه.
به دیگران در حدی خوبی کن که خودت به چالش نی‌افتی.
به دیگران اعتماد نکن، اگر هم کردی کنترل شده باشه.

سال‌ها بعد رنج ما سوال امتحان تاریخ است و کودکی ما را فحش می‌دهد که چرا امتحانش را سخت‌تر کردیم.
شاید هم تاریخ رنجمان را، سرگذشت‌مان را، ناممان را، غممان را، تنهاییمان را و ما را فراموش کند. کسی دلسوز ما نیست، ما تنهاییم.

و رنج قصه‌ایست ترژادیک بی پایان که قهرمانش ماییم؛ بیدار می‌شویم، رنج می‌کشیم، می‌میریم، بیدار می‌شویم، رنج می‌کشیم، می‌میریم، بیدار می‌شویم...

ادیت از ملیکا