اقتصاد جهانی وارد عصر جدیدی از «جنگ اقتصادی» شده و کشورها ابزارهای مالی، فناوری و زنجیره‌های تأمین را به سلاح تبدیل می‌کنند. در این میدان، تسلط بر حوزه‌هایی مثل تراشه‌های پیشرفته و مواد معدنی حیاتی چین، مسیرهای انرژی کلید موفقیت است. اما احتیاط شرط است؛ چرا که استفاده بی‌رویه از این اهرم‌ها می‌تواند دشمنان را به سمت جایگزین‌سازی سوق دهد و پایه‌های قدرت را در بلندمدت فرسایش دهد.

برای موفقیت در این کارزار، وضوح در هدف‌گذاری ضروری است؛ خواه هدف تحقیر باشد، تضعیف دشمن، یا اجبار وی به تغییر رفتار.

تشدید تدریجی فشارها اشتباه است، زیرا این کار به رقبا فرصت تطبیق می‌دهد. قدرت‌های بزرگ باید بدانند که جنگ اقتصادی پیش از هر چیز یک آزمایش استقامت سیاسی است که در آن حفظ حمایت عمومی و ثبات اقتصادی، به اندازه ابزارهای فشار اهمیت دارد.
در نهایت، آینده اقتصاد جهانی احتمالاً به شکل بلوک‌های هماهنگ خواهد بود.
(برگرفته از مقاله ادوارد فیشمن در فارن افرز)

@PeperoniAnalysis

https://www.instagram.com/reel/DZQFKyvIASg/?igsh=MWs4bnh5Y2l5ZzIyMg==

پست رو ببینید

یکی از دوستان ازم پرسید بیام تو بورس؟
چند دقیقه گپ زدیم ببینم راجع به اقتصاد و بورس چطوری فکر می‌کنه.
هفت هزار و نهصد و شصت و سه بار از واژگانِ قطعا، حتما، صد درصد، اصلا، هیچ وقت و ... استفاده کرد.

گفتم به درد این بازی نمی‌خوری.

پیش‌نیاز ورود به بازار، تفکر در چارچوب احتمالات و عدم قطعیت هست.

اگر در فضای قطعی فکر می‌کنید و تصمیم می‌گیرید، احتمالا به زودی تک سهم می‌شوید و خواهید باخت.

@PeperoniAnalysis

اخبار رو با نفت دابل چک کنید

https://www.instagram.com/reel/DZVRJwMotqm/?igsh=MXZ0bnJ4cDUzdHY1Mw==

.
یکی از دوستان که به من لطف داشت، پیام داد و بابت تولید محتوا تشکر کرد.

من از این زاویه به کاری که می‌کنم نگاه نکردم، فکر نمی‌کردم تولید محتوا می‌کنم.

تصورم اینه که صرفا با شیادان و با رویافروشان، دارندگانِ ادبیات سخیف، مبارزه می‌کنم.
درواقع درحال تولید محتوا نیستم، در حال مبارزه هستم.
.

این بخشی از یادداشت‌های محمدعلی فروغی هست، در سال ۱۹۱۹ در راه سفر به کنفرانس صلح پاریس.

بخشی دیگر از یادداشت‌های فروغی
(بعد از جنگ جهانی اول، حدود ۱۰۰ سال پیش)

دوستان
گمونم همه چیز در این دنیا تکراریست.
@PeperoniAnalysis

سلام دوستان
در رابطه با توافق باید دقت کنیم که ما هنوز ذیل بند هفت منشور ملل متحد هستیم و اگر واقع‌بین باشیم باز کردن گره تحریم‌ها یک اقدام کوتاه مدت نیست و نسبت به ترامپ در این زمینه بدبین هستم.

با چند فعال در حوزه سرمایه‌گذاری گفتگو کردم، آنچه انتظار دارند حذف سایه جنگ و بهبود فضای کسب و کار و رفع ابهامات و برگشت به وضعیت صادرات و واردات شبیه به ۱۴۰۴ هست.

از طرف دیگه امید دارم زمانی که تقاضا برای ارز به دلیل تقاضای واردکنندگان تقویت میشه، انتظارات تورمی کاهش پیدا کنه و دولت هم بتونه تا حدی نرخ ارز توافقی رو کنترل کنه.

ضمنا فراموش نکنیم که وارد فصل ناترازی انرژی شدیم و تولید برخی از محصولات انرژی‌‌بَر مثل سیمان محدود شده، بعید می‌دونم مثلاً سیمانی‌ها بتوانند فعلا بیش از ۲۵ درصد از ظرفیت خودشون رو تولید کنند.
بنابراین در یک نگاه واقع‌بینانه باید ریسک‌ها و فرصت‌های اقتصاد کشور رو در کنار هم ببینیم و تحلیل کنیم.
ارادتمند، فلفلانی
@PeperoniAnalysis

نگاه سیستمی به جای تقلیل‌گرایی جغرافیایی

اخیرا دیدم خیلی‌ها برتری ما در تنگه هرمز رو فقط به برتری جغرافیایی ربط می‌دهند، به نظرم این نگاه و تحلیل دقیق نیست، من ماجرا رو اینطوری می‌بینیم:

از منظر تفکر سیستمی، توانایی امروز ایران در مدیریت تنگه هرمز حاصل برهم‌کنش چندین مؤلفه در یک سیستم پیچیده است، نه صرفاً یک متغیر ایستا مثل «موقعیت جغرافیایی». جغرافیا در این سیستم نقش «زیرساخت فیزیکی» را ایفا می‌کند، اما بدون سایر حلقه‌ها از جمله فناوری، راهبرد، سازمان‌دهی، اراده سیاسی هرگز به یک «قابلیت عملیاتی» تبدیل نمی‌شود. به عبارت دیگر، جغرافیا شرط لازم است نه کافی.

در سیستم دفاعی ما، سه حلقهٔ اصلی به هم متصل شده‌اند: توسعه فناوری موشکی و مین‌های دریایی، راهبرد «سلب دسترسی» و الگوی تعامل با تهدید که به نظرم کسینجر هم بهش بی توجه نبود، و ساختار نیروی دریایی مبتنی بر قایق‌های تندرو و جنگ نامتقارن به عنوان سازوکار اجرایی. این حلقه‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در یک محیط باریک مثل تنگه هرمز، مزیت ناوگان عظیم متعارف امریکا را خنثی کنند. چنین طراحی‌ای حاصل دهه‌ها یادگیری و انطباق‌پذیری است احتمالا.

از طرف دیگه،
اگر جغرافیا به تنهایی تعیین‌کننده بود، در دورهٔ تسلط پرتغال و انگلیس بر جنوب ایران، نیروی ایرانی نیز می‌توانست تنگه را ببندد. اما در آن زمان سیستم دفاعی ایران فاقد سه حلقهٔ حیاتی بود: فناوری روز در برابر کشتی‌های جنگی پیشرفته اروپایی، یک راهبرد عملیاتی مشخص برای سلب دسترسی، و ارادهٔ متمرکز سیاسی برای سرمایه‌گذاری پایدار بر توان دریایی. در نتیجه، آن سیستم شکست خورد و تسلط خارجی‌ها ادامه یافت. این مقایسه تاریخی به نظرم ثابت می‌کند که متغیر جغرافیا به تنهایی ناتوان است.

پس توانایی امروز حاصل تکامل سیستم است،
بنابراین، آنچه امروز دیده می‌بینم یعنی توانایی ایران در اختلال اراده‌شده بر تردد تنگه، برآیند هم‌افزایی بین جغرافیا، فناوری، راهبرد هوشمند و اراده سیاسی است. هر یک از این مؤلفه‌ها بدون دیگری کارآمدی لازم را ندارند.

البته من نمیتونم منکر این بشم که ما نتونستیم این برتری رو به دستاورد عملیاتی در فضای اقتصادی تبدیل کنیم و داریم بابتش هزینه فرصت نسبتا بالایی می‌پردازیم که بعدا خودش رو در جایی نشان خواهد داد.

ارادتمند، فلفلانی
@PeperoniAnalysis

نمودار قیمت نفت، اخبار توافق رو تایید کرد.

ما چه شدیم؟
به نظرم در اقتصاد ایران، توانایی تطبیقی خانوارها و بنگاه‌ها با شرایط سخت اقتصادی به شکلی قابل توجه تقویت شده.
این تاب‌آوری (که به نظرم در حال پایان هست و به آستانه تحمل نزدیک شده) در برابر پدیده‌هایی همچون تورم مزمن چند ساله بیش از ۳۵ درصد و قطعی‌های مقطعی برق، تحمل نوسانات دلار و تحمل محدودیت‌های دسترسی به منابع بانکی همراه شده.
در مجموع، این چهار سازوکار رفتاری نشون میده که عاملان اقتصادی، با بازتعریف عقلانی انتظارات خود، نقطه‌ی مرجع تصمیم‌گیری را به سمت واقعیت‌های موجود جابه‌جا کردند، منظورم اینه که داریم خودمون رو تطبیق می‌دیم.

من فکر می‌کنم دولت باید از این فرصتِ ناشی از افزایش تحمل‌پذیری اجتماعی استفاده کنه و هر چه سریعتر دریچه‌هایی را باز کنه که بتواند امید را به جامعه تزریق کنه. این دریچه‌ها همون مسیرهای روشن و ملموس برای بهبود معیشت و کاهش نااطمینانی هستن و مهمترین این دریچه‌ها، بدون تردید، رفع تحریمهاست که امیدوارم محقق بشه.

@PeperoniAnalysis

امروز کنفرانس خبری وارش (رئیس جدید فدرال رزرو آمریکا) بعد از جلسه FOMC نشون داد واقعا چقدر منافع بلندمدت کشور در آمریکا مهم هست و تغییر افراد، تغییری در سیاست‌های پولی ایجاد نمی‌کنه و همون سیستم به خوبی کار می‌کنه.

خلق چنین سیستمی سخت نیست.
@PeperoniAnalysis

افزایش نرخ سود بانکی

بانک مرکزی گفته ممکنه تغییراتی در نرخ سود بانکی ایجاد کنه،
این موضوع در ظاهر بیانگر افزایش نرخ سود سپرده و تسهیلات بانکی از سطوح ۲۴ درصدی به ترتیب به ۳۴ درصدی است، اما در بطن خودش بیشتر یک همسان‌سازی با نرخ واقعی حاکم بر بازاره که همین الان در اوراق دولتی حدود ۴۰ درصد موجود هست.

بازار سرمایه چطور میشه؟
با توضیحی که دادم، این تغییر اسمی، نرخ بهره بدون ریسک ۴۰ درصدی و در نتیجه P/E تعادلی بازار سهام سرمایه (محدوده ۵ تا ۵.۵ واحد) رو دستخوش تحول بنیادین نمی‌کنه، اما ریسک اصلی همچنان کسری بودجه و سناریوی انتشار اوراق تا سقف ۲۰۰۰ همت است که در صورت تحقق، می‌تونه نرخ اوراق رو به کانال ۴۵ درصد برسونه.

نهایتا ماهیت تورمی اقتصاد و قدرت خرید سپرده‌گذاران همچنان وابسته به متغیرهای کلان‌تری مانند نرخ ارز و رشد نقدینگی باقی می‌مونه و به نظرم این تغییر رو صرفاً باید یک اقدام اصلاحی برای نزدیک شدن به واقعیت‌های مالی تلقی کرد.

به طور کلی بد نیست واسه اینکه برخی از ریسک های رکود اقتصادی رو پوشش بدیم، بخشی از سبد رو به صندوق‌هایی مثل زیتون (مختلط)، تمشک (صندوق در صندوق) و اعتماد (درآمد ثابت) و ... اختصاص بدیم.

@PeperoniAnalysis

سلام دوستان
نشریه تفکر سیستمی در اقتصاد منتشر شد.
در لینک زیر بخوانید و به ما بازخورد دهید.

مطالعه و دانلود نشریه

ارادتمندم

اخباری که از توافق میاد، واقعا مثبت هست.
تصمیم‌گیری‌های وزارت اقتصاد و بانک مرکزی هم به نظر واقعا مثبت میاد.
حافظه‌ی تاریخی ما باعث شده در زمانی که با حجم زیادی از اخبار مثبت مواجه میشیم، بیشتر از همیشه نگران باشیم.
نمی‌دونم خوش‌بین باشم یا بدبین.
@PeperoniAnalysis

تصمیم عاقلانه نظام آموزشی چین در حذف ۱۲ هزار رشته دانشگاهی؛
ضرورت آموزش عالی بی در و پیکر ایران!


چین در یکی از بزرگ‌ترین بازنگری‌های نظام آموزش عالی خود، طی چهار سال گذشته بیش از ۱۲ هزار رشته دانشگاهی را حذف یا تعلیق کرده و همزمان بیش از ۱۰ هزار رشته جدید را به دانشگاه‌های کشور افزوده است.

این اقدام بخشی از تلاش پکن برای مقابله با بحران فزاینده بیکاری جوانان و تطبیق آموزش عالی با نیازهای بازار کار آینده به شمار می‌رود.

بر اساس داده‌های وزارت آموزش چین، بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ حدود ۳۰ درصد از کل رشته‌های دانشگاهی این کشور دستخوش تغییر شده‌اند.
بیشترین حذف‌ها در حوزه‌های هنر، علوم انسانی، زبان‌های خارجی و مدیریت رخ داده است؛ رشته‌هایی که از نگاه سیاست‌گذاران چینی دیگر تناسبی با نیازهای اقتصادی کشور ندارند یا فرصت‌های شغلی کافی برای فارغ‌التحصیلان فراهم نمی‌کنند.

(نقل قول از صادقی از کانال دوستدار سقراط بله)

به چنین چیزی در کشور شدیداً نیاز داریم.

تحلیل سقاین

در صفحه ۱۳ و ۱۴ نشریه تحلیل چند نماد بورسی را بخوانید.


مطالعه و دانلود نشریه

ارادتمندم

همه ما به دلالان خودرو یارانه می‌دیم:

خودروهای سال ۱۴۰۴ جمعا ۱۸۰۰ همت از کارخانه خارج شدن، ولی توی بازار آزاد ۲۳۰۰ همت قیمت خوردن!
یعنی ۵۰۰ همت اختلاف!

این ۵۰۰ همت مال کیه؟ مال دلال‌ها و واسطه‌هاست. مردم با قیمت کارخانه نمی‌خرن، با قیمت آزاد می‌خرن.
این اختلاف یعنی هر خانواده‌ای میلیون‌ها تومان اضافه میده، اونم نه به خودروساز، بلکه به دلال.

@PeperoniAnalysis

آن سوی واقعه پیداست، بیا تا برویم.