.

به نام خدای روزی دهنده❤️

سلام بچه‌ها، امیدوارم حالتون خوب باشه.
اگر بخوام درباره‌ی مسیر کنکور و چیزهایی که قراره توی «پایا» با هم پیش ببریم صحبت کنم، احتمالاً حرف خیلی طولانی میشه؛ برای همین ترجیح دادم اولین صحبت‌مون رو با یه جمله شروع کنیم که فکر می‌کنم تمام مسیر کنکور رو میشه توی اون خلاصه کرد:
رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود
بچه‌ها، قبل از اینکه بخوایم بریم سراغ منابع، برنامه‌ریزی، انتخاب دبیر و کلاس و مشاور و هزار تا چیز دیگه، یه چیز رو باید از همه مهم‌تر بدونیم؛
کنکور یه مسیر یک‌روزه و یک‌ماهه نیست.قراره وارد یه مسیر طولانی و پرپیچ‌وخم بشیم؛ مسیری که ممکنه یه روز خوب پیش بره و یه روز نه، یه روز کلی انگیزه داشته باشیم و یه روز حتی حوصله‌ی درس خوندن هم نداشته باشیم.پس چیزی که قبل از هر چیزی بهش نیاز داریم، صبوری و استواریه.قرار نیست از همون روز اول همه‌چیز عالی باشه. قرار نیست یه برنامه‌ی فوق‌العاده بچینیم و هیچ‌وقت ازش عقب نیفتیم. قرار نیست هیچ آزمونی رو خراب نکنیم.
مهم اینه که اگر یه جایی زمین خوردیم، همون‌جا مسیرمون رو تموم‌شده ندونیم؛ دوباره بلند بشیم و ادامه بدیم.بعد از اینکه اینو فهمیدیم، تازه می‌رسیم به بقیه‌ی انتخاب‌ها؛
اینکه چه منابعی استفاده کنیم، چه دبیر یا کلاسی برامون مناسبه، چطور برنامه‌ریزی کنیم، آیا اصلاً به مشاور نیاز داریم یا می‌تونیم خودمون مسیرمون رو مدیریت کنیم و خیلی چیزهای دیگه.قرار نیست همه‌ی اینا رو یک‌دفعه تصمیم بگیریم.
توی «پایا» قراره قدم‌به‌قدم درباره‌ی همین مسیر با هم صحبت کنیم، انتخاب‌ها رو بررسی کنیم و سعی کنیم هر چیزی که برای این مسیر لازم داریم، با فکر و آگاهی انتخاب کنیم.
پس فعلاً فقط یه چیز رو یادتون باشه:آهسته رفتن اشکالی نداره؛
مهم اینه که وای نایستیم.
چون آخر این مسیر، قرار نیست کسی برنده باشه که فقط یه مدت خیلی خوب شروع کرده؛
کسی به مقصد می‌رسه که پایا بوده و ادامه داده. 🌱

خوش اومدین به پایا؛
برای ادامه دادن. 🤍

مشاور لازم داریم؟
همه‌ی بچه‌ها لزوماً به مشاور نیاز ندارن.اگه دوازدهمی هستین و هنوز دقیق نمی‌دونین مسیر کنکورچطوریه، چه آزمونی براتون مناسبه، چه منابعی استفاده کنین، کدوم درستون ضعیفه یا قویه و اصلاً به کلاس یا آموزش نیاز دارین یا نه، داشتن مشاور می‌تونه خیلی کمکتون کنه.ولی اگه چند ساله پشت کنکورین و مسیر رو می‌شناسین، سطح خودتون و نقاط قوت و ضعفتون رو می‌دونین و می‌تونین برای خودتون برنامه بریزین، لزوماً نیازی به مشاور ندارین.
داشتن مشاور = قبولی قطعی نیست
نداشتن مشاور = شکست قطعی نیست

مشاور خوب چه کسیه ؟
مشاور شما لازم نیست حتماً رتبه دو رقمی، دانشجوی پزشکی یا دندانپزشکی باشه.اینکه مشاورتون دانشجوی این رشته‌ها نباشه، به این معنی نیست که مشاور خوبی نیست؛ همون‌طور که پزشکی یا دندانپزشکی خوندن هم به‌تنهایی تضمین نمی‌کنه که مشاور خوبی باشه یا حتماً باعث موفقیت شما بشه.چیزی که مهمه اینه که خودش توی مسیر کنکور یه موفقیت نسبی داشته باشه، این مسیر رو بشناسه و بتونه دانش‌آموزش رو درست راهنمایی کنه.پس رتبه و رشته‌ی دانشگاهی، به‌تنهایی ملاک انتخاب مشاور نیست.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مشاور خوب، شخصی‌سازیه.مشاور باید اول شما رو بشناسه؛سطحتون، پایه‌تون، نقاط قوت و ضعفتون و شرایطتون رو بررسی کنه.بعد بر اساس همینا برای شما برنامه و منبع مناسب انتخاب کنه.حتی آزمون آزمایشی هم نباید برای همه یکسان باشه.اینکه «همه قلمچی میرن، پس شما هم برو» مشاوره نیست!
مشاور خوب برای همه یک نسخه نمی‌پیچه.مشاور باید پیگیر شما باشه.اگه چند روز درس نخوندین، فقط نگه «بیشتر بخون»؛ باید بفهمه مشکل از کجاست و کمکتون کنه برگردین به مسیر.از طرف دیگه، خودش هم باید منظم و مسئولیت‌پذیر باشه.
زمان مشخصی برای برنامه دادن، گرفتن گزارش و پیگیری شما داشته باشه.مشاوری که خودش نظم نداره، نمی‌تونه خیلی خوب نظم رو وارد برنامه‌ی شما کنه.و اگر چند ساله پشت کنکورین، بهتره مشاوری رو انتخاب کنین که شرایط شما رو درک کنه و تجربه‌ی این مسیر رو داشته باشه.

یه نکته‌ی خیلی مهم...
صرفا نظر شخصی من هست
اگر امکانش رو دارین، پیشنهاد من اینه که مشاور هم‌جنس خودتون انتخاب کنین.ولی مهم‌تر از جنسیت، مرز حرفه‌ایه.مشاور قراره راهنما و همراه شما باشه، نه اینکه رابطه وارد مسائل احساسی بشه.چون مخصوصاً توی سن کنکور و با این همه فشار و استرس، ممکنه توجه و همراهی مشاور جنس مخالف با احساسات اشتباه گرفته بشه.رابطه‌ی شما باید مشاور و دانش‌آموز بمونه.اگه دیدین رابطه داره از این چارچوب خارج میشه، جدی بگیرینش.
و در آخر:مشاورتون رو بت نکنین!
مشاور شما خدا نیست و قرار نیست چون یه چیزی گفت، حتماً درست باشه یا به خاطرش با بقیه بحث و دعوا کنین.
کنکور یه بخش از زندگی شماست، نه تمام زندگی شما.
مشاور = راهنما، نه ناجی.
خودتون فکر کنین، سؤال بپرسین، انتخاب کنین و مهم‌تر از همه، عزت نفستون رو حفظ کنین.

برنامه‌ریزی؛ از کجا شروع کنیم؟ 📝
بچه‌ها اول از همه اینو در نظر بگیرین که چیزی که میگم قانون کلی و قطعی برای همه نیست؛ بیشتر پیشنهاد و تجربه‌ی شخصی منه.قرار نیست همون برنامه‌ی اولی که برای خودتون می‌نویسین، یه برنامه‌ی ایده‌آل و بدون نقص باشه.
اتفاقاً پیشنهاد من اینه که برای حدود سه هفته، سه بار برنامه‌ریزی کنین و هر بار ببینین کجای برنامه مشکل داشته.بعد از حدود یک ماه، خیلی بهتر خودتون رو می‌شناسین؛ می‌فهمین کجاها نقطه قوتتونه، کجاها ضعف دارین و برای هر درس واقعاً چقدر زمان لازم دارین.مثلاً ممکنه اول فکر کنین برای ۲۰ تست ریاضی به دو ساعت زمان نیاز دارین، ولی بعد از چند بار برنامه‌ریزی متوجه بشین که یک ساعت و نیم براتون کافیه.یا برای ۱۰ تست مسئله‌ی شیمی، اول ۴۵ دقیقه زمان بذارین و بعد ببینین واقعاً به این مقدار زمان نیاز دارین یا توی نیم ساعت هم می‌تونین انجامش بدین.پس اگه برنامه‌ی اولتون خوب پیش نرفت، نگران نشین و فکر نکنین بلد نیستین برنامه‌ریزی کنین.برنامه‌ریزی هم مثل خیلی چیزهای دیگه، با تجربه بهتر میشه.
یک ماه اول، بیشتر از اینکه برای اجرای یک برنامه‌ی ایده‌آل باشه، برای شناختن خودتونه. 🌱

قبل از برنامه‌ریزی، راهبرد داشته باش!
بچه‌ها قبل از اینکه بشینیم برنامه‌ی روزانه و هفتگی برای خودمون بنویسیم، باید بدونیم اصلاً قراره توی این یک سال چه مسیری رو طی کنیم.
مثلاً نمی‌شه برسیم به آذر و تازه با خودمون بگیم: «خب، من کی قراره نیمسال اول دوازدهم رو تموم کنم؟ کی یازدهم رو جمع کنم؟ کی مرور کنم؟»پس ما قبل از هر چیزی به یک راهبرد کلی نیاز داریم؛ یه چیزی که بهمون بگه قراره چه مباحثی رو چه زمانی تموم کنیم و کی مرور داشته باشیم.

راهبرد آزمون‌های آزمایشی 🎯
به نظر من یکی از بهترین راه‌ها برای داشتن این راهبرد، پیش رفتن بابرنامه‌ی آزمون‌های آزمایشیه.
آزمون‌ها به ما یک مسیر کلی میدن؛ می‌دونیم هر دو هفته قراره چه مباحثی رو بخونیم، کی آزمون بدیم و چه زمانی مرور کنیم.اما اینکه با کدوم آزمون پیش بریم، برای همه یکی نیست و باید بر اساس سطح و پایه‌ی خودمون انتخابش کنیم.پس بچه‌ها اینو در نظر بگیرین:راهبرد کلی می‌تونه مشترک باشه، اما نحوه‌ی اجرای اون باید شخصی‌سازی بشه.
یعنی همه می‌تونن از یک برنامه‌ی آزمون استفاده کنن، ولی اینکه شما چطور به اون برنامه برسین، چقدر زمان برای هر درس بذارین و از چه منابعی استفاده کنین، باید متناسب با شرایط خودتون باشه.ومخصوصاً اگر پایه‌تون ضعیفه، آزمون دادن رو جدی بگیرین.چون شما باید توی طول مسیر مرتب خودتون رو بسنجین و بدونین دقیقاً کجای مسیر قرار دارین.🌱

چک‌لیست؛ کاری که حتماً باید انجام بدین ✅
بچه‌ها، حالا که راهبرد کلیتون رو مشخص کردین و می‌دونین قراره با چه آزمونی و چه مسیری جلو برین، یه کار دیگه هست که به نظرم حتماً باید انجامش بدین.درسته که اوایلش ممکنه سخت باشه و حتی چند ساعت وقتتون رو بگیره، ولی قراره بعداً خیلی کارتون رو راحت‌تر کنه.
یه دفتر یا چند تا برگه بردارین و برای خودتون چک‌لیست درست کنین.
ولی نه یه چک‌لیست کلی برای کل درس‌ها؛برای هر درس، هر پایه و هر فصل جداگانه.

چک‌لیست رو چطور بنویسیم؟ 📝
مثلاً برای زیست دهم، فصل‌ها رو به ترتیب بنویسین و برای هر فصل، گفتارها و مباحثش رو جدا کنین.
بعد جلوی هر مبحث مشخص کنین:
🔹 آزمون آزمایشی شما چه تاریخی قراره از این مبحث سؤال بده؟
🔹 دقیقاً تا کجای مبحث باید خونده بشه؟
🔹 اگر ویدئو می‌بینین، چند جلسه برای تموم کردنش نیاز دارین؟
🔹 منبع تستتون چند تست از این قسمت داره و قراره چندتاش رو بزنین؟
مثلاً وقتی آزمون ۲۱ مهر قراره از فصل اول دهم تا گفتار دوم سؤال بده، شما دقیقاً می‌دونین تا اون تاریخ باید کجای فصل رو تموم کرده باشین.
همین کار رو برای زیست، فیزیک، شیمی و ریاضی و برای هر سه پایه‌ی دهم، یازدهم و دوازدهم انجام بدین.
اولش زمان می‌بره، ولی بعدش دقیقاً می‌دونین کجای مسیرین، چی خوندین و چی هنوز مونده.
این چک‌لیست قراره نقشه‌ی مسیرتون باشه. 🌱

حالا برنامه‌ی هفتگیمون رو بنویسیم 📝
بچه‌ها، بعد از اینکه راهبردمون رو مشخص کردیم و چک‌لیستمون رو ساختیم، حالا می‌رسیم به نوشتن برنامه‌ی یک هفته.
فقط یه نکته خیلی مهم:
برنامه‌ی ساعتی رو بذارین کنار!
اینکه مشاور از همون روز اول بیاد بگه: ۸ تا ۹ زیست، ۹ تا ۱۰ شیمی، ۱۰ تا ۱۲ فیزیک مبحث چگالی رو تموم کن...اصلاً منطقی نیست!شما هنوز دقیق نمی‌دونین برای هر کار چقدر زمان لازم دارین. ممکنه فکر کنین گفتار یک رو توی دو ساعت تموم می‌کنین، ولی در عمل سه ساعت زمان ببره.پس برنامه‌های اول و دوم شما قراره آزمون و خطا باشن.
بعد از چند هفته، کم‌کم می‌فهمین برای هر درس، هر مبحث، تست و آموزش چقدر زمان لازم دارین و برنامه‌تون واقعی‌تر میشه.

پس برنامه رو چطوری بنویسیم؟
برنامه رو بر اساس کارهایی که قراره انجام بدین بنویسین، نه ساعت دقیق.
مثلاً شنبه:
🧬 زیست دوازدهم
فصل ۱، گفتار ۱ + ۲۰ تست
→ فکر می‌کنم برای این کار ۲ ساعت زمان لازم دارم.
پس یک پارت ۲ ساعته براش می‌ذارم.
⚡ فیزیک
ویدئوی مبحث مغناطیس، جلسه اول
→ می‌دونم این مبحث ۳ جلسه ویدئو داره، پس فعلاً یک جلسه رو توی یک پارت ۲ ساعته می‌ذارم.
📐 ریاضی
۳۵ تست
→ بر اساس تجربه‌ای که از خودم دارم، زمان مناسب براش مشخص می‌کنم.
🧪 شیمی
ویدئوی آموزشی + ۱۰ تست
→ اگر مجموعاً حدود ۳ ساعت و نیم زمان لازم دارم، پارت‌های مناسب براش در نظر می‌گیرم.
یعنی اول مشخص می‌کنیم امروز دقیقاً قراره چی کار کنیم، بعد بر اساس شناختی که از خودمون داریم، زمان تقریبی براش می‌ذاریم.و اگر اوایل اشتباه کردیم و زمانمون کم یا زیاد شد، مشکلی نیست؛همین آزمون و خطاهاست که بعداً برنامه‌ی واقعی خودمون رو می‌سازه.

بچه‌ها امیدوارم حالتون خوب باشه ❤️
خب، موضوعی که می‌خوام امروز راجبش باهاتون صحبت کنم، بیشتر برای بچه‌هاییه که تازه دارن شروع می‌کنن، یا مدت‌هاست ساعت مطالعه‌شون پایینه و همیشه از این شاکین که «نمی‌تونم بیشتر از دو ساعت درس بخونم» یا «هرچی تلاش می‌کنم ساعت مطالعه‌م بالا نمی‌ره.»
بهترین پیشنهادی که می‌تونم بهتون بدم و خودم بارها دیدم جواب داده، اینه که برای خودتون پارت‌بندی داشته باشید و استراحت رو هم جزئی از برنامه‌تون حساب کنید.یعنی چی؟مثلاً فرض کنید پنجشنبه از ساعت ۷:۳۰ تا ۹:۳۰ قراره درس بخونید. این میشه پارت اول شما. بعدش حتماً برای خودتون نیم ساعت استراحت بذارید.اما یه نکته خیلی مهم این وسط هست؛ مخصوصاً برای شماهایی که تازه شروع کردید.توی استراحت اول، ترجیحاً سراغ گوشی نرید.یعنی این نیم ساعت رو واقعاً استراحت کنید. کتابتون رو ببندید، چشماتون رو ببندید، یه کم راه برید، با خانواده صحبت کنید یا هر کاری که بهتون آرامش میده انجام بدید؛ ولی تا جایی که میشه سراغ گوشی و ویدیوهای غیرآموزشی نرید.
چرا؟چون وقتی هنوز به درس خوندن عادت نکردید، اگه وسط مطالعه برید سراغ گوشی، برگشتن به درس خیلی سخت‌تر میشه.حالا پارت دوم مثلاً میشه از ساعت ۱۰ تا ۱۲.بعد از این پارت، استراحت بعدی شما می‌تونه متفاوت باشه. اگه کاری هست که دوست دارید انجام بدید، مثلاً گوشی چک کنید یا یه ویدیوی غیرآموزشی ببینید، می‌تونید توی این استراحت انجامش بدید.پس قرار نیست کلاً خودتون رو از چیزهایی که دوست دارید محروم کنید؛ فقط باید زمان استفاده ازشون رو مدیریت کنید..

یه نکته مهم دیگه هم هست بچه‌ها.این دو ساعت مطالعه‌ای که برای خودتون مشخص کردید، قرار نیست با کوچک‌ترین چیزی رهاش کنید. قرار نیست بگید «امروز حوصله ندارم، پس این پارت رو نمی‌خونم.»البته منظورم شرایط واقعاً خاص و اتفاقات جدی زندگی نیست ؛ اما در حالت عادی، باید یاد بگیرید وقتی برای خودتون یک پارت مشخص کردید، تا آخرش پای اون پارت بمونید.
و من نمی‌خوام بهتون بگم این کار آسونه.اتفاقاً کار سختیه.مخصوصاً روزهای اول که هنوز به درس خوندن عادت نکردید، ممکنه دو ساعت کامل نشستن و مطالعه کردن براتون خیلی سخت باشه. ولی هدف ما توی روزهای اول این نیست که یک‌دفعه به ساعت مطالعه خیلی بالا برسیم.هدف اولمون عادت‌سازیه.باید یاد بگیرید چطور بشینید، چطور تمرکز کنید، چطور حواستون رو جمع کنید و چطور وقتی حوصله ندارید، باز هم پارتتون رو کامل کنید.بعد که این عادت شکل گرفت، کم‌کم ساعت مطالعه رو بالا می‌بریم.قرار نیست کسی که امروز دو ساعت می‌خونه، فردا خودش رو مجبور کنه ده ساعت بخونه.کم‌کم می‌رسیم به سه ساعت، چهار ساعت، پنج ساعت و بعد بیشتر.
چون وقتی به درس خوندن عادت کنید، چیزی که امروز براتون سخته، بعداً دیگه اون‌قدر سخت نخواهد بود.
و یه نکته دیگه هم اینکه پارت پیشنهادی برای همه یکی نیست.ممکنه یکی بتونه یک ساعت و نیم کامل مطالعه کنه، یکی یک ساعت و چهل‌وپنج دقیقه و یکی هم دو ساعت.این کاملاً به شرایط و میزان تمرکز خودتون بستگی داره.

نهایی اولویت ماست یا کنکور؟

انتخاب دبیر

تقدیر؛
نتیجه تصمیم‌هایی که می‌گیرید.

سلام بچه‌ها، امیدوارم حالتون خوب باشه 🌱
موضوع بعدی اینه که از ویدیوهای پارسال دبیرها استفاده کنیم یا امسال؟
ببینید، این نکته رو در نظر بگیرید که لزوماً چون یک دبیر امسال جزوه و کلاسش رو تغییر داده، به این معنی نیست که حتماً باید کلاس امسال رو ببینیم. تجربه سال‌های قبل نشون داده که حتی با تغییر سطح و سبک سوالات کنکور، خیلی از دبیرها تغییرات خیلی زیادی توی جزوه‌هاشون ندادن.به نظرم برای بیشتر درس‌ها، اگر ویدیوهای پارسال رو دارید، باهاشون ارتباط می‌گیرید و سطح خودتون هم مناسبه، همون‌ها کاملاً قابل استفاده‌ان.مخصوصاً اگر آفلاین در دسترستونه و راحت‌تر می‌تونید ازشون استفاده کنید.
اما برای بعضی درس‌ها که تغییراتی داشتن و سطح سوالات امسال متفاوت‌تر از همیشه بوده، مثل فیزیک، بهتره بررسی کنید ببینید دبیرتون جزوه و تدریس امسالش رو واقعاً آپدیت کرده یا نه. اگر تغییرات مهمی داشته، ترجیحاً از کلاس‌های امسال استفاده کنید.پس در نهایت قرار نیست بگیم همه حتماً کلاس امسال یا حتماً کلاس پارسال رو ببینن. سطح خودتون، تغییرات اون درس و کیفیت جزوه دبیر رو در نظر بگیرید و بعد انتخاب کنید.
و یه نکته مهم دیگه هم اینه که در بیشتر مواقع، کلاس‌های دبیرهای سال قبل همچنان می‌تونن کاملاً جوابگو باشن. وقتی سطح کنکور بالاتر میره، قرار نیست انتظار داشته باشیم دبیر همه‌چیز رو به جای ما حل کنه.کسی که باید بیشتر تلاش کنه و زمان بیشتری برای تست زدن، تمرین و حل سؤال بذاره، خود شما هستید.پس خیلی درگیر این نباشید که حتماً باید جدیدترین کلاس یک دبیر رو ببینید؛ مهم‌تر از اون، اینه که از منبعی که انتخاب کردید درست استفاده کنید و خودتون بیشتر تمرین و تست داشته باشید.

فاصله‌ی تهران تا شیراز با ماشین حدود ۱۰ ساعته.یعنی اگه ساعت ۱۲ ظهر حرکت کنی و بدون توقف تو مسیر باشی، در بهترین حالت ساعت ۱۰ شب می‌رسی.
اگه ساعت ۱ حرکت کنی → ۱۱ شب می‌رسی.
اگه ساعت ۲ حرکت کنی → ۱۲ شب می‌رسی.
اگه ساعت ۳ حرکت کنی → ۱ بامداد...
خیلی ساده‌ست؛هرچی دیرتر حرکت کنی، دیرتر به مقصد می‌رسی.
نمی‌تونی ساعت ۳ ظهر حرکت کنی و انتظار داشته باشی ساعت ۹ شب برسی.البته... می‌تونیا! 😂
ولی احتمالاً قراره توی مسیر یه بلایی سرت بیاد!
کنکور هم همینه.
اگه امروز شروع نکردی، فردا هم می‌تونی شروع کنی...
پس‌فردا هم می‌تونی...ولی یه جایی می‌رسی که می‌بینی زمانی که از دست دادی، دیگه قابل برگشت نیست.پس قرار نیست از فردا بهتر شروع کنیم؛
از همون جایی که هستیم، شروع می‌کنیم. 🌱

پایا_برای_ادامه_دادن