پایا_برای_ادامه_دادن

«نخواستید؛ همین.»

این حرفای بیرحمانه خیلی زیباست.
هرچیزی که واقعی باشه و انگیزشی نباشه رو دوست دارم.
الان اگه مشاورای کنکور و چنل دارا میگفتن:" عه نخوندی؟
عیببب نداره عزیزم
پایان شبه سیه سفید است
ما به ارزوهامون زنده ایم
فلانی ۵ سال قبول نشد ولی سال ۶ ام قبول شدپس تو هم میشی "
نخیرموفقیت اونم تو کنکور
با مظلوم نمایی و بهانه اووردن بدست نمیاد.حق انتخاب دارید!
اگر درس نمیخونیدخودتون نخواستید!انتخاب خودتونه!!!!
نخواستیددددد.

مرور؛ چطور و چه زمانی مرور کنیم؟

ببینید، ما دو نوع مرور داریم.یه سری مرورها هستن که توی تایم‌های پرت انجام می‌شن.مثلاً دارید ناهار می‌خورید و ده دقیقه وقت دارید؛ می‌تونید نصف گفتار زیست رو مرور کنید.یا شب می‌خواید بخوابید و هنوز خوابتون نبرده؛ می‌تونید چندتا مفهوم شیمی یا چندتا فرمول فیزیک رو مرور کنید.این مرورها قرار نیست توی برنامه‌تون یه زمان جداگانه داشته باشن.هدفشون اینه که از همین تایم‌های پرت، درست استفاده کنید.

اما یه سری مرورهای اصلی هم داریم که باید براشون زمان مشخص توی برنامه بذارید.
مثلاً فرض کنید یه برنامه دو هفته‌ای برای آزمون دارید. هفته اول درس رو می‌خونید و هفته دوم تست و تمرین می‌کنید. حالا مثلاً پنجشنبه رو برای مرور یه مبحث مثل «تنفس» زیست دهم می‌ذارید. اونجا دیگه قراره با خیال راحت کتاب، نکات و تست‌های مهمتون رو مرور کنید و برای این کار زمان و انرژی مشخص بذارید.

یه نوع مرور دیگه هم مرورهایی هست که طبق برنامه آزمون آزمایشی انجام می‌دید.
مثلاً توی برنامه آزمون نوشته شده فلان تاریخ باید مباحث زیست دهم رو مرور کنید. اون روز دیگه باید برای مرور مباحث قبلی وقت بذارید، تست‌های نشانه‌دارتون رو دوباره بزنید، نکات مهم رو بخونید و مطالب رو تثبیت کنید.
یه نکته خیلی مهم هم اینه که از همون روزی که شروع به خوندن یه مبحث می‌کنید، تاریخ مطالعه و مرورش رو ثبت کنید.چون اگه می‌خواید یه مطلب واقعاً توی ذهنتون بمونه، نباید فقط یک بار بخونید و رهاش کنید. باید در فاصله‌های مشخص، مثلاً یک تا دو هفته یک‌بار، دوباره برگردید و مرورش کنید.
این کار باعث می‌شه وسط سال که حجم درس‌ها زیاد شد، ندونید کدوم درس رو خوندید و کدوم رو نه. دقیقاً می‌دونید هر مبحث رو چند بار مرور کردید و الان نوبت کدوم مبحثه.
در نهایت، مرور قرار نیست یه کار پیچیده و استرس‌زا باشه.فقط کافیه از همون اول، مرورهاتون رو ثبت کنید و براشون برنامه داشته باشید.اینطوری مسیرتون خیلی واضح‌تر و هموارتر می‌شه و وسط سال کمتر دچار سردرگمی می‌شید.

انواع تست و اینکه کجا باید از هرکدوم استفاده کنیم؟ 📝

در تست‌های آموزشی، زمان اهمیت زیادی نداره؛ چون هدف ما یادگیری و کامل‌تر کردن آموزشه.بعد از اینکه یک مبحث رو با ویدئو یا درسنامه مطالعه کردید، تست‌های همون مبحث رو شروع کنید.مثلاً اگر ۱۰۰ تست دارید، تست‌ها رو به دو قسمت زوج و فرد تقسیم کنید.اگر بعد از مطالعه وقت داشتید، همون روز تست آموزشی رو شروع کنید؛ اگر نه، می‌تونید از روز بعد شروع کنید.هر تستی که براتون مهمه، نکته جدیدی داره یا اشتباه می‌زنید رو حتماً نشان‌دار یا هایلایت کنید

وقتی تست‌های آموزشی یک مبحث تموم شد، می‌ریم سراغ تست‌های زمان‌دار.مثلاً اگر برای تست آموزشی تست‌های زوج رو کار کردید، برای تست زمان‌دار می‌تونید سراغ تست‌های فرد برید.اینجا دیگه زمان اهمیت داره؛ چون هدف این تست‌ها سنجش سرعت، دقت و مدیریت زمان شماست.پس تست‌ها رو در یک زمان معقول و مشخص بزنید.تست‌هایی که در این مرحله اشتباه می‌زنید یا براتون مشکل‌دار هستن رو هم هایلایت کنید.

وقتی یک مبحث رو کامل مطالعه کردید و تست‌های آموزشی و زمان‌دارش رو زدید، کار اون مبحث هنوز تموم نشده.بعد از مدتی، مثلاً یک ماه بعد یا هر زمانی که احساس کردید مطالب اون مبحث داره فراموش می‌شه، باید سراغ تست‌های مروری برید.هدف تست مروری اینه که مطالبی که قبلاً یاد گرفتید دوباره فعال بشن و میزان فراموشی شما کمتر بشه.

و در آخر:

برنامه‌ریزی؛ از کجا و چطور شروع کنیم؟

پرسش‌ امروز | مشاور خوب از کجا پیدا کنیم؟

پرسش امروز
سالیانه یا نکته‌وتست؟ کدوم برای شما مناسبه؟

چرا؟ چون دوره‌های سالیانه آموزش کامل‌تری دارن و فرصت بیشتری برای یادگیری، تمرین و تست زدن در اختیارتون می‌ذارن.

از خودتون یک آزمون تعیین‌سطح بگیرین؛ مثلاً در زیست یا شیمی.
اگر درصدتون زیر ۲۰٪ شد، احتمالاً هنوز به آموزش کامل و پایه‌ای نیاز دارین و بهتره سراغ دوره‌ی سالیانه برین.

ممکنه با خودتون بگین:«سالیانه خیلی طولانیه! باهاش به همه‌ی مباحث نمی‌رسم.»اما این نکته رو در نظر بگیرین که طولانی‌تر بودن دوره، لزوماً به معنی عقب موندن نیست.
مثلاً ممکنه یک دبیر، فصل اول شیمی دهم رو در دوره‌ی نکته‌وتست در یک جلسه جمع کنه؛ اما همون مبحث در دوره‌ی سالیانه طی چند جلسه آموزش داده بشه، با توضیح کامل‌تر، تمرین و تست‌های بیشتر.

ما بعد از تست زدن معمولاً با سه حالت مواجه می‌شیم:

وقتی تستی رو درست می‌زدم، اول کنار شماره سؤال یه تیک می‌زدم؛ یعنی این تست رو درست زدم و ایده خاص یا نکته جدیدی هم برام نداشته.دلیل این کارم هم این بود که توی مرورهای بعدی، وقتی به این تست می‌رسیدم، بدونم لازم نیست دوباره وقتم رو برای حل کردنش بذارم و می‌تونم ازش رد بشم.اما بعد از زدن تیک، دیگه خود سؤال رو هایلایت نمی‌کردم.می‌رفتم سراغ گزینه‌ها و اگر بین گزینه‌ها نکته‌ای می‌دیدم که برام مهم بود یا احتمال می‌دادم در آینده فراموشش کنم، همون گزینه رو هایلایت می‌کردم.پس برای تستی که درست زده بودم:
یه نکته دیگه هم این وسط وجود داشت:اگر یه تستی رو می‌دیدم که مثلاً بیشتر گزینه‌هاش نکات مهمی داشتن و برای هایلایت کردن مجبور بودم دو سه تا یا حتی همه گزینه‌ها رو رنگی کنم، دیگه گزینه‌ها رو جداگانه هایلایت نمی‌کردم.شماره اون تست رو هایلایت می‌کردم.چون وقتی حتی با وجود درست زدن، چندین گزینه از یه تست برای من نکته داشتن، احتمالاً خود اون تست ارزش مرور دوباره داشت.

اینجا یه نکته مهم وجود داره من تست غلط رو همون لحظه هایلایت نمی‌کردم.کنارش با مداد یه ضربدر می‌زدم و بعد می‌رفتم سراغ پاسخنامه.نکته‌ای که باعث شده بود تست رو غلط بزنم رو بررسی می‌کردم و اگر تست محاسباتی بود، روش حلش رو هم کامل نگاه می‌کردم.بعد توی نوبت تست‌زدن بعدی، مثلاً فردادوباره برمی‌گشتم سراغ تست‌هایی که کنارشون ضربدر زده بودم.
اینجا دو حالت داشت:
حالت اول:
اگر این بار تست رو درست می‌زدم، دیگه باهاش مثل یه تست درست برخورد می‌کردم؛ یعنی طبق همون روشی که بالاتر گفتم، می‌رفتم سراغ گزینه‌ها و نکات مهمش رو هایلایت می‌کردم.
حالت دوم:
اگر دوباره هم اشتباه می‌کردم، این بار شماره سؤال رو هایلایت می‌کردم.
چون وقتی یه تست با وجود اینکه یک بار اشتباه زدم و پاسخنامه‌ش رو هم بررسی کردم، دوباره تونسته منو به اشتباه بندازه، یعنی احتمالاً ایده یا نکته‌ای داره که برای من مهمه و ممکنه دوباره توی آزمون‌های بعدی باهاش مشکل داشته باشم.پس با هایلایت کردنش، مطمئن می‌شدم که توی مرورهای بعدی دوباره برمی‌گردم سراغش.

اینجا یه تفاوتی بین تست غلط و نزده برای خودم قائل می‌شدم.وقتی یه تست رو غلط می‌زنیم، یعنی تا حدودی با ایده و مفهوم تست آشنا بودیم، اما یه جایی از دانسته‌هامون ناقص بوده یا نتونستیم درست ازش استفاده کنیم.ولی وقتی یه تست رو اصلاً نمی‌زنیم، ممکنه با یه ایده‌ای مواجه شده باشیم که اصلاً بلد نبودیم یا قبلاً باهاش برخورد نکرده بودیم.
برای همین من تقریباً همه تست‌های نزده رو هایلایت می‌کردم.
البته اینجا هم استثنا وجود داشت.
مثلاً اگر متوجه می‌شدم دلیل نزدن تست ضعف علمی نبوده و فقط به خاطر حواس‌پرتی، عجله، اشتباه خوندن صورت سؤال یا یه دلیل این‌چنینی بوده، باهاش مثل تست غلط برخورد می‌کردم.
یعنی کنارش ضربدر می‌زدم و می‌ذاشتم برای نوبت تست‌زدن بعدی.
اگر دفعه بعد درست می‌زدم → مثل تست‌های درست باهاش برخورد می‌کردم و می‌رفتم سراغ گزینه‌ها.
اگر دوباره اشتباه می‌کردم → شماره تست رو هایلایت می‌کردم.

مقدمه منابع؛ اینقدر وسواس به خرج نده

اینکه شما چه دبیری رو انتخاب می‌کنین یا از چه کتابی استفاده می‌کنین، مهمه؛ چون طبیعتاً یک منبع مناسب می‌تونه مسیر مطالعه‌تون رو راحت‌تر کنه. من هم بر اساس تجربه، درباره‌ی ویژگی‌های دبیرها و کتاب‌ها صحبت می‌کنم تا بتونین انتخاب مناسب‌تری داشته باشین.
اما حواستون باشه که منبع قرار نیست شما رو قبول کنه!

مثلاً یک نفر یک کتاب رو کامل کار می‌کنه، تست‌هاش رو بررسی می‌کنه، نکات مهم رو مشخص می‌کنه، تست‌های مهم رو نشاندار می‌کنه و برمی‌گرده سراغش. طبیعیه که از همون کتاب نتیجه بگیره.
ولی یک نفر ممکنه هر هفته دنبال منبع جدید باشه و هنوز سه صفحه از کتاب قبلیش رو هم درست نخونده باشه!