Notcoin Gift 🏴‍☠️

100,000 Notcoin

Available activations: 9,140,072

Extra bonus for Telegram Premium ⭐️

Follow the Partoca Co. | شرکت پرتوسا channel on WhatsApp: https://whatsapp.com/channel/0029VaKiD9jCBtxBqvYE4S2K

بروشور وزارت دفاع سوئد که برای شهروندان این کشور تهیه شد که در شرایط جنگی چه کاری باید انجام دهند .

🇮🇷اگر این بروشور را مفید می‌دانید با عزیزان خود به اشتراک بگذارید 🇮🇷
Partoca.ir
@partoca
04434247553
09120347468

پرتوسا، انتخاب هوشمند ساخت و ساز

Partoca.ir
@partoca
04434247553
09120347468

پرتوسا، انتخاب هوشمند ساخت و ساز

عنوان: راهنمای مطالعه جامع مبحث 19 مقررات ملی ساختمان (صرفه‌جویی در مصرف انرژی)

این راهنمای مطالعه به منظور مرور و تقویت درک شما از مبحث 19 مقررات ملی ساختمان جمهوری اسلامی ایران، با تمرکز بر صرفه‌جویی در مصرف انرژی، طراحی شده است.

بخش 1: خلاصه مطالب کلیدی
مبحث 19 مقررات ملی ساختمان ایران با هدف ارتقای کیفیت ساختمان‌ها از نظر مصرف انرژی تدوین شده است. این مبحث به چهار روش اصلی طراحی برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی می‌پردازد:

روش تجویزی (Prescriptive Method): در این روش، مشخصات اجزای مختلف پوسته خارجی، سیستم‌های مکانیکی، برقی، روشنایی و تهویه طبیعی و سیستم‌های انرژی تجدیدپذیر به صورت تفکیکی و مستقل تعیین می‌شوند. این روش ساده‌ترین و پرکاربردترین روش طراحی است، اما محدودیت‌هایی در ابعاد ساختمان، مساحت جدارهای نورگذر و اینرسی حرارتی دارد. در این روش، امکان جبران ضعف یک جزء با برتری جزء دیگر وجود ندارد و باید حداقل‌های هر بخش رعایت شود.
روش موازنه (Trade-Off Method): در این روش، تأثیر متقابل عناصر مختلف پوسته خارجی ساختمان بر ضریب انتقال حرارت ساختمان مورد نظر قرار می‌گیرد. این امکان وجود دارد که ضعف یک عنصر ساختمانی با مشخصات برتر یک یا چند عنصر دیگر جبران شود تا ضریب انتقال حرارت کل ساختمان از ضریب انتقال حرارت ساختمان مرجع کمتر باشد. با این حال، ارتقاء مشخصات حرارتی سیستم‌های مکانیکی یا الکتریکی نمی‌تواند ضعف پوسته خارجی را جبران کند و برعکس.
روش نیاز انرژی ساختمان (Energy Need Method): این روش علاوه بر در نظر گرفتن میزان انتقال حرارت ساختمان (مانند روش موازنه)، کاهش یا افزایش نیاز انرژی ناشی از نحوه بهره‌برداری، تابش خورشید، استفاده از سیستم‌های کارآمد شیشه‌بندی و سیستم‌های غیرفعال خورشیدی را نیز در محاسبات لحاظ می‌کند.
روش کارایی انرژی ساختمان (Building Energy Performance Method): در این روش، کل انرژی سالیانه مصرفی ساختمان مبنا قرار می‌گیرد و هدف این است که مصرف انرژی اولیه ساختمان طرح از میزان محاسبه شده برای ساختمان مرجع کمتر باشد. در این روش، طراحی پوسته خارجی، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی و سیستم‌های تجدیدپذیر به صورت یکپارچه و تلفیقی مورد بررسی و طراحی قرار می‌گیرند.
سطوح کیفیت یا رده‌های انرژی ساختمان:

ساختمان منطبق با مبحث 19 (EC): این حداقل استاندارد است که رعایت ضوابط اجباری بخش 4-19 و یکی از فصول 5-19 تا 8-19 برای آن الزامی است.
ساختمان کم انرژی (EC+): فراتر از رده EC است و رعایت حدود کیفیت تعیین شده در بند 2-2-1-19 برای آن لازم است.
ساختمان بسیار کم انرژی (EC++): بالاترین رده در حال حاضر و فراتر از EC+ است و رعایت حدود کیفیت تعیین شده در بند 2-3-1-19 برای آن لازم است.
ساختمان با مصرف انرژی نزدیک به صفر (ECnZ): یک رده بالاتر از EC++ است و مصرف انرژی آن برای گرمایش، سرمایش، تهویه، تأمین آب گرم مصرفی (در صورت محاسبه به روش کارایی انرژی) نزدیک به صفر است. (تا پایان سال 2018 اختیاری بود و از ابتدای سال 2020 برای ساختمان‌های جدید اروپا الزامی شده است).
ضوابط اجباری (قابل اعمال در تمامی روش‌های طراحی):

شرایط طرح داخلی: حداکثر دمای 22 درجه سلسیوس برای بار گرمایی و حداقل دمای 24 درجه سلسیوس برای بار سرمایی.
تأمین هوای تازه: حداکثر میزان هوای تازه تهویه مکانیکی نباید از 120 درصد حداقل میزان تعیین شده در مبحث 14 بیشتر باشد. در فصول گذر، محدودیتی برای تأمین هوای تازه وجود ندارد.
عایق‌کاری: تمامی لوله‌ها و مخازن آب گرم و سرد و لوله‌های حاوی مبرد و کانال‌های انتقال هوا در سیستم‌های سرمایی و گرمایی باید عایق‌کاری شوند.
بازدهی تجهیزات: تجهیزات گازسوز و برقی باید حداقل رده انرژی مطابق جداول 5-4-19 و 6-4-19 را داشته باشند.
سیستم‌های کنترلی: هر پایانه سیستم گرم‌کننده و سردکننده، هر سیستم هوارسان، هر سیستم سرمایی و گرمایی مستقل و غیرمتمرکز، سیستم‌های تأمین‌کننده آب گرم و سرد، و سیستم‌های تأمین‌کننده آب گرم مصرفی باید مجهز به سیستم‌های کنترل دمایی باشند. سیستم‌های تأمین هوای تازه و تخلیه هوا باید دارای کلید قطع و وصل باشند.
سیستم‌های پایش عملکرد: در ساختمان‌های عمومی گروه 1 و 2 با سیستم گرمایی و سرمایی مرکزی، سیستم اندازه‌گیری مصرف انرژی برای هر واحد یا بخش مستقل الزامی است.
سیستم‌های کاهنده مصرف (توصیه‌ای در رده‌های EC+ و EC++):

سیستم‌های بازیافت انرژی: شامل بازیافت انرژی از هوای خروجی (صفحه‌ای، چرخ گرمایی/انرژی، کویلی، لوله گرمایی) و بازیافت انرژی از حرارت دفع کندانسور (بازیابی کامل یا جزئی).

اکونومایزرها (سرمایش رایگان): اکونومایزر هوایی (با دمپر وزنی، فن برگشت، فن تخلیه) و اکونومایزر آبی (با چیلر آب‌خنک، هواخنک).
ذخیره‌سازی انرژی: ذخیره‌سازی محسوس (آب، محلول آبی) و ذخیره‌سازی نهان (یخ، مواد تغییر فاز دهنده PCM).
بخش 2: پرسش‌های کوتاه پاسخ (10 سوال)
مبحث 19 مقررات ملی ساختمان چه هدفی را دنبال می‌کند و چه رویکرد اصلی برای دستیابی به این هدف دارد؟ هدف اصلی مبحث 19، صرفه‌جویی در مصرف انرژی در ساختمان‌هاست. این مبحث با تعیین الزامات مربوط به پوسته خارجی، تأسیسات مکانیکی و برقی، و روشنایی، به دنبال بهبود عملکرد انرژی ساختمان و کاهش نیاز و مصرف انرژی است.
چهار روش اصلی طراحی برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی در مبحث 19 را نام ببرید و ویژگی اصلی روش تجویزی را توضیح دهید. چهار روش اصلی عبارتند از: روش تجویزی، روش موازنه، روش نیاز انرژی ساختمان، و روش کارایی انرژی ساختمان. ویژگی اصلی روش تجویزی تعیین مشخصات عناصر ساختمانی و تجهیزات به صورت تفکیکی و مستقل، بدون امکان جبران ضعف یک جزء با برتری جزء دیگر است.
مفهوم "اینرسی حرارتی ساختمان" چیست و چگونه در مبحث 19 به آن پرداخته می‌شود؟ اینرسی حرارتی به قابلیت یک ساختمان (یا بخشی از آن) در ذخیره و آزاد سازی حرارت اشاره دارد. در مبحث 19، گروه‌بندی اینرسی حرارتی ساختمان بر اساس جرم سطحی مؤثر جدارهای مختلف محاسبه می‌شود که به پایداری دمای داخلی و کاهش نوسانات حرارتی کمک می‌کند.
حداقل رده انرژی یا بازدهی برای تجهیزات گازسوز و برقی در ساختمان‌های منطبق با مبحث 19 (EC) چگونه تعیین می‌شود؟ حداقل رده انرژی یا بازدهی برای تجهیزات گازسوز و برقی در ساختمان‌های منطبق با مبحث 19 (EC) باید مطابق جداول 5-4-19 و 6-4-19 باشد که حداقل الزامات برچسب انرژی یا راندمان را برای این تجهیزات مشخص می‌کند.
سیستم‌های بازیافت انرژی (Energy Recovery Systems) چه نقشی در کاهش مصرف انرژی دارند و انواع اصلی آن‌ها کدامند؟ سیستم‌های بازیافت انرژی با بازیابی حرارت از منابع اتلاف انرژی در ساختمان (مانند هوای خروجی یا حرارت دفع کندانسور) به کاهش مصرف انرژی کمک می‌کنند. انواع اصلی آن‌ها شامل بازیافت انرژی از هوای خروجی (صفحه‌ای، چرخ گرمایی/انرژی، کویلی، لوله گرمایی) و بازیافت انرژی از حرارت دفع کندانسور (بازیابی کامل یا جزئی) هستند.
اکونومایزرها (Economizers) چه کاربردی در سیستم‌های سرمایشی دارند و انواع آن را نام ببرید؟ اکونومایزرها با بهره‌گیری از "سرمایش رایگان" (Free cooling) از هوای خنک خارج یا آب خنک برج‌های خنک‌کننده، به کاهش بار سرمایشی و در نتیجه مصرف انرژی چیلرها کمک می‌کنند. انواع اصلی آن‌ها اکونومایزر هوایی (Air-side Economizer) و اکونومایزر آبی (Water-side Economizer) هستند.
ذخیره‌سازی انرژی (Energy Storage) در ساختمان به چه منظوری استفاده می‌شود و دو نوع اصلی آن کدامند؟ ذخیره‌سازی انرژی برای پیک‌سایی مصرف انرژی، کاهش هزینه انرژی و دیماند، و افزایش ظرفیت تجهیزات موجود استفاده می‌شود. دو نوع اصلی آن ذخیره‌سازی محسوس (مانند آب یا محلول آبی) و ذخیره‌سازی نهان (مانند یخ یا مواد تغییر فاز دهنده - PCM) هستند.
"ضریب انتقال حرارت سطحی مرجع" (Û) و "ضریب انتقال حرارت طرح" (H) در روش موازنه چه تفاوت اصلی با یکدیگر دارند؟ ضریب انتقال حرارت سطحی مرجع (Û) حداکثر ضریب انتقال حرارت مجاز برای هر جزء از پوسته خارجی ساختمان است که به عنوان یک معیار ثابت در نظر گرفته می‌شود. در مقابل، ضریب انتقال حرارت طرح (H) مجموع انتقال حرارت از جدارهای مختلف پوسته خارجی ساختمان طراحی شده است که در شرایط پایدار و به ازای یک درجه سلسیوس اختلاف دما بین داخل و خارج محاسبه می‌شود و باید از مقدار مرجع کمتر باشد.
چرا در روش نیاز انرژی ساختمان، علاوه بر انتقال حرارت، به تابش خورشید و سیستم‌های غیرفعال خورشیدی نیز توجه می‌شود؟ در روش نیاز انرژی ساختمان، علاوه بر در نظر گرفتن انتقال حرارت، کاهش یا افزایش نیاز انرژی ناشی از نحوه بهره‌برداری، تابش خورشید و استفاده از سیستم‌های کارآمد شیشه‌بندی و سیستم‌های غیرفعال خورشیدی در محاسبات لحاظ می‌شود زیرا این عوامل تأثیر قابل توجهی بر بار حرارتی ساختمان و در نتیجه نیاز انرژی کلی آن دارند.
در ساختمان‌های عمومی گروه 1 و 2 با سیستم‌های گرمایی و سرمایی مرکزی، چه الزاماتی برای پایش عملکرد انرژی وجود دارد؟ در این ساختمان‌ها، نصب سیستم‌های اندازه‌گیری مصرف انرژی برای هر واحد یا بخش مستقل ساختمان الزامی است. هدف از این الزام، تعیین میزان کاهش مصرف انرژی در هر واحد یا بخش و محاسبه و عاید شدن اثرات تدابیر صرفه‌جویی در مصرف انرژی به همان واحد یا بخش است.

بخش 3: سوالات با فرمت تشریحی (5 سوال)
مبحث 19 مقررات ملی ساختمان، چهار رویکرد اصلی برای طراحی ساختمان با هدف صرفه‌جویی در مصرف انرژی ارائه می‌کند. ضمن تشریح مزایا و محدودیت‌های هر یک از این روش‌ها (تجویزی، موازنه، نیاز انرژی و کارایی انرژی)، به تفاوت‌های بنیادین آن‌ها در نحوه ارزیابی و کنترل مصرف انرژی بپردازید.
یکی از الزامات کلیدی در مبحث 19، عایق‌کاری حرارتی مناسب پوسته خارجی و تأسیسات مکانیکی است. با تأکید بر اهمیت این الزام، جزئیات مربوط به استانداردهای عایق‌کاری لوله‌ها، مخازن و کانال‌ها را شرح دهید و به نقش "پل‌های حرارتی" در کارایی عایق‌کاری و روش‌های محاسبه یا تعیین اثر آن‌ها بپردازید.
سیستم‌های کنترلی و پایش عملکرد، ابزارهای مهمی برای بهینه‌سازی مصرف انرژی در ساختمان‌ها هستند. با استناد به مبحث 19، الزامات اجباری برای نصب و عملکرد ترموستات‌ها، سیستم‌های کنترل دمای آب، کلیدهای قطع و وصل تهویه و سیستم‌های اندازه‌گیری مصرف انرژی را تشریح کرده و اهمیت آن‌ها را در مدیریت هوشمند ساختمان تبیین نمایید.
با توجه به اهمیت تأمین هوای تازه و بازدهی تجهیزات، مبحث 19 چه ضوابط اجباری و توصیه‌ای را برای این دو حوزه تعیین کرده است؟ نقش "سیستم‌های بازیافت انرژی" و "اکونومایزرها" را در بهبود کیفیت هوای داخلی و کاهش بار انرژی توضیح داده و به شرایط کاربرد توصیه‌ای آن‌ها در رده‌های انرژی EC+ و EC++ اشاره نمایید.
مبحث 19 سه رده کیفی اصلی برای ساختمان از نظر مصرف انرژی (EC, EC+, EC++) تعریف می‌کند. ضمن توضیح ویژگی‌های هر رده، به نقش "برچسب انرژی" برای تجهیزات و "اینرسی حرارتی ساختمان" در دستیابی به این رده‌ها بپردازید. همچنین، الزامات مربوط به "روشنایی طبیعی" و "چگالی توان سیستم روشنایی" را به عنوان بخشی از استراتژی‌های کاهش مصرف انرژی در ساختمان‌های با رده‌های انرژی بالاتر، مورد بررسی قرار دهید.
بخش 4: کلید پاسخ پرسش‌های کوتاه پاسخ
هدف و رویکرد مبحث 19: هدف اصلی مبحث 19، صرفه‌جویی در مصرف انرژی در ساختمان‌هاست. رویکرد اصلی آن تعیین الزامات فنی برای عناصر و تجهیزات ساختمانی با هدف کاهش نیاز و مصرف انرژی، بهبود راندمان سیستم‌ها و ارتقای کیفیت ساختمان از دیدگاه انرژی است.
چهار روش طراحی و ویژگی روش تجویزی: چهار روش اصلی عبارتند از: روش تجویزی، روش موازنه، روش نیاز انرژی ساختمان، و روش کارایی انرژی ساختمان. ویژگی اصلی روش تجویزی این است که مشخصات فنی عناصر پوسته خارجی و تجهیزات مکانیکی و برقی به صورت مستقل و تفکیکی تعیین می‌شوند و امکان جبران ضعف یک جزء با برتری جزء دیگر وجود ندارد.
مفهوم اینرسی حرارتی ساختمان: اینرسی حرارتی به ظرفیت یک جدار یا ساختمان برای ذخیره و رهاسازی تدریجی حرارت اشاره دارد. در مبحث 19، گروه اینرسی حرارتی ساختمان بر اساس جرم سطحی مؤثر جدارهای مختلف آن (بخشی که در سمت داخل عایق حرارتی قرار می‌گیرد) محاسبه می‌شود که در پایداری دمای داخلی و کاهش نوسانات حرارتی نقش دارد.
حداقل رده انرژی تجهیزات گازسوز و برقی (EC): برای ساختمان‌های منطبق با مبحث 19 (EC)، حداقل رده برچسب انرژی یا بازدهی تجهیزات گازسوز و برقی باید مطابق جداول 5-4-19 و 6-4-19 باشد. این جداول، حداقل استانداردهای لازم را برای بازدهی و مصرف انرژی این تجهیزات تعیین می‌کنند.
نقش سیستم‌های بازیافت انرژی و انواع آن‌ها: سیستم‌های بازیافت انرژی با بازیابی حرارت اتلافی از منابع مختلف در ساختمان (مانند هوای اگزاست یا کندانسور چیلر) به کاهش نیاز به تولید حرارت یا برودت جدید و در نتیجه کاهش مصرف انرژی کمک می‌کنند. انواع اصلی آن‌ها شامل سیستم‌های بازیافت انرژی هوای خروجی (صفحه‌ای، چرخ گرمایی/انرژی) و سیستم‌های بازیافت حرارت دفعی کندانسور (کامل یا جزئی) می‌باشند.
کاربرد اکونومایزرها و انواع آن‌ها: اکونومایزرها در سیستم‌های سرمایشی برای بهره‌گیری از "سرمایش رایگان" (Free cooling) استفاده می‌شوند؛ به این معنی که در فصولی که دمای هوای محیط خارج مناسب است، از آن برای سرمایش فضا به جای روشن کردن چیلر استفاده می‌کنند. انواع اصلی آن شامل اکونومایزر هوایی (Air-side Economizer) که با دمپرها و فن‌ها کار می‌کند و اکونومایزر آبی (Water-side Economizer) که از مبدل‌های حرارتی و برج‌های خنک‌کننده بهره می‌برد، هستند.
هدف و انواع ذخیره‌سازی انرژی: ذخیره‌سازی انرژی با هدف مدیریت بارهای پیک (Peak shaving)، کاهش هزینه‌های دیماند و مصرف انرژی، افزایش انعطاف‌پذیری سیستم و حتی استفاده در سیستم‌های انرژی تجدیدپذیر به کار می‌رود. دو نوع اصلی آن عبارتند از: ذخیره‌سازی محسوس (مانند ذخیره آب گرم یا سرد) و ذخیره‌سازی نهان (مانند ذخیره یخ یا مواد تغییر فاز دهنده (PCM)).

تفاوت ضریب انتقال حرارت سطحی مرجع (Û) و طرح (H): ضریب انتقال حرارت سطحی مرجع (Û) یک مقدار استاندارد و حداکثری است که برای هر نوع جدار (دیوار، سقف، کف) تعیین شده است. در حالی که ضریب انتقال حرارت طرح (H) مقدار محاسبه شده برای کل پوسته خارجی ساختمان مورد طراحی است و باید از ضریب انتقال حرارت مرجع (Ĥ) که از مجموع Û برای اجزای مختلف به دست می‌آید، کمتر باشد.
توجه به تابش خورشید و سیستم‌های غیرفعال خورشیدی در روش نیاز انرژی: در این روش، علاوه بر انتقال حرارت، تابش خورشیدی (گین حرارتی ناشی از خورشید) و استفاده از سیستم‌های غیرفعال خورشیدی (مانند گلخانه‌ها یا دیوارهای ترومب) لحاظ می‌شوند، زیرا این عوامل تأثیر مستقیمی بر کاهش یا افزایش بار گرمایشی و سرمایشی ساختمان و در نتیجه بر نیاز کلی انرژی آن دارند.
الزامات پایش عملکرد انرژی در ساختمان‌های عمومی گروه 1 و 2: در ساختمان‌های عمومی گروه 1 و 2 با سیستم‌های گرمایی و سرمایی مرکزی، نصب سیستم اندازه‌گیری مصرف انرژی برای هر بخش یا واحد مستقل الزامی است. این اقدام به منظور ارزیابی دقیق تأثیر اقدامات کاهش مصرف انرژی و محاسبه تفکیکی صرفه‌جویی حاصله برای هر بخش یا واحد انجام می‌شود.
بخش 5: واژه‌نامه کلیدی
مبحث 19: نوزدهمین مبحث از مقررات ملی ساختمان ایران، مربوط به صرفه‌جویی در مصرف انرژی.
روش تجویزی (Prescriptive Method): یکی از چهار روش طراحی انرژی ساختمان که در آن مشخصات فنی هر جزء از ساختمان به صورت مستقل تعیین می‌شود.
روش موازنه (Trade-Off Method): روشی برای طراحی انرژی ساختمان که امکان جبران ضعف حرارتی یک جزء پوسته خارجی با برتری جزء دیگر را فراهم می‌کند.
روش نیاز انرژی (Energy Need Method): روشی که علاوه بر انتقال حرارت، تابش خورشید و سیستم‌های غیرفعال خورشیدی را در محاسبه نیاز انرژی لحاظ می‌کند.
روش کارایی انرژی (Building Energy Performance Method): روشی که کل مصرف انرژی اولیه ساختمان را به عنوان مبنا قرار داده و طراحی یکپارچه را هدف قرار می‌دهد.
رده انرژی (Energy Rating): شاخصی که کیفیت ساختمان را از نظر میزان مصرف انرژی نشان می‌دهد (EC، EC+، EC++، ECnZ).
EC (Energy Compliant): ساختمان منطبق با حداقل ضوابط مبحث 19.
EC+ (Low Energy Building): ساختمان با کارایی انرژی بهتر از حداقل‌های EC.
EC++ (Very Low Energy Building): ساختمان با کارایی انرژی بسیار بهتر از EC+.
ECnZ (Near Zero Energy Building): ساختمان با مصرف انرژی نزدیک به صفر.
اینرسی حرارتی (Thermal Inertia): قابلیت ساختمان در ذخیره و آزادسازی حرارت.
جرم سطحی مؤثر جدار (Effective Surface Mass of Partitions): جرم بخشی از جدار که در محاسبه اینرسی حرارتی ساختمان در نظر گرفته می‌شود.
عایق‌کاری حرارتی (Thermal Insulation): استفاده از مصالح یا سیستم‌های مرکب برای محدود کردن انتقال حرارت در اجزای ساختمانی.
پل حرارتی (Thermal Bridge): نقاطی در ساختمان که به علت ناپیوستگی عایق حرارتی، مقاومت حرارتی کاهش یافته و باعث افزایش موضعی انتقال حرارت می‌شود.
ضریب انتقال حرارت سطحی (U - Thermal Transmittance): توان حرارتی منتقل شده از سطحی از پوسته خارجی ساختمان بر واحد مساحت، به ازای یک درجه کلوین اختلاف دما.
ضریب انتقال حرارت سطحی مرجع (Û - Reference Thermal Transmittance): حداکثر ضریب انتقال حرارت مجاز بر واحد سطح برای انواع مختلف جدارهای پوسته خارجی ساختمان.
ضریب انتقال حرارت طرح (H - Building Heat Loss (Transfer) Coefficient): مجموع انتقال حرارت از جدارهای فضاهای کنترل شده ساختمان یا بخشی از آن، در حالت پایدار و به ازای یک درجه کلوین اختلاف دما.
ضریب بهره گرمایی خورشیدی (SHGC - Solar Heat Gain Coefficient): نسبت کل انرژی خورشیدی منتقل شده از یک جدار نورگذر به داخل ساختمان، به انرژی خورشیدی تابیده شده به آن جدار.
ضریب عبور نور مرئی (VT - Visible Transmittance): سهمی از نور مرئی که از پنجره عبور می‌کند.
اکونومایزر (Economizer): سیستمی که از سرمایش رایگان هوای بیرون یا آب برای کاهش بار سرمایشی استفاده می‌کند.
بازیافت انرژی (Energy Recovery System): سیستمی که حرارت اتلافی از هوای خروجی یا کندانسور را بازیابی می‌کند.
ذخیره‌سازی انرژی (Energy Storage): سیستمی برای ذخیره انرژی حرارتی یا برودتی برای استفاده در زمان پیک یا نیاز.
PCM (Phase Change Material): مواد تغییر فاز دهنده که در ذخیره‌سازی انرژی نهان کاربرد دارند.
COP (Coefficient of Performance): ضریب عملکرد، شاخص ارزیابی عملکرد چیلرهای تراکمی.

IPLV (Integrated Part Load Value): ضریب عملکرد در بار جزئی، شاخص ارزیابی عملکرد چیلرهای تراکمی در بارهای مختلف.
EER (Energy Efficiency Ratio): نسبت بازده انرژی، شاخص ارزیابی عملکرد سیستم‌های تراکمی.
SEER (Seasonal Energy Efficiency Ratio): نسبت بازده انرژی فصلی.
تهویه مکانیکی (Mechanical Ventilation): جابجایی هوا با استفاده از سیستم‌های مکانیکی نظیر فن.
تهویه طبیعی (Natural Ventilation): جابجایی هوا در اثر باد یا جریان هوا از راه بازشوها و دودکش‌های پیش‌بینی شده.
دمای تنظیم سیستم گرمایی/سرمایی (Heating/Cooling Set Point Temperature): دمای مورد نظر برای هوای داخل در اوقات سرد/گرم سال برای انجام محاسبات.
VAV (Variable Air Volume): سیستم حجم هوای متغیر، که در آن دبی هوای ورودی به هر ناحیه دمایی قابل تغییر و تنظیم است.
VSD (Variable Speed Device/Drive): سیستم یا دستگاهی که بر اساس شرایط تقاضا، جریان سیال از مولدهای فن یا پمپ را با تغییر سرعت دورانی الکتریکی موتور آن کنترل می‌کند.
EMS (Energy Management System): سیستم مدیریت انرژی، مبتنی بر نرم‌افزار و رایانه برای اندازه‌گیری و تحلیل مصرف انرژی.
BMS (Building Management System): سیستم مدیریت هوشمند ساختمان، سامانه مبتنی بر رایانه برای کنترل و نظارت بر تجهیزات داخل ساختمان.
LMS (Lighting Management System): سیستم مدیریت روشنایی، سامانه هوشمند مصرف انرژی که صرفاً برای روشنایی مصنوعی و بهره‌گیری حداکثر از روشنایی طبیعی را پایش و مدیریت می‌کند.
چگالی توان سیستم روشنایی (Power Density of Building Lighting System): مقدار مصرف برق سیستم روشنایی بر واحد مساحت.
حسگر حضور/حرکت (Motion Sensor and Presence Sensor): حسگرهایی که در صورت حضور یا حرکت افراد، مدار روشنایی یا سایر مدارها را فعال یا غیرفعال می‌کنند.
روشنایی طبیعی (Daylight Autonomy - DA / Spatial Daylight Autonomy - sDA): شاخصی برای تعیین کفایت نور روز در فضا.
ضریب انعکاس متوسط وزن یافته سطوح داخلی (Area Weighted Average Reflectance of Room Surface): شاخصی برای تعیین میانگین بازتابندگی سطوح داخلی فضا.
ضریب بهره چراغ (CU - Coefficient of Utilization): نسبت نور منتشر شده توسط کل نور رسیده به یک سطح مشخص نزدیک به منبع، به نور منتشر شده توسط منبع.
LLF (Light Loss Factor): ضریب افت توان نوری چراغ، کاهش روشنایی (به لومن) یک منبع در اثر گذشت زمان و کاهش بازدهی.
UPS (Uninterruptible Power Supply): دستگاه برق بدون وقفه.
بانک خازن (Capacitor Bank): سامانه‌ای برای تأمین توان رِاَکتیو مصرفی در موتورهای الکتریکی و ارتقاء ضریب توان.
THD (Total Harmonic Distortion): اعوجاج کلی جریان، شاخصی برای کیفیت توان برق.
پاورمتر (Power Meter): ابزار اندازه‌گیری توان مصرفی برق.
اینرسی حرارتی زیاد (High Thermal Inertia): گروه اینرسی حرارتی ساختمان با جرم سطحی مؤثر بالا.
T.me/parrtoca

فایل صوتی مبحث 19 ویرایش چهارم
ویژه ارتقاء پایه

‏فایل صوتی از طرف شرکت ساختمانی پرتوسا
متن خلاصه مبحث 19 داخل کانال تلگرام
T.me/partoca
www.partoca.ir