❗️ریزپرخاشگری، نوعی از رفتارها و اظهارنظرهای کوچک و ظاهراً بی‌اهمیت است که به طور گسترده در جوامع مختلف شیوع دارد که در واقعیت تأثیرات عمیقی بر افراد و گروه‌های مختلف از جمله افراد دارای معلولیت، اقلیت های مذهبی، اقلیت‌های نژادی و قومی، زنان، طبقه‌ی کارگر و اعضاء جامعه دگرباشان دارند.

نباید فراموش کنیم که این ریزپرخاشگری‌ها، حتی اگر به نظر بی‌اهمیت بیایند، از نظر روحی و اجتماعی، می‌توانند تأثیرات جدی و اثرات آسیب‌رسان بر روحیه و اعتماد به نفس افراد به خصوص افرادی که به عنوان اعضای گروه‌های به حاشیه رانده شده یا از اقلیت‌ها هستند بگذارد و می‌تواند باعث ایجاد تنش‌ها و تضعیف روابط اجتماعی شود. بنابراین، شناخت و آگاهی از این نوع رفتارها و پیام‌های نادرستی که انتقال می‌دهند، بسیار حائز اهمیت است.

برای مشاهده مقاله کامل و نمونه های بیشتری از ریزپرخاشگری علیه افراد دارای معلولیت به تارنما‌ی ما مراجعه کنید: https://partoschool.org

@PartoDisabilityRights

۲۷ آذر سالروز به دنیا آمدن زنی است که هیچ‌چیز جلودارش نبود تا برای احقاق حقوق افراد دارای معلولیت بجنگد. جودی هیومن، چهره‌ شناخته‌شده کنشگری، لقب «مادر جنبش حقوق افراد دارای معلولیت» را به نام خود ثبت کرد. به نقل از مجله تایم، در جهان سازمان‌هایی که برای کمک به افراد دارای معلولیت فعالیت می‌کنند، بالغ بر دو قرن اخیر، حداقل از دهه ۱۸۰۰ میلادی شروع به فعالیت کرده‌اند. با رشد جنبش‌های حقوق مدنی، فعالان حوزه معلولیت هدفمندتر خواستار رفتار برابر با جوامع خود شدند.

جودیت هیومن در کودکی مبتلا به فلج اطفال شد و از ویلچر استفاده می‌کرد. پس از فارغ التحصیلی از کالج، او برای مجوز تدریس درخواست داد اما توسط هیئت آموزش شهر نیویورک رد شد. هیومن به دلیل تبعیض آشکار از این هیئت شکایت کرد و در یک پرونده تاریخی پیروز شد. این زن خستگی‌ناپذیر، اولین کاربر ویلچری شد که در مدارس شهر نیویورک شروع به تدریس کرد. آن پیروزی تاریخی هیومن را در کانون توجه قرار داد. او در سال ۱۳۴۹ خورشیدی گروه خود را برای حقوق افراد دارای معلولیت تأسیس کرد و یکی از مدافعان جنبش مستقل زندگی شد.

مقاله: partoschool.org

@PartoDisabilityRights

«هفت دغدغه روزانه افراد دارای معلولیت»
شناخت، لازمه تلاش برای تغییر است

نویسنده: آندره پولرانگ، نویسنده و کنشگر حوزه حقوق افراد دارای معلولیت

داشتن معلولیت می‌تواند خسته‌کننده باشد. تصور کنید، هر روز شما برای انجام کارهایی باید برنامه‌ریزی کنید که دیگران مجبور نیستند. بیشترین میزان محتوای تولیدی در ماه «آگاهی‌بخشی درباره افراد دارای معلولیت» و دیگر مناسبت‌ها بر توانایی‌ها و انعطاف‌پذیری افراد دارای معلولیت تاکید می‌کند. در واقع می‌توان به نوعی تاکید بر اجتناب ترحم درباره افراد دارای معلولیت هم به آن نگاه کرد. دلایل مهمی برای تاکید بر این نوع نگاه وجود دارد. مقابله با پیش‌فرضی که توانایی افراد دارای معلولیت را دست‌کم می‌گیرد و به تبعیض مضاعف آن‌ها دامن می‌زند. افراد دارای معلولیت در چالشی پیچیده درباره توانایی‌هایشان با جهان پیرامون خود گرفتار می‌شوند و لازمه مواجهه با این چالش‌ها، ایجاد محیطی امن و بدون ترحم است که بتوانند موانع واقعی زندگی‌شان را مطرح کنند.

🔗 لینک مقاله: partoschool.org

@PartoDisabilityRights