آهنگای قدیمی زشت نبودن، ما سلیقه نداشتیم.
@Parallelworld5

من دلم برات تنگ نشده؛ تموم جونم برات تنگ شده. دلم تنگ نشده؛ چشمام، دستام، بغلم، موهام، قلبم، مغزم، پوستم، روحم، لحظه هام زندگیم برات تنگ شده.
@Parallelworld5

من تورو به خاطر چیزی بخشیدم که اگه همونو من انجام میدادم تو ازم متنفر می‌شدی.
@Parallelworld5

بلایی که معاشرت با افرادی که هم سطح و لولت نیستن سرت میاره اینه که اول دلت براشون می‌سوزه و می‌گی خاکی باشم گناه داره تنهاست، باهاش شروع می‌کنی به رفاقت، وقتی بهت نزدیک شد شروع می‌کنه با تو رقابت کردن، خودش رو با تو مقایسه کردن، بعد بهت حسادت می‌کنه و وقتی نتونست با تو رقابت کنه دشمنت می‌شه.
@Parallelworld5

وضعیت من بعد از یک باد خنک پاییزی :
@Parallelworld5

هر آدمی بلاخره یه روزی ثابت می‌کنه اونطوری که راجبش فکر می‌کردی واقعا نیست.
@Parallelworld5

یه لباس رو صدبار می‌پوشم، یه آهنگ تکراری رو هزار بار گوش می‌دم، همیشه یه نوع نوشیدنی و یه نوع غذا سفارش می‌دم، چون هیچوقت از چیزی که واقعاً دوسش دارم خسته نمی‌شم.
@Parallelworld5

او دیگر زیاد جدی نمی‌گرفت.
نه زندگی را، نه آدم‌ها را، نه حتی خودش را.
مثل کسی بود که از پشت پرده‌ای چرک و ضخیم
به دنیا نگاه می‌کرد:
صداها گَنگ، تصویرها تار، معناها پوچ.
آدم‌ها دهان می‌جنباندند، لبخند می‌زدند،
می‌آمدند، می‌رفتند،
و او فقط فکر می‌کرد چقدر همه‌چیز بی‌اهمیت است.
هیچ‌کس را دشمن نمی‌دانست، هیچ‌کس را دوست هم نداشت.
حرف‌ها برایش سبک شده بودند،
قول‌ها بی‌وزن و نگاه‌ها خالی.
@Parallelworld5

‏چیزی که نکشتت زیر دوش می‌شونتت زمین.
@Parallelworld5

اگه محافظت از خودت تورو به آدم بده‌ی داستان تبدیل میکنه، این نقش رو با افتخار بپذیر.
@Parallelworld5

فقط خواستم بهت بگم که؛
مرسی که به جای همه هستی،
مرسی که به اندازه‌ی یه دنیا می‌ارزی،
مرسی که اومدی و شدی قشنگترین قسمت من،
مرسی که بودنت خودش دلگرمیه،
مرسی که اومدی و شدی دلیل لبخندام،
مرسی که یه تنه حواست به همه چی هست،
مرسی که اومدی و شدی همه چیزم،
مرسی که نمیذاری نبودنِ بقیه حس بشه،
درکل مرسی برای “بودنت”.
@Parallelworld5