.

دیدن چیزها آنچنان که فرد خاطی می‌بیندشان

.
هر وقت کسی در حقت بدی می‌کند، بی درنگ ببین که با چه تصور و برداشتی از خوبی و بدی با تو چنین کرده است.

چرا که وقتی تصور و برداشت‌اش را ببینی، به جای حیرت یا عصبانیت، برایش احساس شفقت می‌کنی.

زیرا خودت نیز ممکن است همین تصورات یا تصورات مشابهی را در مورد خوب و بد داشته باشی، که در این صورت از آنچه انجام داده است چشم پوشی خواهی کرد.

اما اگر دیگر تصورات و برداشت‌های یکسانی نداشته نباشی، در این صورت احتمال بیشتری دارد که با بزرگواری از خطا و تقصیرش بگذری.

#جان‌های_رواقی

.

هر زمان خودت را در حال سرزنش تقدیر یافتی، در ذهنت وارونه‌اش کن و خواهی دید که آنچه اتفاق افتاده هماهنگ با عقل بوده است.

.
بخشی از دلیل آنکه چرا با چیزهایی که اتفاق افتاده می‌جنگیم این است که آنقدر روی برنامه‌های خودمان متمرکز شده‌ایم که فراموش می‌کنیم ممکن است برنامه بزرگتری نیز در کار باشد که ما درباره‌اش اطلاعی نداریم.

آیا اینطور نیست که بسیاری وقت‌ها چیزی که فکر می‌کردیم یک فاجعه است، با گذشت زمان، تبدیل به رویداد خجسته و میمونی شده است؟

همچنین فراموش می‌کنیم که ما تنها افرادی نیستیم که اهمیت دارند و چه بسا باخت ما برد دیگری باشد.

#جان‌های_رواقی

.

به تعبیر اپیکتتوس،« غیر ممکن است کسی شروع به آموختن چیزی بکند که فکر می‌کند خودش پیشاپیش آن را بلد است.»

.
امروز، اگر فکر کنیم پیشاپیش کامل و بی‌عیب و نقص‌ایم، نابغه اینکه اینجا و آنجا و همه جا مورد تحسین است؛ در این صورت نمی‌توانیم پیشرفت کنیم، نمی‌توانیم یاد بگیریم و نمی‌توانیم احترام دیگران را به دست بیاوریم.

از این نظر، تکبر و خودفریبی دشمن چیزهایی هستند که آرزومند داشتنشان هستیم، زیرا خودمان را با این باور فریب می‌دهیم که آن چیزها را پیشاپیش داریم.

#جان‌های_رواقی

#جان‌های_رواقی

.

زمان حال همه آن چیزی است که در تملک داریم.

.
«دیروز گذشته است، فردا آینده است، اما امروز موهبت است. هم از این روست که هدیه نامیده می‌شود.»

این زمان حال در تملک ماست؛ اما تاریخ انقضا دارد، تاریخی که به سرعت نزدیک می‌شود. اگر تام و تمام از آن بهره ببریم، کافی خواهد. بود می‌تواند یک عمر دوام بیاورد.

#جان‌های_رواقی

این ده روز پاندورا تو یک سکوت عمیق فرو رفته بود...
دلیلش هم این بود که انقدر درگیر کارهای مختلف شدم که وقت نکردم بشینم و بخش‌های قشنگ کتاب‌هام رو براتون جدا کنم و اینجا بذارم.
بابت این وقفه ده روزه عذر می‌خوام ؛)
قراره دوباره برگردیم به همون روال منظم همیشگیمون!

#پاندورا

.

توانایی فهمت را مقدس بدار

.
جداً آنچه شما بدیهی می‌انگارید و برایتان عادی است، دیگران حتی به خواب هم نمی‌بینند.

#جان‌های_رواقی

.

شما جسم و مدل مویتان نیستید، بلکه توانایی انتخاب خوب‌تان هستید.

.
به راحتی ممکن است تصویری را که به جهان ارائه می‌کنیم با خود حقیقی‌مان اشتباه بگیریم، به ویژه وقتی پیام‌های رسانه‌ای عامدانه این تمایز را تیره و مبهم می‌کنند.

اگر انتخاب‌هایتان زیبا باشند، شما نیز زیبا خواهید بود.

#جان‌های_رواقی

.

بدون اذن و رضایت شما غیر ممکن است.

.
امروز از زیر بار فشار شرایط می‌گریزم، یا بهتر است بگویم، بار فشار را دور می‌اندازم، چرا که بار فشار بیرون از خودم نبود بلکه از درون مفروضات و تصوراتم بود‌.

همان‌طور که نمی‌توانیم دیگران را به خاطر حسادت‌مان سرزنش کنیم و مقصر بدانیم، به همان ترتیب نیز نمی‌توانیم سرخوردگی یا استرس‌مان را به گردان آن‌ها بیندازیم.

علت درون خود ماست. آن‌ها فقط بهانه‌اند.

#جان‌های_رواقی

.

آماده و در خانه

.
ممکن است بخواهم از عذاب آزاد و رها باشم، اما اگر زمانی برسد که باید تحملش کنم، دوست دارم تا شجاعانه با شهامت و افتخار تابش بیاورم.

مگر ترجیح نمی‌دهم که درگیر جنگ نشوم؟ اما اگر جنگی پیش بیاید، دوست دارم تا جراحت، گرسنگی و دیگر ملزومات جنگ را شرافتمندانه تاب بیاورم.

و همینطور نیز آنقدر دیوانه نیستند که خواهان بیماری باشم، اما اگر قرار است دچار بیماری شوم، دوست دارم تا هیچ کار عجولانه و بی‌شرفانه‌ای انجام ندهم.

نکته اصلی این است که خواهان هیچ کدام از این گرفتاری‌ها نباشیم، بلکه فضیلتی را خواستار باشیم که این گرفتاری‌ها را تحمل پذیر کند.

#جان‌های_رواقی

.

«بسیاری از کسانی که از هزیود
نام‌های بی‌شمار خدایان و هیولاها را می‌آموختند
هیچگاه نمی‌فهمند که شب و روز یکی هستند.»

.
مدرکی که به دیوار زده‌اید همانقدر نشان می‌دهد که فرهیخته و تعلیم یافته‌اید که کفش‌های پایتان به این معنا هستند که دارید راه می‌روید.

مدرک یک شروع است، اما کافی نیست.
در غیر این صورت، چگونه ممکن است این همه افراد «تحصیل کرده» تصمیم‌های نابخردانه بگیرند؟ یا متوجه این همه چیزهای آشکار و بدیهی نشوند؟

درست همانطور که می‌توانید بدون کفش بسیار خوب راه بروید، به همان ترتیب نیز نیازی نیست تا برای فهمیدن واقعیت اساسی و بنیادین طبیعت و نقش درخور و شایسته خودمان در آن قدم به کلاس درس بگذاریم.

با آگاهی و تامل شروع کنید. نه فقط یک بار که ثانیه به ثانیه در یکایک روزها.

#جان‌های_رواقی

.

علت رنجیدن من در این فرد نیست بلکه در خودم است.

.
به خاطر داشته باشید که یکایک افراد یک انتخاب دارند. این شما هستید که همواره کنترل و اختیار را به دست دارید.
علت رنجش یا این تصورمان که چیزی بد و ناخوشایند است ریشه در خودمان دارد، در برچسب‌ها و انتظاراتمان.

#جان‌های_رواقی

.

«...آزادی نه با برآوردن میل و تمنای دل‌تان، که با از میان‌بردن این میل و تمنا تضمین می‌شود.»

.
دو راه برای ثروتمند شدن وجود دارد؛ به‌دست آوردن هر آنچه می‌خواهید یا خواستن هر آنچه دارید.
کدام‌یک از این‌دو هم‌اکنون و هم‌اینجا آسان‌تر است؟
عین همین مطلب دربارهٔ آزادی نیز صدق می‌کند. اگر برای بیشتر و بیشتر برنجید و بجنگید و بستیزید، هیچ‌گاه آزاد نخواهید بود.

اگر بتوانید آزادی‌هایی را که پیشاپیش واجدشان هستید، پیدا کنید و تمرکزتان را روی آن‌ها بگذارید، چه؟ خب، در آن صورت هم‌اکنون و هم‌اینجا آزاد خواهید بود.

#جان‌های_رواقی

Quis custodiet ipsos custodies

چه کسی مراقب نگهبان است؟

#جان‌های_رواقی

.

دیوژن سینوپی می‌گفت ما چیزهای ارزشمند را به چیزهای کم ارزش می‌فروشیم و برعکس

.
می‌توان یکی را اجیر کرد تا در ازای ۵۰۰ دلار یکی دیگر را بکشد.
دفعه بعد که شنیدید کسی درباره اینکه چطور بازار ارزش چیزها را تعیین می‌کند، حرف‌های بی سر و ته می‌زند این مطلب را به خاطر بیاورید.
بازار ممکن است عقلانی باشد، اما افرادی که آن را تشکیل می‌دهند چنین نیستند.

چیزهای خوب در زندگی ارزش خودشان را دارند. چیزهای غیر ضروری به هیچ قیمتی نمی‌ارزند. نکته کلیدی آگاه بودن از این تفاوت‌ است.

#جان‌های_رواقی

.

زندگی بدون طرح بی هدف و خودسرانه است

.
این هرج و مرج و آشفتگی است که به دنبال نداشتن طرح و برنامه می‌آید. نه به خاطر اینکه برنامه‌ها کاملاً بی‌عیب و نقص هستند، بلکه به خاطر که افراد بدون برنامه «مثل خطی از سربازان پیاده نظام بدون رهبر و فرمانده» احتمال بسیاری بیشتری دارد که سراسیمه و مستأصل شوند و به هم بریزند.

#جان‌های_رواقی

.

«ما چیزهایی را می خریم که نیازی به آن ها نداریم، تا کسانی را تحت تأثیر قرار دهیم که از آن ها خوش مان نمی آید.»

.
کارهایی که برای جلب رضایت کسی انجام می دهیم، چنان چه بعداً به آن ها نگاه کنیم، چه بسا همانند نتیجه نوعی جنون موقتی به نظر برسند.
ناگهان لباس های معذب و مسخره ای به تن می کنیم که به ما گفته اند محشرند، متفاوت غذا می خوریم، متفاوت حرف می زنیم و مشتاقانه منتظر تماس یا پیام‌ایم.
اگر این کارها را به این خاطر می کردیم که خودمان دوست داریم آن وقت یک چیزی. اما قضیه این نیست. این کارها فقط وسیله ای برای رسیدن به یک هدف اند؛ برای این که کسی را واداریم تا به ما جواب مثبت بدهد.

طعنه ماجرا این است،
افرادی که طالب نظر و عقیده شان هستیم آن قدرها هم فوق العاده نیستند. نقص و ایراد دارند؛ انواع و اقسام چیزهای احمقانه حواس خودشان را پرت می کند و شگفت زده شان می سازد.
این را می دانیم و با این همه بازهم نمی خواهیم درباره‌اش فکر کنیم.

#جان‌های_رواقی

.

دنبال کردن آنچه نمی‌توان انجامش داد، دیوانگی است؛ اما اشخاص فرومایه قادر به انجام هیچ کار دیگری نیستند.

.
سگی که اجازه دارد ماشین‌ها را دنبال کند، ماشین‌ها را دنبال خواهد کرد.
کودکی که هیچگاه حد و مرزی برایش تعیین نکرده‌اند، لوس و نونور بار خواهد آمد.
مخترع بدون نظم و انضباط مخترع نیست، قمارباز است.
#جان‌های_رواقی

.

چنین مشکلی برای خودم هم پیش آمده است.

.
در طول چند سال گذشته، برای بهبود تحصیلات و اوضاع مالی و تحکیم شبکهٔ آشنایان و خانواده و خوش‌حالی خودم گام‌های بلندی برداشتم؛ ولی در عرض یک سال گذشته، کم‌وبیش همه را نابود کردم.

با دیدن تقلایم، متوجه شدم چه اتفاقی افتاده است. دستگیرم شد دارم خودزنی می‌کنم و فهمیدم کمک می‌خواهم. به همسرم و دیگران گفتم که در سراشیبی افتاده‌ام. درمان روان‌شناسی را شروع کردیم. هدف‌های جدید و تغییرات چشمگیری در خانواده و کارهای عادی‌مان ایجاد کردیم.

از خودِ آینده‌ام چارچوبی ساختم تا بایدونبایدهای سفت‌وسخت‌تری در زندگی‌ام وضع کنم.
.

با آدم‌های تأثیرگذار زندگی‌ام گفت‌وگو کردم. به آن‌ها گفتم باید پیوندمان را از نو بسازیم تا اولویت‌هایم، یعنی ایمان و خانواده و سلامتم را پیش چشم داشته باشم. وقتی فهمیدم بیشترِ این افراد با وجودِ رفتارهای کم‌وبیش آزاردهنده‌ام، به من و کارم احترام گذاشته‌اند و پشتم را خالی نکرده‌اند، شرمنده شدم. برای نمونه، دیدم وقتِ تغییر برنامه‌های اجباری کاری یا لغو کردن سخنرانی‌های از پیش تعیین‌شده‌ام، هوایم را داشته‌اند.

.
همهٔ این گفت‌وگوها و تغییر هدف‌ها و رفتارها برای بهبود ناخودآگاه بود و نه فقط انتزاعی که به شکلی بنیادین من را به خودِ آینده‌ام نزدیک‌تر می‌کرد.

#شخصیت_همیشگی_نیست