Ассалому алайкум Саидахон, мен дарсларни хаммасини 100% куриб, эшитиб чикдим ва яхши тушуниб, англаганларимни хулоса, карорлар, вазифаларимни хам килдим. Бу вакт орасида Устоз айтгандек анчагина вазиятлар хам берилди, жим утиб беряпман, лекин терапияларни якка узим кила олмадим, бунга менда болалик травма ва огриклари у́та куп эканлиги сабаб деган хулоса килдим. Хуллас шу 3ой вакт мобайнида мен узимда, хаётимда, муносабатларда катта узгариш сезмадим тугри, факат сокин ва босикрок булиб колдим, лекин дарслардан узимга англашлар олдим, тафаккур килдим ва узимга болалик травмаларим ва оргикларим ута жиддий ва куп булган деган хулоса килдим ва узимга узим ташхис куйдим дея оламан. Хозир нимагадир у́зимни холатимни нима хохлаётганимни тушунолмай коляпман ПРО дарсларини интизорлик Билан кутяпман иншаОллох шулардан кейин узимда ва муносабатларда яхши томонга узгариш булади деган ниятдаман. Мени у́йлантирган нарса щуки у́тилган дарслар бу́йича менда савол бу́лмади, у́йлашимча ёки умуман хеч нарсани тушунмаган одамда, ёки хаммасини тушунган одамда савол булмайди. Сиздан сурамокчи булган саволим мендаги хозирги холат нормами ёки кимдандир терапия олишим шартми ва кейин Яна дарсларни бошлашим керакми илтимос жавоб берворинг

🕊 Yaxshiliklarga o‘zini loyiq ko‘rmaslik — bu faqat past baho emas, bu qalbdagi chuqur jarohatdir.
⠀
Ko‘p insonlar bor, ularga mehr ko‘rsatsangiz, ko‘zlarida shubha paydo bo‘ladi:
— “Nega menga bu qadar yaxshi munosabatda bo‘lishyapti?”
— “Men bunga loyiq emasman-ku...”
— “Ular meni noto‘g‘ri tushunyapti, men unday odam emasman.”
⠀
Bu so‘zlar yurakda jim turmaydi. Bolalikda yig‘lab tinmaganingda hech kim quchoqlamagan bo‘lsa, xatolaring uchun urishgan-u, yutuqlaring uchun hech kim maqtamagan bo‘lsa — bu so‘zlar ichki ovozga aylangan bo‘lishi mumkin.
⠀
🧱 Bu ichki devor keyinchalik odamlar bilan bo‘lgan munosabatlarda namoyon bo‘ladi:
▪️ Inson mehrni rad etadi, chunki unga ishonmaydi.
▪️ Yordam so‘rashga uyaladi, o‘zini yukdek his qiladi.
▪️ Yolg‘izlikni tanlaydi, chunki "hech kim meni qadrlamaydi" degan fikrga ishongan.
⠀
🎭 Va eng achinarlisi: bu holat odamlarni undan uzoqlashtiradi. Chunki atrofdagilar sovuqlikni, ishonchsizlikni his qiladi. Va inson yana o‘z shubhasini “isbotlaydi”:
— “Ko‘rdingmi, hech kimga kerak emasman.”
⠀
Bu — o‘z-o‘zini tasdiqlovchi salbiy bashorat. Inson qanday his qilsa, o‘zini qanday tuta boshlasa, dunyo ham unga shunday munosabatda bo‘ladi.

💔 O‘zini qadrlamagan odam — boshqalarga ham o‘zini qadrlashga imkon bermaydi.

---

💡 Nima qilish kerak?

1. 🔍 Ichki ovozingizni aniqlang: “Men bunday mehrga loyiq emasman” degan fikr qayerdan kelgan? Bolalikdagi qanday vaziyatlardan?

2. 🌱 Kichik qadamlardan boshlang: Kompliment qabul qiling, "rahmat" ayting, kimdir sizga g‘amxo‘rlik qilsa — rad etmang.

3. 🧘🏻‍♀️ Ichki dialogingizni o‘zgartiring: Har kuni o‘zingizga shunday so‘zlarni ayting:
— "Men kerakli insonman."
— "Men mehrga loyiqman."
— "Men qadrlanishga arzirli insonman."

4. 🤝 Psixologik yordamdan uyalmang. Bu zaiflik emas — bu jasorat. Bu o‘z ustida ishlashga bo‘lgan sadoqat.
⠀
📌 Eslab qoling:
✨ Siz bu hayotda tasodifiy emassiz.
✨ Sizga berilgan har bir ne’mat — siz loyiq bo‘lgan narsadir.
✨ Siz sevishga, sevilishga, qadrlanishga L O Y I Q siz.

Biz shunday bir zamonda yashayapmizki, bunda illatlar kuchga to‘lib, fazilatlar jon taslim qilmoqda...