بازی شروع شد !

از فردا، درست رأس ساعت ۹ صبح، وارد فرآیند طراحی می‌شویم.

نه فقط برای اینکه چیزهای تازه‌ای یاد بگیریم؛برای اینکه از این به بعد، جهان را با «چشم‌های تازه» ببینیم.

از فردا، هر مشاهده می‌تواند یک ایده باشد، هر گفت‌وگو می‌تواند آغاز یک روایت باشد و هر مکان، فرصتی برای خلق یک تجربه.

دفترچه‌ها باز می‌شوند، مدادها روی کاغذ حرکت می‌کنند و اولین خطوطِ ماجراجویی کشیده می‌شوند.

آماده باشید…

قرار نیست فقط در یک دوره شرکت کنید.

قرار است وارد سفری شوید که شاید از یک اتاق آبی آغاز شود، اما پایانش می‌تواند ساختن مکان‌هایی باشد که هنوز در هیچ نقشه‌ای وجود ندارند.

ماجراجویی از فردا، ساعت ۹ صبح آغاز می‌شود.

@placexperience

از صدا تا خیال | ۰۷

صدای مارش را می‌شنویم.
برای بعضی‌ها، فقط یک موسیقی است.
اما برای ما، یعنی لحظه آغاز.
یعنی تیم انتخاب شده است.

آدم‌هایی که قرار نیست فقط کنار هم بنشینند؛ قرار است کنار هم چیزی را خلق کنند.
ما برای دنبال کردن یک آرزو دور هم جمع نشده‌ایم.

یک پروژه را انتخاب کرده‌ایم؛ پروژه‌ای که هنوز وجود ندارد و از امروز، مسئول ساختنش هستیم.

از این لحظه، هر ایده، هر گفت‌وگو، هر اتود و هر اشتباه، بخشی از چیزی خواهد بود که روزی دیگران آن را تجربه خواهند کرد.

مارش، همیشه آغاز حرکت است.
و امروز، نوبت ماست که قدم اول را برداریم.

@placexperience

به یادِ دانش‌دوست

بعضی آدم‌ها فقط ساختمان نمی‌سازند؛ بخشی از حافظهٔ یک شهر را شکل می‌دهند.

دانش‌دوست از همان معمارانی بود که به فضا، فقط به چشم بتن و سنگ نگاه نمی‌کرد. او می‌دانست اگر میدانی درست طراحی شود، روزی خاطرهٔ کودکیِ هزاران نفر، قرارِ عاشقانهٔ جوانی، قدم‌زدنِ سالمندان و عکس‌های خانوادگیِ یک شهر را در خود جای خواهد داد.

فلکهٔ پارک، تنها یک میدان نیست؛ بخشی از هویت مشهد است. هدیه‌ای که سال‌هاست مردم هر روز، بی‌آنکه نام طراحش را بدانند، در آن زندگی می‌کنند.

شاید بزرگ‌ترین موفقیت یک معمار همین باشد؛ اثری بیافریند که از نامش ماندگارتر شود.

یاد و نام دانش‌دوست، که سهمی ماندگار در سیمای شهر گذاشت، گرامی باد.

@shahrnaghshafarin

هیچ‌وقت به کسی اجازه نده به تو بگه «نمی‌تونی».

خیلی از کارهای بزرگ، زمانی شروع شدند که دیگران آن‌ها را غیرممکن می‌دانستند. اگر قرار بود جهان فقط به نظرِ تماشاگرها گوش بدهد، بسیاری از ایده‌های ماندگار هرگز ساخته نمی‌شدند.

این پروژه هم با همین باور شروع می شود ؛ اینکه گاهی کافی است یک نفر، قبل از همه، باور کند که می‌شود.


@placexperience

وقتی ایده جان می‌گیرد
از کنجکاوی تا خلق تجربه

چرا بعضی ایده‌ها خیلی زود فراموش می‌شوند و بعضی دیگر تبدیل به چیزی می‌شوند که می‌توان آن را دید، لمس کرد و تجربه کرد؟ پاسخ شاید فقط در «خلاق بودن» نباشد؛ بلکه در کنجکاوی، تخیل، آزمون کردن و جرئتِ دنبال کردن یک امکان تازه باشد.

در این نشست همراه با علی حاتمی‌نژاد درباره خلاقیت گفت‌وگو می‌کنیم؛ درباره اینکه چگونه یک فکر ساده می‌تواند از ذهن بیرون بیاید، شکل بگیرد، تغییر کند و در نهایت به ایده‌ای برسد که قابلیت ساخته‌شدن داشته باشد.

این نشست بخشی از مسیر مکان تجربه است؛ جایی برای دیدن دوباره‌ی رابطه میان خیال، ایده و چیزی که هنوز وجود ندارد، اما می‌تواند ساخته شود.

📅 دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۵
⏰ ساعت ۱۷:۰۰
📍 کارخانه نوآوری شهری مشهد

🎟 ثبت‌نام از طریق ایوند

ویژه اهالی مکان تجربه:

کد ثبت‌نام اهالی مکان تجربه به‌صورت اختصاصی ارسال شده است. اگر برای این جلسه میهمان داشتید، به ما پیام بدهید.

🔗 لینک ثبت‌نام: از اینجا ثبت‌نام کنید

📲 @maajaraacom
📲 @placexperience

از صدا تا خیال | ۰۸

بعضی صداها فقط شنیده نمی‌شوند.
برمی‌گردند.
از یک جاده قدیمی، یک اتاق خاموش، یک پنجره بارانی یا لحظه‌ای که دیگر تکرار نمی‌شود.

گاهی یک موسیقی می‌تواند یک مکان را دوباره بسازد؛ مکانی که دیگر وجود ندارد، اما هنوز در ذهن ما زندگی می‌کند.
طراح تجربه باید بداند که خاطره فقط در تصویر شکل نمی‌گیرد.

یک صدا می‌تواند ما را به سال‌ها قبل ببرد.
یک بو می‌تواند یک آدم را برگرداند.
یک نور می‌تواند حال‌وهوای یک روز فراموش‌شده را زنده کند.

شاید بعضی مکان‌ها، پیش از آنکه ساخته شوند، باید شنیده شوند.
باید فهمید چه صداهایی در آن زندگی می‌کنند، چه خاطراتی را بیدار می‌کنند و چه احساسی را قرار است در دل آدم‌ها باقی بگذارند.

چون گاهی ماندگارترین مکان‌ها، آن‌هایی نیستند که فقط دیده می‌شوند.
آن‌هایی هستند که بعد از رفتن، هنوز جایی در ذهن ما ادامه پیدا می‌کنند.


@placexperience

از یک کاراکتر تا یک جهان واقعی!

فردا راس ساعت ۹ قرار است وارد جهانی شویم که یک شخصیت، نقطه شروع آن است.
اما سؤال ما فقط درباره یک کاراکتر نیست.

درباره این است که چگونه یک شخصیت می‌تواند صاحب یک جهان شود؛ جهانی با داستان‌ها، آدم‌ها، مکان‌ها، تجربه‌ها و مسیرهایی که هنوز ساخته نشده‌اند.
جهان جناب‌خان را می‌توان از زاویه‌ای تازه دید؛ نه فقط آنچه بوده، بلکه آنچه می‌تواند باشد.

اگر این جهان روزی فراتر از یک صفحه نمایش حرکت کند، چه مکان‌هایی در آن شکل می‌گیرند؟

چه تجربه‌هایی می‌توانند ساخته شوند؟
چه نسل‌هایی می‌توانند وارد این جهان شوند و داستان خودشان را پیدا کنند؟
فردا درباره کشف ظرفیت‌های یک جهان تازه صحبت می‌کنیم و بعد از آن، گروه‌ها نهایی می‌شوند تا مسیر خلق ایده‌ها را آغاز کنند.

گاهی یک جهان، پیش از ساخته شدن، فقط به کسانی نیاز دارد که بتوانند آن را ببینند.

@placexperience

اگر مردم آن چیزی نباشند که ما تصوّر می‌کنیم، چه؟

شاید بسیاری از راه‌حل‌های شهری از جایی اشتباه می‌شوند که پیش از شنیدن مردم، درباره‌شان تصمیم گرفته‌ایم.

مردم «مخاطب» شهر نیستند؛
آن‌ها بخشی از سازندگان آن‌اند.

شهر نقش‌آفرین، از تصوّرکردن مردم به شناختن آن‌ها حرکت می‌کند.

@shahrnaghshafarin

پنجره‌ها فقط برای دیدن نبودند

در پنجره‌های قدیمی، نور پیش از آن‌که وارد خانه شود، از میان نقش‌ها عبور می‌کرد؛ می‌شکست، رنگ می‌گرفت و روی دیوار و فرش، تصویری تازه می‌ساخت.

شاید معماران آن روزگار چیزی را خوب می‌دانستند که امروز گاهی فراموش می‌کنیم:
فضا فقط ساخته نمی‌شود؛ تجربه می‌شود.

نقش‌های پنجره، مرزی میان بیرون و درون نبودند؛ واسطه‌ای بودند برای تبدیل نور، زمان و معماری به تجربه‌ای که هر ساعت شکل دیگری داشت.

گاهی برای طراحی آیندۀ شهر، بد نیست دوباره به چیزهایی نگاه کنیم که سال‌ها پیش، بی‌آنکه نامش را «طراحی تجربه» بگذارند، تجربه را طراحی می‌کردند.

@shahrnaghshafarin

از تصویر تا خیال | ۰۹

تا اینجا دیدیم، خواندیم، جست‌وجو کردیم و درباره‌ی مکان، داستان، آدم‌ها و تجربه حرف زدیم.

نه برای اینکه همه‌چیز را بدانیم؛
فقط به‌اندازه‌ای که برای شروع لازم است.

حالا وقتِ خلق کردن است.

از اینجا به بعد، قرار نیست پاسخ‌ها را جایی پیدا کنیم. باید آن‌ها را بسازیم؛ تصویر کنیم، روی کاغذ بیاوریم، امتحان کنیم، خراب کنیم و دوباره شکل بدهیم.

آنچه باید می‌دانستیم، به‌اندازه‌ی خودش فهمیدیم.

حالا باید چیزی را ببینیم که هنوز وجود ندارد.

@placexperience

مکان را تصور کن
Imagine the Place.

از یک ایده تا تصور یک مکان با هوش مصنوعی.

چطور می‌شود چیزی را که هنوز وجود ندارد، به تصویر کشید و برای دیگران روایت کرد؟

در این ورکشاپ، هوش مصنوعی را به‌عنوان بخشی از فرایند خلاقانه تجربه می‌کنیم؛ از شکل‌دادن به ایده و نوشتن پرامپت، تا ساخت تصویر، توسعه‌ی کانسپت و آماده‌کردن یک ارائه‌ی بصری.

در طول دو روز، با لپ‌تاپ یا تلفن همراه، قدم‌به‌قدم کار می‌کنیم و یاد می‌گیریم چگونه یک ایده را به تصویری قابل دیدن و ارائه تبدیل کنیم.

این ورکشاپ بخشی از مکان تجربه است؛ فضایی برای کشف رابطه‌ی میان مکان، تخیل و ابزارهای جدیدی که شیوه‌ی فکر کردن و ساختن ما را تغییر می‌دهند.

📅 چهارشنبه و پنجشنبه - ۲۸ و ۲۹ مرداد ۱۴۰۵
⏰ ساعت ۹ تا ۱۳
📍 کارخانه نوآوری شهری مشهد

🎟 ثبت‌نام از طریق ایوند

ویژه اهالی مکان تجربه:

کد ثبت‌نام اختصاصی برای اعضای مکان تجربه ارسال شده است. اگر برای این ورکشاپ میهمان دارید، به ما پیام بدهید.

🔗 لینک ثبت‌نام: از اینجا ثبت‌نام کنید

@maajaraacom
@placexperience

ایده برای شهر گاهی از یک آیس‌لاته شروع می‌شود

خلاقیت همیشه پشت میز جلسه اتفاق نمی‌افتد.گاهی میان دو نفر، کنار یک میز، با یک آیس‌لاته شروع می‌شود؛ با گفت‌وگویی که قرار نبوده به جایی برسد، اما ناگهان چیزی را به ذهن می‌آورد.

شهر فقط خیابان و ساختمان نیست؛ شهر همین برخوردهای کوچک میان آدم‌هاست. جایی که می‌نشینند، حرف می‌زنند، همدیگر را پیدا می‌کنند و ایده‌ای شکل می‌گیرد که شاید فردا بخشی از همان شهر شود.

شاید برای خلاق‌تر شدن شهر، قبل از هر چیز باید فرصت بیشتری برای باهم‌بودن مردم بسازیم.

و خب، یک آیس‌لاته هم احتمالاً ضرری به فرایند خلاقیت نمی‌زند.

@shahrnaghshafarin

۵۰+۱۰ مساویست با بی نهایت

گاهی یک ایدۀ خوب از جای خیلی پیچیده‌ای شروع نمی‌شود؛از چیزی شروع می‌شود که حال خودمان را خوب می‌کند.

برای این تمرین، اول باید ۵۰ چیز را پیدا کنیم که دوستشان داریم، بعد از میانشان انتخاب کنیم و ببینیم کدام‌یک می‌توانند به یک مکان، خدمت یا تجربۀ واقعی برای دیگران تبدیل شوند.

هدف فقط ایده‌پردازی نیست؛
می‌خواهیم به ایده‌هایی برسیم که بتوان آن‌ها را کوچک شروع کرد، سریع آزمود و در کوتاه‌مدت به درآمد رساند.

۵۰ حال خوب → ۱۰ انتخاب → ۱۰ ایده → ۳ ایدۀ نهایی

گاهی مسیر یک پروژه، از شناختن همان چیزهای ساده‌ای شروع می‌شود که باعث می‌شوند زندگی کمی بهتر شود.

@placexperience

چه می‌شد اگر… | ۰۷

…شهربازی را بدون شروع از دستگاه‌های بازی طراحی می‌کردیم؟

به‌جای اینکه اول ترن هوایی، چرخ‌وفلک و دستگاه‌ها را روی نقشه بچینیم، اول یک جهان می‌ساختیم.

جهانی با داستان، شخصیت‌ها، قوانین و رازهای خودش.

ورودی فقط گیت نبود؛ مرز ورود به این جهان بود. مسیرها طوری طراحی می‌شدند که گاهی چیزی را کشف کنی، گاهی گم شوی و گاهی مجبور شوی برای ادامه مسیر با دیگران همراه شوی.

بازی‌ها هم دیگر جزیره‌های جدا از هم نبودند. یک مأموریت می‌توانست از صف انتظار شروع شود، روی یک دستگاه ادامه پیدا کند، در فضای واقعی پارک سرنخ بعدی را بدهد و شب، روی تلفن همراه بازیکن ادامه پیدا کند.

رستوران، فروشگاه، اجراهای خیابانی، شخصیت‌ها و حتی فضای استراحت، هرکدام بخشی از همان داستان بودند.

اقتصاد مجموعه هم فقط به بلیت ورودی وابسته نمی‌ماند، رویدادهای شبانه، تجربه‌های ویژه، بازی‌های دیجیتال، محصولات شخصیت‌ها، غذاهای داستان‌محور و همکاری با برندها، هرکدام می‌توانستند یک جریان درآمدی بسازند.

آن‌وقت دیگربرای چند ساعت زندگی کردن در جهانی دیگر می‌رفتیم.

پروژه ریزورت و شهربازی کیش

@placexperience

حالا یک سرمایه داریم

امیر کریمی برای هر ۲۶ نفر ما، دسترسی ۱۸ماهه Google AI Pro را فراهم کرده است.

اگر ارزش رسمی این دسترسی را حساب کنیم، چیزی در حدود ۹٬۳۵۰ دلار سرمایه‌ای است که حالا در اختیار این تیم قرار گرفته.

اما ارزش واقعی‌اش، عددی نیست که روی اشتراک نوشته شده.

ارزشش به چیزهایی است که با آن یاد می‌گیریم، کشف می‌کنیم و می‌سازیم.

از امروز، هرکدام از ما یک ابزار قدرتمندتر برای تحقیق، تصویرسازی، ایده‌پردازی، ساخت و آزمودن در اختیار داریم.

حالا مسئولیتش با ماست:

این سرمایه باید در پایان ۱۸ ماه، به چیزی بیشتر از ۲۶ اشتراک تبدیل شده باشد.

به ایده‌هایی که نبودند.
تصویرهایی که وجود نداشتند.
تجربه‌هایی که هنوز ساخته نشده‌اند.

حالا ابزارش را داریم؛
باید ببینیم با آن چه خلق می‌کنیم.

@placexperience

یک یادگار بماند | ۰۲

از رویداد «وقتی ایده‌ها جان می‌گیرند» فقط حرف‌ها باقی نماند.

کارت‌هایی که روی میز جابه‌جا شدند، طرح‌هایی که شکل گرفتند، دست‌هایی که چیزی را ساختند و عکس‌هایی که لحظه‌های میان فکر کردن و خلق کردن را ثبت کردند، هرکدام بخشی از مسیر بودند.

با علی حاتمی‌نژاد از خلاقیت حرف زدیم؛ اما بیشتر از آن، دیدیم ایده وقتی از ذهن بیرون می‌آید چه اتفاقی برایش می‌افتد.

تغییر می‌کند، با ایده‌های دیگر برخورد می‌کند، گاهی خراب می‌شود و دوباره شکل می‌گیرد.

این عکس‌ها یادگار یک نشست نیستند؛
یادگار لحظه‌هایی‌اند که ایده‌ها کم‌کم شروع کردند به جان گرفتن.

@placexperience